γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Η «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» του Κάρολου Ντίκενς, αποτελεί ένα από τα πιο διαχρονικά και αγαπημένα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, με κεντρικό ήρωα τον μίζερο, τσιγκούνη και συναισθηματικά παγωμένο Σκρουτζ.

Σχεδόν πάντα βλέπουμε την ταινία στη τηλεόραση και διαβάζουμε το βιβλίο του Ντίκενς, γιατί είναι σε θέση να ζεστάνει τις καρδιές μας και να μας εντάξει στο χριστουγεννιάτικο πνεύμα, που δεν είναι άλλο από την αγάπη!

Γι’ αυτό και εγώ δεν θα μπορούσα να μην σας παρουσιάσω το βιβλίο των εκδόσεων Πατάκη, σε διασκευή Μαρίας Παπαγιάννη.

Πάμε μικροί μου φίλοι να βουτήξουμε για ακόμη μια φορά στην καρδιά μιας ακόμη όμορφης ιστορίας.

Ο Σκρουτζ λοιπόν, είναι ένας ηλικιωμένος τοκογλύφος που ζει απομονωμένος, έχοντας απορρίψει κάθε έννοια αγάπης, χαράς και ανθρώπινης ζεστασιάς. Για εκείνον, τα Χριστούγεννα δεν είναι παρά μια περιττή γιορτή· τα θεωρεί χάσιμο χρόνου και χρήματος, και αντιμετωπίζει όσους τα γιορτάζουν με περιφρόνηση. Γκρινιάρης και μίζερος καθώς είναι, έχει απομονωθεί από τον κόσμο και κλείνεται όλο και περισσότερο στο καβούκι του, κάνοντας οικονομία για να αυγατίσει τις λίρες του!

Αλήθεια τι θα τις κάνει;

Ας μην προτρέχουμε μικροί μου φίλοι, θα μάθουμε σε λίγο στη συνέχεια της ιστορίας πώς θα ξοδέψει τις λίρες του.

Η ιστορία ξεκινά την παραμονή Χριστουγέννων, όταν ο Σκρουτζ δέχεται μια απροσδόκητη επίσκεψη από το φάντασμα του παλιού του συνεταίρου, Μάρλεϊ. Ο Μάρλεϊ, καταδικασμένος να περιπλανιέται για πάντα δεμένος με βαριές αλυσίδες ως τιμωρία για την απληστία και την αδιαφορία που έδειξε στη ζωή του, προειδοποιεί τον Σκρουτζ πως την ίδια μοίρα θα έχει κι εκείνος, αν δεν αλλάξει τρόπο ζωής.

Λέτε να μπορεί να αλλάξει;

Για να συνεχίσουμε και θα μάθουμε…

Για να τον βοηθήσει, τον ενημερώνει ότι θα τον επισκεφθούν τρία πνεύματα: το Πνεύμα των Χριστουγέννων του Παρελθόντος, του Παρόντος και το πνεύμα του Μέλλοντος τα οποία πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη του!

Το Πνεύμα του Παρελθόντος θα μεταφέρει τον Σκρουτζ σε εικόνες της παιδικής και νεανικής του ηλικίας. Εκείνος βλέπει τον μοναχικό εαυτό του ως παιδί, αλλά και τις στιγμές που η καρδιά του ήταν γεμάτη ελπίδα, πριν η φιλοχρηματία τον κυριεύσει. Παρακολουθεί τη σταδιακή μεταμόρφωσή του σε έναν άνθρωπο που θυσίασε αγάπη και ευτυχία για την οικονομική επιτυχία. Αυτές οι αναμνήσεις αρχίζουν να ραγίζουν τη σκληρή του στάση και να τον βάζουν σε σκέψεις που ποτέ άλλοτε δεν είχε κάνει…

Στη συνέχεια, το Πνεύμα του Παρόντος αποκαλύπτει στον Σκρουτζ την πραγματική διάσταση της ζωής των άλλων γύρω του. Βλέπει τον υπάλληλό του τον Μπομπ, και τη φτωχή αλλά αγαπημένη οικογένειά του, που παρόλες τις κακουχίες, γιορτάζουν με ευγνωμοσύνη και αγάπη τα Χριστούγεννα.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί στον Σκρουτζ ο μικρός Τιμ, ο άρρωστος γιος του Μπομπ, του οποίου η καλοσύνη και η ευγένεια έρχονται αντιμέτωπες τη δική του σκληρότητα. Το Πνεύμα δείχνει επίσης σε πόσο μικρή εκτίμηση έχουν οι άνθρωποι της πόλης τον Σκρουτζ, γεγονός που τον συγκλονίζει.

Το τρίτο πνεύμα, το Πνεύμα του Μέλλοντος, παρουσιάζει μια ζοφερή εικόνα. Παρουσιάζει τον θάνατό του αλλά και την αντιμετώπιση των ανθρώπων έπειτα από αυτό. Η προοπτική ενός τέτοιου τέλους γεμάτου μοναξιά και αδιαφορία, ωθεί τον τσιγκούνη Σκρουτζ να αναλογιστεί τη ζωή του με απόγνωση.

Ξυπνώντας την ημέρα των Χριστουγέννων, ο Σκρουτζ είναι πλέον αποφασισμένος να αλλάξει. Γίνεται γενναιόδωρος, χαρούμενος, πρόθυμος να βοηθήσει όσους έχουν ανάγκη. Στηρίζει οικονομικά την οικογένεια Μπομπ, γίνεται δεύτερος πατέρας για τον μικρό Τιμ και ανακτά τις ανθρώπινες σχέσεις που είχε απωλέσει τόσο με τον ανιψιό του όσο και με τους πολίτες της πόλης και κάπως έτσι η αλλαγή του Σκρούτζ γίνεται μάθημα για όλους μας!

Τα Χριστούγεννα αυτά έμειναν στην καρδιά του και είμαι σίγουρη ότι από εκεί και έπειτα η ζωή του άλλαξε μια για πάντα!

Η ιστορία του Σκρουτζ μας μεταφέρει από το απόλυτο σκοτάδι στο δυνατό φως και μας διδάσκει πως η μαγεία των Χριστουγέννων αγγίζει ακόμα και τις πιο σκληρές καρδιές.

Η «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» παραμένει μέχρι σήμερα ένα πολύτιμο μάθημα ανθρωπιάς, που συγκινεί μικρούς και μεγάλους με το διαχρονικό του μήνυμα.

Γι’ αυτό μικροί μου φίλοι, δείξτε την αγάπη, την καλοσύνη και τη φιλία σας σε όποιον την έχει ανάγκη και να είστε σίγουροι ότι θα σας επιστραφεί το δίχως άλλο!

Αναζητήστε το βιβλίο, διαβάστε ξανά την ιστορία και μιλήστε για όσα μάθατε με τους αγαπημένους σας! Σίγουρα θα τους κάνει να χαμογελάσουν και να αναλογιστούν τη δική τους πορεία στη ζωή!

Καλές γιορτές, αγαπημένοι μου φίλοι!

Εικονογράφηση: Άννα (εικονογράφος) Τζώρτζη

Η Άννα Τζώρτζη γεννήθηκε το 1989 στην Αθήνα. Σπούδασε ζωγραφική και χαρακτική στη Σχολή Καλών Τεχνών του ΑΠΘ. Μετά τις σπουδές της στη ζωγραφική πειραματίστηκε με τη γλυπτική, παρακολουθώντας το εργαστήριο γλυπτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Η αγάπη της για τα παραμύθια και την εικονογράφησή τους είναι πολύ παλιά, απ’ όταν ήταν μικρή και της άρεσε να βυθίζεται στις σελίδες των πολύχρωμων βιβλίων. Σήμερα εργάζεται ως εικονογράφος στον Τύπο και στο παιδικό βιβλίο δημιουργώντας τους δικούς της φανταστικούς κόσμους.

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Λονδίνο, μέσα του 19ου αιώνα, μια νύχτα που χιόνιζε, μια παραμονή Χριστουγέννων… Γεμάτος αδιαφορία για κάθε λογής μαγεία, συναίσθημα ή τρυφερότητα, ο Σκρουτζ, ο γερο-τοκογλύφος, μετράει τα λεφτά του. Εκείνος δεν το γνωρίζει ακόμα, όμως η μοίρα που τον θέλει εγωιστή και παλιάνθρωπο δε θα έχει για πολύ το πάνω χέρι… Ποτέ δεν είναι αργά για ένα θαύμα!

Μια σύγχρονη απόδοση σε κόμικς του αριστουργήματος του Κάρολου Ντίκενς.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου:

Ο Τσαρλς Ντίκενς γεννήθηκε στο Πόρτσμουθ της Αγγλίας στις 8 Φεβρουαρίου 1812, και ήταν το δεύτερο από τα οχτώ παιδιά της οικογένειάς του. Όταν ο Κάρολος ήταν 12 χρονών, ο πατέρας του μπήκε στη φυλακή για χρέη και ο μικρός αναγκάστηκε να πιάσει δουλειά. Οι παιδικές του εργασίες είναι παρόμοιες μ αυτές που περιγράφει στο βιβλίο του “Δαβίδ Κόππερφιλντ. Η επίσημη εκπαίδευσή του ήταν περιορισμένη, αλλά, καθώς είχε γνώσεις στενογραφίας, πολύ νέος έπιασε δουλειά ως ρεπόρτερ στη “Morning Chronicle”. Από τη θέση αυτή παραιτήθηκε ύστερα από μερικά χρόνια, όταν πια είχε αρχίσει τη συγγραφική του σταδιοδρομία. Αργότερα έγινε πρακτικογράφος στη Βουλή. Το 1836 δημοσίευσε τον πρώτο τόμο με άρθρα του για την καθημερινή ζωή στο Λονδίνο, με τίτλο “Σκίτσα του Μποζ”. Το 1837 ακολούθησε ο δεύτερος τόμος. Το μυθιστόρημά του “Όλιβερ Τουίστ” (1838) θα τον κάνει ευρύτερα γνωστό.

Το πρώτο του ταξίδι στην Αμερική (1841) του ενέπνευσε δύο έργα το “Αμερικάνικα σημειώματα” (1842) και το μυθιστόρημα “Μάρτιν Τσασλουάιτ” (1844). Εγκλήματα, αθλιότητα, κτηνωδία και θάνατος συνυπάρχουν με κωμική εφευρετικότητα και απέραντη τρυφερότητα στο έργο του Τσαρλς Ντίκενς. Άλλα σημαντικά έργα του είναι: “Δαβίδ Κόπερφηλντ” (1850), “Τα δύσκολα χρόνια” (1854), “Ιστορία δύο πόλεων” (1859), “Μεγάλες προσδοκίες” (1861).

Πέθανε στο Λονδίνο στις 9 Ιουνίου 1870, στη χώρα κηρύχθηκε πένθος και τον έθαψαν στη γωνία των ποιητών, στο Γουεστμίνστερ Άμπεϋ. Η δημοτικότητά του ήταν εξαιρετική όσο ζούσε και, όπως είπε και ο Walter Allen, “η επιρροή του εξακολουθεί να είναι αισθητή και το έργο του μέρος του λογοτεχνικού κλίματος μέσα στο οποίο ζει ο δυτικός άνθρωπος”.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.