Κρέμομαι

Από έναν λεπτοδείκτη και σήμερα

Τικ τακ

Το χάρβαλο

Τικ τακ

Αργά αργά

Σπάει τη σιωπή το τρέμουλο

Τικ τακ

Τικ τακ

Οι χαμένες ώρες

Ξεπετάγονται μέσα απ΄το κρανίο μου

Μπροστά στα μάτια σας

Τικ τακ

Τικ τακ

Θα ξεχυθούν αναστάσιμες

Οι σβησμένες μνήμες

Τικ τακ

Τικ τακ

Θα ξεκοιλιάσουν τη λήθη σας

Έφτασε η στιγμή

Εμβατήριο γιορτής

Και ύμνος στον χρόνο

Τικ τακ

Τικ τακ

Η ζωή στο ρολόι

Τικ τακ και φεύγει

Κρέμομαι

Απ΄τα τελευταία λεπτά

Απ΄ τη στερνή επιθυμία

«Ή τώρα ή ποτέ»

Μα ποιος μου φωνάζει;

Δεν έχω πια καιρό

Τικ τακ

Τικ τακ

Δεν έχω πια...

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!