γράφει ο Κατερίνα Σιδέρη

Μικροί μου φίλοι,

Με αφορμή την επέτειο της 25ης Μαρτίου, επέλεξα να σας παρουσιάσω ένα βιβλίο ξέχειλο ιστορία, με πρωταγωνιστή το σύμβολο του πανταχού ελληνισμού, που δεν είναι άλλο από την σημαία της παρτίδας μας.

Αν νομίζετε ότι η ελληνική σημαία ήταν πάντα στη μορφή που την έχουμε σήμερα, είστε οικτρά γελασμένοι. Ελάτε παρέα να ξεφυλλίσουμε το υπέροχο βιβλίο της συγγραφέως Έλενας Νταβλαμάνου, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου και να μάθουμε για τα λάβαρα των Ελλήνων, για την ιστορία της ελληνικής σημαίας, για τις μορφές που πήρε μέσα στα χρόνια και για το τί σημαίνει η τελική της απεικόνιση.

Τα λάβαρα των Ελλήνων ήταν πολλά μιας και η ιστορία των Ελλήνων όπως πολύ καλά θα ξέρετε, είναι πολύ μεγάλη και πηγαίνει αρκετά πίσω στα βάθη των χρόνων…

Το ταξίδι μας έχει αφετηρία του την παλαιολιθική εποχή. Είναι σκόπιμο να επισημάνουμε ότι, τότε δεν υπήρχαν σημαίες, παρά μονάχα σύμβολα, τα οποία ήταν χαραγμένα πάνω στις ασπίδες πολεμιστών. Έτσι, κάθε πολεμιστής είχε το δικό του έμβλημα, άλλοτε τη σφίγγα, άλλοτε το φίδι, άλλοτε το κεφάλι της μέδουσας, σύμβολα που  κοσμούσαν τις ασπίδες και αποτελούσαν το διακριτικό των πολεμιστών στη μάχη.

Στην Αρχαία Αθήνα θα συναντήσουμε την Εκκλησία του Δήμου και τις ξεχωριστές σημαίες τις λεγόμενες φοινικήδες, οι οποίες είναι κόκκινες υφασμάτινες ταινίες και χρησιμοποιούνταν στις συνελεύσεις της Εκκλησίας του Δήμου.

Επόμενος σταθμός που συναντάμε, είναι τα ένδοξα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπου εδώ κυριαρχούσαν οι φλαμούλες με πάνω τους χαραγμένα σύμβολα και κυρίαρχο τον ήλιο της Βεργίνας.

Ακολουθεί η ρωμαϊκή περίοδος με τα σίγνα και τη θέση των συμβόλων παίρνει ο σταυρός πάνω στη σημαία στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου, κάνοντας για πρώτη φορά τη σημαία και χριστιανικό λάβαρο.

Ο αυτοκράτορας Ιουλιανός αλλά και ο Ισαάκ Κομνηνός αντικαθιστούν τον σταυρό με τον αετό σε διάφορες μορφές του. Το δικό τους στίγμα στην ελληνική σημαία έβαλαν και οι Μιχαήλ Ή Παλαιολόγος, ο Μέγας Κωνσταντίνος και φυσικά ο Ρήγας Βελεστινλής ή Φεραίος. Χρώματα όπως το κόκκινο, το λευκό και το μαύρο, δέσποσαν επάνω της, σημάδεψαν τα χρόνια της ιστορίας μας και έδωσαν τη σκυτάλη στις επόμενες σημαίες μέχρι να φτάσουμε στο σήμερα και στην τελική της μορφή όπως εμείς οι νεότεροι τη γνωρίζουμε.

Δεν μπαίνω σε λεπτομέρειες γιατί πραγματικά θέλω να αναζητήσετε μόνοι σας το βιβλίο και να ταξιδέψετε στις σελίδες του, αντλώντας περισσότερες πληροφορίες για κάθε κομβικό σταθμό, για κάθε ξεχωριστό λάβαρο.

Αξίζει να αναφερθεί πως, κατά την επανάσταση του 1821, κάθε περιοχή είχε και τη δική της σημαία. Άλλες είχαν πάνω τους σταυρούς, άλλες είχαν επαναστατικά σχήματα, άλλες απεικόνιζαν τον Άγιο Κωνσταντίνο και την Αγία Ελένη και άλλες έφεραν πάνω τους φράσεις ικανές να εμψυχώσουν αλλά και να ενθαρρύνουν όλον τον ελληνισμό. Το ίδιο ίσχυε και τα νησιά του Αιγαίου αλλά και για την Κρήτη που η σημαία της απεικόνιζε τον Απόστολο Τίτο.

Αξίζει να κάνουμε μια στάση στη θρυλική σημαία της Αγίας Λαύρας την οποία κράτησε πρώτος ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Πρόκειται για το φερόμενο λάβαρο της Επανάστασης, η οποία ξεκίνησε στην Πελοπόννησο στις 25 Μαρτίου του 1821.

Οι σταυραετοί, οι δάφνες αλλά και ο Άγιος Γεώργιος είχαν μια θέση στα λάβαρα των Ελλήνων, λάβαρα πάνω στα οποία δόθηκαν όρκοι πίστης, λάβαρα όπου κράτησαν γενναία και μάχιμα ελληνικά ονόματα, που δικαίως κατέχουν μια ξεχωριστή θέση στο κάδρο της ιστορίας μας.

Ο Αθανάσιος Διάκος, η Μπουμπουλίνα, ο Δημήτρης Πλαπούτας, ο Γρηγόριος Δικαίος ή Παπαφλέσσας, ο Παναγιώτης Κεφάλας, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Λάμπρος Τσεκούρας και πολλοί ακόμη αγωνιστές, είναι ονόματα αναπόσπαστα συνυφασμένα με την ελληνική επανάσταση του 1821, με τη σημαία και την ιστορία μας!

Κάπως έτσι λοιπόν, η σημαία μας ταξιδεύει στα χρόνια, παίρνει χρώμα μπλε, φέρει πάνω της έναν λευκό σταυρό και οδεύει προς την τελική της μορφή, μια μορφή όμοια για όλη την Ελλάδα που έπρεπε να υπερασπιστεί τα εδάφη της, να υπερασπιστεί τον πολιτισμό της, να υπερασπιστεί τους ήρωες της. Επομένως, ήταν πλέον επιτακτική ανάγκη, η σημαία να είναι μία, να εμπνέει εμπιστοσύνη, σεβασμό και περηφάνια!

Το 1935, η ελληνική σημαία παίρνει την τελική της μορφή.

Πιστεύω ότι δεν υπάρχει Έλληνας που να μην γνωρίζει τη σημασία των πέντε γαλανών γραμμών και των τεσσάρων λευκών και φυσικά για ποιο λόγο έχει στα αριστερά τον λευκό σταυρό.

Είναι τιμή και δόξα η γαλανόλευκή ελληνική σημαία!

Είναι τιμή και δόξα να κυματίζει σε κάθε σπίτι, σε κάθε νησί, σε κάθε ακριτικό μέρος!

Είναι τιμή και δόξα για όλους τους Έλληνες να γνωρίζουν την ιστορία της σημαίας μας και να ξέρουν ότι επάνω της γράφει κι ας μην είναι εμφανές ελευθερία ή θάνατος!

Πραγματικά, διάβασα ένα υπέροχο βιβλίο γεμάτο ιστορία, ένα βιβλίο με πολλές γνώσεις που οφείλω να ομολογήσω ότι κάποιες μου ήταν άγνωστες.

Στις τελευταίες του σελίδες, φιλοξενεί παραπομπές, παραρτήματα, σχόλια, βιβλιογραφικές πηγές και κατατοπίζει μικρούς και μεγάλους για όλα τα λάβαρα που πέρασαν από τα ελληνικά εδάφη, δίνοντας τη σκυτάλη στις σημαντικότερες στιγμές της ιστορίας μέχρι το σήμερα.

Μικροί μου φίλοι, πρέπει να είμαστε όλοι περήφανοι τόσο για τη σημαία μας όσο και για τους προγόνους μας που έχουν αφήσει το αίμα τους και τις ψυχές τους στα χώματα που εμείς σήμερα πατάμε! 

Αναζητήστε το υπέροχο αυτό διαδραστικό βιβλίο γνώσεων, σε προσιτή για τα παιδιά γλώσσα, με εικόνες για ζωγραφική και πολλή ιστορία!

Ένεκα των ημερών, θα κλείσω λέγοντας, ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η γαλανόλευκη σημαία!

Εικονογράφηση: Φίλιππος Αβραμίδης

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Η ελληνική σημαία δεν είναι απλώς ένα κομμάτι ύφασμα∙ είναι μια ιστορία γεμάτη θάρρος, ελπίδα και όνειρα. Η ιστορία της ελληνικής σημαίας είναι μια συναρπαστική διαδρομή, που ξεκινά από τα αρχαία σύμβολα της Ελλάδας, περνά μέσα από μάχες, επαναστάσεις και ηρωικές στιγμές, και φτάνει μέχρι τη σύγχρονη εποχή.

Στις σελίδες αυτού του βιβλίου, τα παιδιά ταξιδεύουν πίσω στον χρόνο και γνωρίζουν πώς γεννήθηκε η γαλανόλευκη, τι συμβολίζουν τα χρώματα και οι γραμμές της, και ποιοι άνθρωποι την κράτησαν ψηλά στις πιο δύσκολες στιγμές. Με απλή γλώσσα, ζωντανές εικόνες και τρυφερότητα, το βιβλίο προσκαλεί τους μικρούς αναγνώστες να ανακαλύψουν γιατί η σημαία μας συνεχίζει μέχρι σήμερα να μας ενώνει και να μας γεμίζει περηφάνια.

Ένα μαγευτικό ταξίδι στην ιστορία της Ελλάδας, φτιαγμένο ειδικά για παιδιά!

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου:

Η Έλενα Νταβλαμάνου γεννήθηκε και ζει μόνιμα στον Βόλο. Ολοκλήρωσε με υποτροφίες τις σπουδές της στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με «Άριστα». Το 2006 απέκτησε Master στα «Σύγχρονα Περιβάλλοντα Μάθησης και Παραγωγή Διδακτικού Υλικού».

Από το 2003 διδάσκει στο Δημοτικό Σχολείο «Saint Joseph» Βόλου και συμμετέχει σε ερευνητικά προγράμματα, σε συνέδρια με ανακοινώσεις, ενώ έχει παρακολουθήσει δεκάδες σεμινάρια και ημερίδες στον τομέα της εκπαίδευσης, της ψυχολογίας και της λογοτεχνίας. Συμμετέχει σε Ευρωπαϊκά Προγράμματα, ενώ παράλληλα πραγματοποιεί βιωματικά σεμινάρια σε εκπαιδευτικούς, ως επιμορφώτρια. Από το 2014 αρθρογραφεί στον τοπικό τύπο και σε ηλεκτρονικά περιοδικά για θέματα που αφορούν στην Παιδαγωγική και στη Λογοτεχνία.

Eίναι μέλος του ΚΕΒΙ-ΜΑΣΥ (Κέντρο Βιβλίου Μαγνησιωτών Συγγραφέων), καθώς και του ΠΟΦΑ (Πανελλήνιου Ομίλου Φίλων Αφήγησης). Από το 2012 έως σήμερα, στα εργαστήριά της, φέρνει σε επαφή τα παιδιά με τον μαγικό κόσμο του βιβλίου. Η αδυναμία της στα παιδιά και τα παραμύθια την οδήγησε στη συγγραφή βιβλίων για παιδιά και εφήβους.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πρώτη Ύλη.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.