Το Καράβι της αγάπης

18.07.2015

 

 

Ναι,

με του βοριά τα κύματα

έλαβα το μήνυμα.

Έρχεται η αγάπη πάνω σε καράβι!

Έρχομαι με τρένο, αύριο το βράδυ

ρωτώντας  παίρνω μια  βάρκα,

ετοίμασε ανεμόσκαλα!

 
Έρχεται,

επιτέλους φτάνει το όνειρο!

Με τον ερχομό του,
στιγμή δεν θα την αφήσω,

αγκαλιά σαν νεογέννητη θα την κρατήσω

χώμα να μην πατήσει.

Γιαλό-γιαλό θα στραταρίζει…

Τα γλυκοχτυπήματα της καρδίας στο νερό θα πνίξω

να μη σκιαχτεί γερμένη

απ’ τα βάσανα, κουρασμένη,

ερείπιο, εδώ πατά μελλοθάνατη

πέρα δραπετεύει πεθαμένη.

 

Κοιτάξτε  πώς κρέμεται η σελήνη απόψε

πάνω απ τα σπίτια της βάρυπνης πόλης…

Κουδουνίζει τα φλουριά και τα γιορντάνια, με χίλια ζόρια.

Από την χαρά του ερχομού της αγάπης πάνω σε βαπόρι.

 

Ο φάρος στέκεται  άφωνα,

φέγγει σαν ένα κερί σε εξωκλήσι

έτοιμο να ανιστορήσει

τα μελανά σημάδια πάνω στο κορμί της θάλασσας.

 

Αα, νάτο, νάτο το καράβι!

Που είναι όμως η αγάπη;

Πιο πέρα νανουρίζουν τα καΐκια,

Χρίστο, Ελένη, Μαρία

ανάμεσα τους  Ειρήνη, Δόξα, Άγγελος, Σοφία…

Ονόματα φανταστικά...

Τόποι ανύπαρκτοι…

Στα ρηχά λιμάνια κοιμούνται τα καΐκια.

 

Για μια στιγμή, 

όσοι παραβρίσκεστε εδώ απόψε 

στρίψτε κατά την πρύμη,

ανασηκώστε το κεφάλι σας
εκεί προς τα νότια του λιμανιού.

Σιωπηλά

και μόνο με τα φώτα της καρδιάς αναμμένα

πλέει προς εμάς

μια βάρκα με το όνομα Αγάπη

πάνω της χαραγμένο.

 

_

γράφει η Teuta Sadiku

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. drmakspy

    Πολύ όμορφες η εικόνες σου Teuta μου…
    Σιωπηλά
    και μόνο με τα φώτα της καρδιάς αναμμένα
    πλέει προς εμάς
    μια βάρκα με το όνομα Αγάπη
    πάνω της χαραγμένο.
    Ας περιμένουμε λοιπόν αυτή την βάρκα…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου