Select Page

Το ακρογιάλι της λήθης

Το ακρογιάλι της λήθης

 

 

Ψιθύρισαν τα κύματα

Το όνομα σου πάλι

Έτσι όπως έσβηναν αργά

Στης λήθης τ’ ακρογιάλι

 

Η μνήμη ανασάλεψε

Στο πελαγίσιο αγέρι

Κι η νύχτα καλωσόρισε

Το πρώτο της αστέρι

 

Κι εκεί που χάνονταν το μπλε

Μες τ’ ουρανού το γκρίζο

Τη λάμψη απ’ το βλέμμα σου

Αντίκρισα νομίζω

Μου ‘φερε η φουσκοθαλασσιά

Τον ήχο της μιλιάς σου

Ο ασημοκέντητος αφρός

Στεφάνι απ’ τα μαλλιά σου

 

Ας ήταν μόνο μια στιγμή

Να σ΄ έβλεπα στην πλώρη

Κυματοθραύστη αδάμαστο

Κόντρα στ’ ξεροβόρι

 

Έτσι για μια στερνή φορά

Να σου ‘σφιγγα το χέρι

Πυξίδα και πανιά εσύ

Ρότα για πέρα μέρη

 

Έμεινα να σε καρτερώ

Στου φεγγαριού το δρόμο

Χάθηκες μες στη σκοτεινιά

Σαν μια απόκοσμη σκιά

Που ξεγελά το χρόνο

 

Τα πόδια μου ματώνουνε

Στης λησμονιάς το βράχο

Των αστεριών ταξιδευτή

Φάρο στο μέρος της καρδιάς

Τη θύμηση σου θα ΄χω

 

_

γράφει η Βάσω Κώστογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

7 Σχόλια

  1. drmakspy

    Ωραίες εικόνες, γεμάτο θαλασσινή αύρα το ποίημά σας… Ρυθμός κυματιστός, που σε λικνίζει στον δροσερό αφρό μιας νοερής θάλασσας…

    Απάντηση
  2. Μαχη Τζουγανακη

    Πανέμορφο!!!

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Με άγγιξε το ποίημά σας Βάσω. Υπέροχο…Μπράβο σας!!!

    Απάντηση
  4. sofiakioroglou

    Ένα πανέμορφο ποίημα.Με άγγιξε βαθιά. Βαθιά ερωτικό, νοσταλγικό και εικονοπλαστικό!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!