Τεράστια εκδοτική επιτυχία

11.11.2015

 

 

Έπλεα σε μια λίμνη απληστίας και ναρκισσισμού.
Το περσινό βιβλίο μου, 185.000 αντίτυπα.

Το φετινό στο βιβλιοδετείο.

Πιασάρικο. Οικογενειακή βία, απιστία, αιμομιξία, σεξ, αδικίες, εκδικήσεις. Εύκολες φράσεις, στερεότυπα, πλούσιοι και φτωχοί, εφετζίδικοι διάλογοι.

Υπαινικτικά όλα, ηθικολογία, λαϊκίστικη συνθηματολογία.

Στόχος; Το κοινό της τηλεόρασης.

Γράφοντας, γελούσα.

«Η ξεφτίλα του λογοτέχνη», σκεφτόμουν, αλλά χωρίς ενοχές.

Σχολίαζα μόνος μου. Έβγαζα κακία για τον “μέσο αναγνώστη” που αγοράζει σκουπίδια… Αυτομαστίγωμα για τον ξεπεσμό μου.

«Πρώτη Έκδοση 100.000 αντίτυπα», μου είπε ο εκδότης και γυάλιζε το μάτι του.

«Κακόμοιρε Φάουστ…», είπα μέσα μου και χαμογέλασα.

Πρωί των γενεθλίων μου, πήρα το πρώτο αντίτυπο.

Κούριερ χαμογελαστό, Ιούνιος χλιαρός, μνήμη φορτωμένη με αβάσταχτες νεανικές προσδοκίες.

Η πρώτη σελίδα με χτύπησε. Το έκλεισα και βούλιαξα στον καναπέ. Το ξανάνοιξα με αγωνία.

Κάθε σελίδα με κάρφωνε σαν παλιά καρφίτσα καπέλου.

Μαζί με το κείμενο, τυπωμένα όλα τα σχόλια που έκανα την ώρα που το έγραφα. Παράγραφος και σχόλιο… Σελίδα και αυτοϋπονόμευση. Το τέλειο αντιμυθιστόρημα.
Ευπώλητος πολτός με κρουτόν στιβαρής λογοτεχνίας.

Ένας αποστακτικός βόθρος σε 464 σελίδες.

«Και τώρα;» πανικοβλήθηκα. «Πού θα βρω λεφτά να αγοράσω 100.000 αντίτυπα;»
Μετά συνήλθα.
«Κανένας δεν τολμάει να τα βάλει με μια τεράστια εκδοτική επιτυχία», σκέφτηκα.

Πήρα βαθιά ανάσα και ηρέμησα.

 

_

γράφει ο Κωστής Α. Μακρής

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

Διαβάστε κι αυτά

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

Αταβισμός

Αταβισμός

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1936             Ένα χλωμό φεγγάρι κρεμόταν πάνω απ’ το κοιμισμένο χωριό. Ησυχία επικρατούσε σ’ όλον τον οικισμό και μονάχα στο διώροφο πέτρινο σπίτι απέναντι από την εκκλησία υπήρχε ακόμη φως. Στο πάνω πάτωμα μια πόρτα ξεκλειδώθηκε. Ο πατέρας...

Writing Steps

Writing Steps

Η Δημιουργική Γραφή ως διδακτικό αντικείμενο δεν αναζητά συγγραφικά ταλέντα. Συμμετέχει όμως ενεργά στη διαμόρφωση ενός δημιουργικού νου, όπως το έθετε ο Gianni Rodari όταν σημείωνε πως δημιουργικός νους είναι αυτός που «πάντα δουλεύει, που πάντα ρωτάει, που...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. evangeloukissa

    Αχ βρε Κωστή! Πιο σαρκαστικό δεν γίνεται. Μου άρεσε πάρα πολύ! 🙂

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου

    «Κανένας δεν τολμάει να τα βάλει με μια τεράστια εκδοτική επιτυχία»
    Αλίμονο!!! Πώς αλλιώς θα επέπλεαν οι φελλοί που επιβάλλουν οι μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι!
    Ευφάνταστο κι εξαιρετικά στοχευμένο, φίλε μου Κωστή!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου