Τα λουλούδια

1.06.2016

rose_b

Σήμερα το πρωί περπατούσα στους δρόμους αμέριμνα. Οι δρόμοι τόσο γεμάτοι, που μπορούσαν να με αδειάσουν. Μου ήρθε η εικόνα σου μες το νου και με ξάφνιασε..
Σπασμένο πορσελάνινο βάζο, πεσμένα αναμαλλιασμένα λουλούδια και νερό. Νερό που άφησε τον λασπωμένο λεκέ του, πάνω στο διψασμένο μου χαλί, κι εκείνο τον ρούφηξε λαίμαργα.
Δεν θυμάμαι τίποτε άλλο από τότε. Μοιάζει με εικόνα δίχως λέξεις...
Νομίζω πως τα λουλούδια ήτανε κίτρινα καζάνια και λίγες λευκές μαργαρίτες.
Τι σημασία έχει τώρα, ίσως να με ρωτούσε κάποιος περαστικός.
Κοιτάζω απέναντι από την διασταύρωση ένα μικρό πράσινο πάρκο. Περνώ απ’ τη διάβαση, απορροφημένη σχεδόν αφηρημένη θα έλεγα. Γύρω μου κόσμος περπατά γρήγορα και ανέκφραστα.
Κατευθύνομαι προς το πάρκο, ανέγγιχτη συναισθηματικά, ίσως και αρκετά αποστασιοποιημένη, από τους ανθρώπους που με προσπερνούν. Πλησιάζω σε ένα, όχι και τόσο καλοστεκούμενο, παγκάκι και δίχως δεύτερη σκέψη, κάθομαι να ξεκουράσω την αόρατη λογική μου. Παίρνω βαθιά ανάσα και ξεφουσκώνω τον άτοπο στεναγμό που με έπνιγε.
Κοιτάζω γύρω μου και διαπιστώνω πως υπάρχουν όμορφοι ανθισμένοι θάμνοι, και κάποια γέρικα σκιερά πλατάνια, που κλέβουν σταλιά - σταλιά τις ζωηρές αχτίδες του ήλιου.
Μια  απρόσμενη ανακούφιση μ’ αγκαλιάζει, σα δροσούλα, μαζεύοντας όλη τη σκοτεινιά που φώλιαζε μέσα μου. Έρχεται και κάθεται δίπλα μου ένα παιδάκι. Μου κίνησε το βλέμμα, η αδιάκριτη ταλαιπωρία που ήταν ζωγραφισμένη πάνω στην όψη του. Παρατηρώντας το, δεν έμεινα ασυγκίνητη από το γλυκό και αληθινό χαμόγελο του.  
Τα μάτια μας διασταυρώθηκαν και 'κείνο με ρώτησε ευγενικά και κάπως διστακτικά, αν ήθελα να πάρω ένα από τα τριαντάφυλλα που κρατούσε στο χέρι. Γέλασα αυθόρμητα και μάλιστα όχι απλώς γέλασα, μα ξεκαρδίστηκα στα γέλια... Το παιδί με κοιτούσε σαστισμένο και απορημένο...
Και που να το βάλω το τριαντάφυλλο, τώρα που δεν έχω βάζο; Σκέφτηκα.
- Αν δεν θέλετε δεν με πειράζει. Αποκρίθηκε.
- Είναι τόσο μυρωδάτα τα λουλούδια σου που πραγματικά θέλω να μου δώσεις. Κι όχι ένα, πέντε θα πάρω, και άκου τι θα τα κάνω, τώρα που δεν έχω βάζο.
Υπάρχει ένα μικρό παρτέρι έξω από το σπίτι μου. Εκεί θα τα φυτέψω και θα τα φροντίσω με πολύ αγάπη για να μεγαλώσουν και να μου χαρίζουν την ευχαρίστηση της ομορφιάς τους.
- Πολύ καλή η σκέψη σας, δεν μου έχουν ξαναπεί κάτι τέτοιο. Συνήθως αγοράζουν κάποιοι κύριοι που συνοδεύονται από κοπέλες και τους τα προσφέρουν για να τα βάλουν στα βάζα τους, απ' ότι ακούω να συζητούν μπροστά μου.
Ξεδιαλέγοντας τα πέντε πιο ζωντανά τριαντάφυλλά του, μου λέει.
- Ορίστε όμορφη Κυρία, αυτά τώρα είναι δικά σας, να φτιάξετε το όμορφο παρτέρι που μου περιγράψατε και ξέρετε κάτι; Σας τα κάνω δώρο.
- Ευχαριστώ παιδί μου, όμως γιατί δεν δέχεσαι τα χρήματα που σου προσφέρω;
- Είναι που ξέρω πως τούτα εδώ τα λουλούδια, θα πιάσουν τόπο...!

 

_

γράφει η Μαγδαληνή Αρτεμισία Καμπούρη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ‘Ομορφη λουλουδιασμένη αρχή!!!!!!!!!!
    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Έλενα Σαλιγκάρα

    Καλώς ήλθες Μαγδαληνή!
    Πολύ όμορφη η ιστορία σου.

    Απάντηση
  3. Μαγδαληνή Αρτεμισία

    Καλώς σας βρήκα ! Τα λουλούδια πάντα πιάνουν τόπο κατα την ταπεινή μου άποψη! Ευχαριστώ για την υποδοχή!

    Απάντηση
  4. Μαγδαληνή Αρτεμισία

    Ευχαριστώ πολύ !!! Να είστε καλά και εύχομαι σε όλους μας δημιουργική συνέχεια και ευχάριστες αναγνώσεις!

    Απάντηση
  5. Μαγδαληνή Αρτεμισία

    Καλώς σε Βρήκα Έλενα! Συγχαρητήρια για την διάκρισή σου στον πρόσφατο διαγωνισμό! Είσαι πολύ δυνατή στην γραφή… Χαίρομαι να βλέπω νέους ανθρώπους να διαπρέπουν στην λογοτεχνία και τις τέχνες! Μπράβο σου !

    Απάντηση
  6. Έλενα Σαλιγκάρα

    Ευχαριστώ πολύ Μαγδαληνή για τα όμορφα λόγια σου. Με συγκινούν!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου