Τελευταία Νύχτα

19.10.2015

 

Εγκλωβισμένος μες στο μαύρο σου κοστούμι
Ο Έρωτάς σου με καθήλωσε εκεί
Σ' ένα κρεβάτι από χρόνια σε προσμένω
Μ' ένα άσπρο φόρεμα να έχω φορεμένο
Κι ας πα να μ' έλεγαν τρελή οι λογικοί

Κάθε που χάραζε περίμενα να έρθεις
Με τα λουλούδια μου κοιμόμουν αγκαλιά
Και με κομμένη την ανάσα πεταγόμουν
Κι ύστερα άυπνη ως το πρωί καθόμουν
Μα είχες περάσει κι εγώ σ' έχανα ξανά

Ώσπου μια νύχτα αποφάσισες να έρθεις
Λες και το ήξερες πως θέλω να σε δω
Να λέω πως έζησα κι ας ήμουν πεθαμένη
Αυτή τη νύχτα που με είχαν ξεγραμμένη
Εγώ τους ξέφυγα και ήρθα να σε βρω

 

_

γράφει ο Γιάννης Πανδρεμένος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου