17.10.2014

Της παιδικής μου κάμαρας

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Πράγματα αγνότητας καιρών κι όλα λησμονημένα

της παιδικής μου κάμαρας ασάλευτες ψυχές

την προσοχή μου αποζητούν στα μάτια μου, καημένα

κι από το μέρος τους ακούς φωνές που εκλιπαρούν.

 

Θύμισες όμορφων στιγμών στην άκρη πεταμένα

αγάπες που θαμπώσανε στου χρόνου τη φθορά

φαντάσματα απογίνανε στη σκόνη τους θαμμένα

απομεινάρια μιας ζωής που δεν θα ‘ρθει ξανά.

 

Της παιδικής μου κάμαρας όλα τα αγαπημένα

που άφησα πίσω, μνήματα άταφων παιδιών

πάντα θα με αντικρίζουνε στα μάτια λυπημένα

και πάντα θα ανασταίνουνε το όμορφο παρελθόν.

 

από την ποιητική συλλογή “Κίρκης φιλί”

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 01 – 02 Αυγούστου 2026

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 01 – 02 Αυγούστου 2026

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...

Μια σημείωση

Μια σημείωση

Τι είναι, ας πούμε, η τύχη;Ό,τι σε καταβαραθρώνειΩς επί το πλείστονΑπαντάς. Αυτό είναι γνωστό κυρίως στους ζωντανούς. Λέγοντας αυτά στον καθρέφτη, το ανύπαρκτο αυτό ον, τον μελιστάλαχτο δολοφόνο της σάρκας, τον αγνό τιμωρό του θολού ονείρου που όλο με ποθεί και μένα...

Ανεστραμμένα είδωλα

Ανεστραμμένα είδωλα

Στην κοίτη ενός σπασμένου καθρέφτη, είδα τον κόσμο ανάποδα. Τα πουλιά βυθίζονταν στον ουρανό, σαν πέτρες σε πηγάδι. Τα δέντρα κρεμόντουσαν από τα σύννεφα, με τις ρίζες τους γυμνές στον άνεμο, και οι άνθρωποι περπατούσαν,  κρατώντας στα χέρια τους, τα πρόσωπά τους, σαν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ανεστραμμένα είδωλα

Ανεστραμμένα είδωλα

Στην κοίτη ενός σπασμένου καθρέφτη, είδα τον κόσμο ανάποδα. Τα πουλιά βυθίζονταν στον ουρανό, σαν πέτρες σε πηγάδι. Τα δέντρα κρεμόντουσαν από τα σύννεφα, με τις ρίζες τους γυμνές στον άνεμο, και οι άνθρωποι περπατούσαν,  κρατώντας στα χέρια τους, τα πρόσωπά τους, σαν...

Τελοσπάντων

Τελοσπάντων

Αυτό το «τελοσπάντων»πόσες φορές το είδα γραμμένο,σε τοίχους,σε μηνύματα,πόσες φορές το άκουσασε ατέρμονες συζητήσεις,σε ερωτικά καβγαδάκια. Πάντα το θεωρούσα αδιαφορία. Μια εύκολη έξοδο,μια λέξη για να τελειώσει η κουβέντα,μια πόρτα που κλείνει χωρίς θόρυβο. Μέχρι...

Οι ντάλιες ανθίζουν το καλοκαίρι

Οι ντάλιες ανθίζουν το καλοκαίρι

Θα ήθελα να σε κάνω να χαμογελάσεις μονομιάς.Έχω κάνει κόσμημα τα δάκρυα μου μέσα σε λουλούδια.Θα ήθελα να πω τις θεωρίες μου για τα παράλληλα σύμπαντα και τις ασύμπτωτες.Υποψιάζομαι πως κάποτε ήταν το ίδιο πράγμα.Θα ήθελα να σου μιλήσω για τη λέξη «ηλιαχτίδα».Είναι...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *