Το “Εγώ”

11.02.2020

Και βαδίζεις και πας…

Μια ματιά πίσω σου μη ρίξεις

Ξέχασέ τα όλα. Εσύ να ‘σαι καλά…

Σαν τι πειράζει αν κάποιος πόνεσε,

Εξ αιτίας σου, εξ αιτίας του ΕΓΩ ΣΟΥ.

Εσύ μόνο να ‘σαι καλά. Και ο καθένας 

Από αυτούς που εγκατέλειψες

Ανεύθυνα, παγερά, αδιάφορα,

Αν το επιθυμεί ας κάνει κι’ αυτός το ίδιο…

Βέβαια χρειάζεται θράσος πολύ 

και άλλη  τόση απανθρωπιά,

μα εσύ διαθέτες άφθονα και από τα δύο.

Κάποιος σού σφύριξε: ‘’μην ακούς τις Ερινύες.

Η ζωή μικρή είναι και ζήσε την’’

Δεν το ήξερες αυτό πριν, τώρα το κατάλαβες;

Και όσο σε βλέπω να απαντάς θετικά στο  ερώτημα

Τόσο αηδιάζω με τον πανικό

Που σε έχει εγκλωβίσει στη δίνη του.

Και ας δούμε, τούτη τη φορά, 

μέχρι πού θα το πας το ΕΓΩ ΣΟΥ.

Άραγε θα τις νοιώσεις ποτέ τις τύψεις

Που βιάστηκες να το βολέψεις 

Κτίζοντας πάνω σε στάχτες και ερείπια;

 

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου