Το αδιέξοδο των αριθμών

8.08.2016

Τον έχεις δει. Στάνταρ. Ζει τα τελευταία χρόνια στην ίδια γειτονιά με σένα, ίσως και κάποια τετράγωνα πιο πέρα. Μαζί με την οικογένειά του. Σ’ εκείνο το διαμέρισμα που κατάφεραν επιτέλους ν' αγοράσουν. Ξέρεις τώρα πώς. Με δάνειο, έγνοιες και στερήσεις. Ο καθένας τους έχει να κουβαλά και από μία, καλά σφαλισμένη στις παλάμες, έτσι για να τον συντροφεύει σε όλη του τη ζωή, στο δικό του αγώνα.
Για όλ’ αυτά και γι΄ ακόμα περισσότερα τού κλήρωσε να ξυπνάει κάθε μέρα νωρίς. Πολύ πριν απ’ τον ήλιο. Πριν ακόμα ανοίξει καλά - καλά τα βλέφαρά της η ίδια η πόλη, πριν πάρει φόρα και πιάσει το συνηθισμένο της ρυθμό. Φορτώνει με περίσσεμα υπομονής και αισιοδοξίας τους ώμους και έχει πάντα σα φυλαχτό στην τσέπη τρεις λέξεις: «έχει ο Θεός». Αυτές έμαθε να επαναλαμβάνει ψιθυριστά όλα του τα χρόνια ξανά και ξανά σαν προσευχή. Και να ξεκινά αμέσως για το μεροκάματο, με μια αγωνία ζωγραφισμένη στο βλέμμα. Αγωνία. Η μόνη του κληρονομιά. Για όσα περιμένουν, για όλα εκείνα που πρέπει να λογαριαστούν σωστά και με ακρίβεια, να τακτοποιηθούν, όπως και να ‘χει. Καρτερικός, υπομονετικός, αξιοπρεπής, έμαθε να παίζει σιωπηρά με τους κανόνες και να μεγαλώνει τα παιδιά του με αρχές. Έμαθε να δουλεύει εξαντλητικά και όταν οι αριθμοί δε βγαίνουν να παρακαλά για καμιά παραπάνω υπερωρία. Και ας φτάνει η μέρα να νυχτώνει.
Όπως απόψε που ο ήλιος έδυσε πριν καμιά ώρα περίπου. Ο ήχος από κλειδιά στις πόρτες των σπιτιών σπάει άτσαλα τη σιωπή και την ηρεμία και οι συντροφιές έχουν αρχίσει ήδη να μαζεύονται στα μπαλκόνια με γέλια, φασαρία και παγωτό. Άλλωστε και αυτή η νύχτα σα να ‘ναι κάπως αλλιώτικη.
Μάλλον φταίει που κάποιος ανάμεσα σε όλους περπατάει στο δρόμο από συνήθεια, αλλά με σταθερό  ρυθμό. Με όλα αυτά τα ελάχιστα ή τα λίγο πιο μεγάλα και άλυτα, που γιγαντώνονται, ορμούν με φόρα κατά πάνω του και τον λιγοστεύουν, τον μικραίνουν. Με όση αξιοπρέπεια, ωστόσο, μπόρεσε να φυλάξει απ’ όλη του τη διαδρομή. Η παράφωνη βουή της πόλης δεν τον αφορά. Οι σκέψεις του τρίζουν από τους αριθμούς που για άλλη μια φορά οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε λάθος αποτέλεσμα. Μένουν εκεί και τον βαραίνουν μαζί με τη συνείδησή του.
Οι πράξεις όλες  -  προσθαφαιρέσεις, πολλαπλασιασμοί, διαιρέσεις -  όπως κι αν τις έκανε του έβγαλαν αρνητικό πρόσημο. Αρνητικό πρόσημο σε όλα. Στις υποσχέσεις, στο καθήκον, στις υποχρεώσεις, στα «πρέπει» που σαν βαθιές αλήθειες τον ακολουθούν. Θετικό πρόσημο όμως στο αδιέξοδο. Και μοιάζει με αυτό το αδιέξοδο που κάποιες φορές  σε γυρίζει «τέσσερα τετράγωνα πίσω», σαν μια λάθος ζαριά σ’ εκείνο το επιτραπέζιο παιχνίδι που παίζαμε μικροί. Και αν είσαι άτυχος μπορεί να σε πάει ακόμα πιο πίσω. Στο μηδέν ή στην αρχή. Και τότε αναγκάζεσαι ν’ αλλάξεις τακτική, να κλείσεις τα μάτια μέχρι να ρίξεις ξανά τα ζάρια στον επόμενο γύρο και, αν είσαι τυχερός, να πας μπροστά. Αλλιώς να συμβιβαστείς ή στο τέλος να εγκαταλείψεις.
Συνεχίζει να περπατά. Και όσο περπατά στενεύουν και οι δρόμοι από τους οποίους περνά. Οι ψίθυροι και οι φωνές δυναμώνουν. Η λογική ναρκώνεται αυτόματα, καθώς ο παραλογισμός του κόσμου την πατά βίαια στο λαιμό.  Και τα βήματα ασθμαίνοντας ακολουθούν βαριά, αλλά συνεχίζουν να κρατάνε σταθερό το ρυθμό. Σ’ εκείνα τα ατέλειωτα σκαλιά της παλιάς γκρίζας πολυκατοικίας. Οδηγούνται μπρος στο ξέφωτο του ακάλυπτου, εκεί όπου και η ζωή είναι πλέον εκτεθειμένη και ακάλυπτη. Χάνεται απότομα η ισορροπία, με τον ίδιο τρόπο που έχει χαθεί και η αξιοπρέπεια τελευταία.
Ένα βήμα στο κενό με μάτια σφιχτά σφαλισμένα και μουσκεμένα απ’ τις στοιχειωμένες ενοχές. Χωρίς φωνές τώρα, χωρίς φασαρία. Μόνο με μία γκρεμοτσακισμένη αξιοπρέπεια, που την παίρνει μαζί του τραβώντας την βίαια από το χέρι. Γιατί μια εξίσωση ανακάτεψε ξανά τους αριθμούς και έβγαλε ένα τελικό  - αυτή τη φορά  - αποτέλεσμα. Μαθηματικό και με ακρίβεια. Το γράφει, άλλωστε, και το τσαλακωμένο γράμμα που βρέθηκε  για να εξηγήσει το πώς και το γιατί. Δηλαδή τα ανεξήγητα… Μαζί με μια συγγνώμη…

 

_

γράφει η Χαρούλα Σμαρνάκη - Φιλόλογος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Πρόσκληση σε γάμο

Πρόσκληση σε γάμο

Τα προεόρτια του γάμου είχαν ξεκινήσει από την Πέμπτη, με τον πρόγαμο. Λίγο έξω από το Ηράκλειο, τα συμπεθέρια είχαν ξεσηκώσει όλο το χωριό και τους πετεινούς στο πόδι. Το αντικρυστό, με τη θράκα στη μέση, το γαμοπίλαφο στα καζάνια, οι κρητικές κουλούρες δεμένες με...

Απόκρυφη ποιότητα

Απόκρυφη ποιότητα

Ανέβηκε τα σκαλιά της πολυκατοικίας δυο δυο και έφτασε μπροστά στο κλειστό διαμέρισμα. Κοντοστάθηκε και πήρε μερικές βαθιές ανάσες. Το στομάχι του ήταν σφιγμένο, οι παλάμες του κάθιδρες. Άραγε θα επαληθεύονταν με την ανακάλυψη κάποιου ακλόνητου τεκμηρίου, οι υπόνοιες...

Σαπουνόφουσκες

Σαπουνόφουσκες

ΣΑΠΟΥΝΟΦΟΥΣΚΕΣ επώδυνος αποχωρισμός στον πεζόδρομο Έζησα τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής μου στον πεζόδρομο, στον οποίο βρισκόταν το προποτζίδικο του παππού και της γιαγιάς μου. Από πάνω ήταν το σπίτι μας.  Ήταν ένας ήσυχος πεζόδρομος μέσα στη μεγαλούπολη. Αν κάποιος...

Η Εικόνα

Η Εικόνα

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη - Το αμφιθέατρο είναι τεράστιο. Ανεβαίνω τα σκαλιά προσπαθώντας να επιλέξω που θέλω να καθίσω σήμερα. Διαλέγω ένα από αυτά στην tρίτη σειρά από το τέλος. Όσο πιο ψηλά τόσο πιο μακριά από τα μάτια του καθηγητή. Εισαγωγή στη μυθολογία στις 8...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Εξαιρετική περιγραφή μιας τόσο νεκρής περιόδου που βιώνουν πολλοί από εμάς και τερματίζουν έτσι άδικα την αδιέξοδη ζωή τους. Το κείμενό σας με συγκίνησε βαθιά.

    Απάντηση
    • Χαρούλα Σμαρνάκη

      Σας ευχαριστώ πολύ τόσο για τη φιλοξενία των σκέψεών μου, όσο και για τα πολύ θετικά σας σχόλια. Η πραγματικότητα συχνά υποκινεί τη σκέψη και πυροδοτεί τη φαντασία και όταν δεν μπορείς να τη συλλάβεις και να την περιγράψεις τη μεταμορφώνεις σε μικρές ιστορίες. Για μένα είναι συγκινητικό το γεγονός πως το κείμενό μου δημιούργησε τα συναισθήματα που περιγράφετε.

      Απάντηση
  2. Χαρούλα Σμαρνάκη

    Σας ευχαριστώ πολύ, τόσο για τη φιλοξενία των σκέψεών μου, όσο και για θετικά σας σχόλια, συγκινητικό για εμένα αν δημιούργησε τέτεοια συναισθήματα…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου