Το κάλεσμα, του Φοίβου Μανωλούδη

Δημοσίευση: 3.07.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Το φεγγάρι πέθανε απόψε, και έπεσε στη θάλασσα·

πάντα επιθυμούσε τον μπλε μανδύα να ντυθεί.

Συγγνώμη, λατρεμένε, αν τ’ όνειρο σου χάλασα,

μα έτσι το θέλαν οι Θεοί.

 

Η Νοσταλγία, η Λύπη-

η αφέντρα Μοίρα.

Κοίτα πέρα, πως άνθισαν οι κήποι,

από κει πόρφυρα ρόδα πήρα,

 

γιορταστικό στεφάνι να φορέσω

στο κεφάλι σου, αγαπημένε,

για όταν νεκρός θα πέσω,

να με φιλήσεις, αιματοβαμμένε,

 

με το δροσάτο αίμα των ρόδων,

να δεις, θα μπορώ πάλι να αντέξω

την ορμή των ερωτικών σου εφόδων.

Στο πρώτο κάλεσμα σου, Αγάπη, θα τρέξω.

 

_

γράφει ο Φοίβος Μανωλούδης 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Πολύ όμορφο το ποίημα σου Φοίβο!!!
    Εικόνες αισθητικές, λυρικές!!
    Πλημμυρισμένο με ευαισθησία και πάθος!!!

    Καλή σου ημέρ

    Απάντηση
  2. drmakspy

    Τα πιο σπουδαία τα είπε η Ελένη και συμφωνώ…
    Ωραίος ρυθμός, έντονο συναίσθημα…

    Απάντηση
  3. Χριστίνα Γαλιάνδρα

    Υπέροχο!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου