Το άρωμα της ιέρειας

3.03.2013

τοβιβλίο.net, ξεκινώντας την πορεία του στον κόσμο του διαδικτύου, υποδέχεται με μεγάλη χαρά το φιλόλογο και ιστορικό Δήμο Χλωπτσιούδη και το μυθιστόρημά του “Το άρωμα της ιέρειας”.

“Ο Χάρος φοβάται τον έρωτα, ίσως, γιατί αν συναντήσει τον ίδιο να μην μπορέσει να οδηγήσει κανέναν στο σκοτεινό λημέρι του. Ακόμα και ένας θεριστές μπορεί να ερωτευτεί. Η μόνη παρηγοριά του μοιάζει  να είναι ο πόνος που σκορπά στο πέρασμά του, ένας πόνος ο οποίος χωρίς την ύπαρξη του συναισθήματος δεν θα μπορούσε να υπάρχει. Αυτή είναι και η κακία του Χαμού.”

Ο Δήμος Χλωπτσιούδης διατηρεί τα ιστολόγια Ο δείμος του πολίτη & ποιητικές διαδρομές του δείμου  

Ο συγγραφέας αναλύει το σκεπτικό πίσω από το έργο του. “Το άρωμα της ιέρειας πρωτογράφτηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Αποτελεί μία από τις πρώτες μου πεζογραφικές προσπάθειες. Με αφορμή ένα όνομα και ένα μύθο γίνεται ένα παιχνίδι νοημάτων, λέξεων και συντακτικών φαινομένων αναμεμειγμένο με το λάγνο στοιχείο. Η αγάπη για το μύθο είναι σχεδόν εγγενής στα γραπτά μου. Οι μυθικές αναφορές απαντώνται τόσο στην αρθρογραφία μου όσο και στις ποιητικές δημιουργίες μου. Ο μύθος λειτουργεί ως μία αφορμή προκειμένου να εκφράσω βαθύτερες απόψεις. Ο μύθος άλλωστε για μένα δεν είναι κάτι στατικό, αλλά ένα εύπλαστο υλικό που μεταβάλλεται ανάλογα με τις λογοτεχνικές ανησυχίες, λειτουργεί ως έμπνευση και ένα σταθερό σημείο αναφοράς για τον αναγνώστη[1]. Οι μύθοι μέσα από το δημιουργικό μετασχηματισμό τους λειτουργούν ως ένα όχημα μεταφοράς μηνυμάτων, ειρωνείας και πικρίας για σύγχρονες  προβληματικές καταστάσεις, νέες απόψεις -συχνά αιρετικές. Το έργο ουσιαστικά γράφτηκε κάτω από το ερωτικό ενθουσιώδες πνεύμα ενός νέου, άγουρου συγγραφέα, σχεδόν σε μία νύχτα. Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα πήρε πολύ χρόνο για να βγει. Το επεξεργάστηκα πολλές φορές, γλωσσικά και στο περιεχόμενο ώστε να καταλήξει στη σημερινή του μορφή. Σημασία όμως για μένα σε ένα λογοτεχνικό έργο δεν έχει η έμπνευση, αλλά η τέρψη και το μήνυμα. Και το περιεχόμενο του έργου τελικά μόνο τυπικά μένει στο μύθο. Με ελευθερία από νόρμες και χωρίς κάποια βασική υπόθεση (ο ορισμός του πεζογραφήματος, έναντι του διηγήματος), μου δόθηκε η αφορμή να κινηθώ στο χώρο των ιδεών, να σχολιάσω φιλοσοφικές αντιλήψεις και θρησκευτικά δόγματα και λατρείες γύρω από τη λαγνεία και τον έρωτα. Ο σαρκασμός που συχνά εμποτίζει το έργο είναι ένα γνώρισμα του χαρακτήρα μου που στη γραπτή μορφή του μόνο σε λογοτεχνικές δημιουργίες μου βρίσκει κάποιος. Κι έτσι, θα λέγαμε ότι η λογοτεχνία λειτουργεί ως μία ομοιοστατική δύναμη στη σοβαρότητα της προσωπικής μου αρθρογραφίας. Είναι δηλαδή ένα αναγκαίο ψυχικό αντιστάθμισμα, απέναντι στη σοβαρότητα των θεμάτων και την ψυχρότητα με την οποία προσεγγίζω δοκιμιακά ή αρθρογραφικά σύγχρονα κοινωνικά φαινόμενα. Η ουσία, άλλωστε, της ποιητικής γλώσσας είναι αυτή ακριβώς η ελευθερία έκφρασης και πειραματισμού ώστε να μπορέσω να μεταφέρει μηνύματα ανάλογα με εκείνα που εκφράζω με αναφορική γλώσσα στο δείμο του πολίτη. Δε βλέπω τη λογοτεχνία ξεκομμένη από την κοινωνία που τη γεννά. Η ποίηση και η πεζογραφία δεν έχουν στόχο (ή έστω δεν πρέπει να έχουν) να ικανοποιήσουν κάποιον. Αν και στη μεταμοντέρνα τέχνη σημασία έχει ο αναγνώστης, ο ακροατής, ο θεατής και τα δικά του συναισθήματα, για μένα η Τέχνη πρωτίστως εκφράζει το δημιουργό, τον καλλιτέχνη. Με λόγο διαφορετικό, με άλλο υλικό, εκφράζει δικές του σκέψεις κι αγωνίες και με όχημα το δημιούργημά του τις μεταφέρει στο κοινό του. Έχω δηλώσει ότι μένω στρατευμένος στην κοινωνία, τα προβλήματα και τους προβληματισμούς της. Τέτοιοι προβληματισμοί εκφράζονται και στο άρωμα της ιέρειας με κεντρικό πάντα άξονα το μύθο και τον έρωτα.  

 

[1] Ενδεικτικά παραθέτω ορισμένα ποιήματα στα οποία χρησιμοποιείται ο μύθος με ανάλογο τρόπο: η επιστροφή της Ιφιγένειας, σύγχρονος Θησέας, στα σκοτάδια του Άδη, ο ποιητής κι ο Θερσίτης, ο Φήμιος, αχ, Ισμήνη”  

 

Ο Δήμος Χλωπτσιούδης γεννήθηκε το 1973. Σπούδασε Ιστορία και εργάζεται ως φιλόλογος και επιμελητής εντύπων. Γράφει ποιήματα, πεζογραφήματα και αρθρογραφεί στο διαδίκτυο και τον Τύπο. Άλλα πεζογραφήματά του είναι και η νύχτα ερωτεύεταιο μονόλογος της εταίραςτο τέραςσκέψεις αυτόχειρος και ΠεζοΓραφές (με σύντομα αφηγήματα). Ο συγγραφέας διατηρεί χρονολόγιο στο facebook, τα ιστολόγια ο δείμος του πολίτη, στη χώρα των κανιβάλων (όπου δημοσιεύονται οι ολοκληρωμένες μελέτες και τα δοκίμιά του) και τις ποιητικές διαδρομές του δείμου, ενώ δοκίμια και λογοτεχνικά του έργα μπορεί να διαβάσει κάποιος στο issuu.com. Έχει εκδώσει το πολιτικό δοκίμιο η δημαγωγία της “δημοκρατίας” και την εκτεταμένη μελέτη-πολιτικό δοκίμιο Τοπική Αυτοδιοίκηση, προοπτικές ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών  

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. mary

    Δημο,για αλλη μια φορα συγχαρητηρια,καλη επιτυχια σε οτι κι αν κανεις!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου