Το Άλμπουμ

28.11.2014

 

 

Το Άλμπουμ

(μην αδιαφορείς για ό,τι βλέπεις,

να το βλέπεις καλά).

 

Κοιτάζω τις φωτογραφίες,

 μαζεύω το μυαλό μου

απ’ τις τύχες του κόσμου,

συγκεντρώνομαι

 και κερδίζω το μεγαλείο ,

του να είσαι ο εαυτός σου!

Ω! Ναι ,πόσο με χαροποιεί!

Γελάω.

Είχα κάτι μέρες να γευτώ λίγο γέλιο

 κι αυτό μου δίνει ζωή.

Κι αναρωτιέμαι:

πόσο στ’ αλήθεια σε γνωρίζω;

Μα δεν έχει σημασία,

σημασία έχει ότι οι άνθρωποι

με ενδιαφέρον για τη ζωή,

αυτοί που γεμίζουν τις ώρες τους

 με έργα… ναι ανθρώπινα,

δε σπουδάζουν την κοινωνική επαφή,

την αντλούν από την τράπεζα των αξιών!

Έλεγα για τις φωτογραφίες, υπέροχες

δεν είναι βλέπεις απ’ το μέτωπο,

δε δείχνουν ανοσιουργήματα

 συνανθρώπων μας ,αποτροπιαστικά.

Θα μπορούσε νάναι κι έτσι

μέρες που είναι…

Δείχνουν όμως τον τρόπο

 να περνάς καλά:

τα ρούχα, τα χρώματα η περιποίηση,

βγάζουν τους ανθρώπους απ’ την αφάνεια.

Το μυαλό δυστυχώς

δε μπορεί σα ρούχο

 να αγορασθεί και να πουληθεί,

είναι σταθερή αξία

ή το έχεις ή δεν το έχεις.

Όποιος διαθέτει μυαλό,

παράγει έργο

κι όποιος παράγει έργο αποκτά φίλους

 –όλα αυτά βέβαια στο πλαίσιο

του θέλω άρα μπορώ.

Έτσι παρήγαγες έργο,

απέκτησες φίλους

και ήθελες ,

γι αυτό μπόρεσες.

 

_

γράφει η Άννα Δεληγιάννη-Τσιουλπά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου