Το Καράβι της αγάπης

18.07.2015

 

 

Ναι,

με του βοριά τα κύματα

έλαβα το μήνυμα.

Έρχεται η αγάπη πάνω σε καράβι!

Έρχομαι με τρένο, αύριο το βράδυ

ρωτώντας  παίρνω μια  βάρκα,

ετοίμασε ανεμόσκαλα!

 
Έρχεται,

επιτέλους φτάνει το όνειρο!

Με τον ερχομό του,
στιγμή δεν θα την αφήσω,

αγκαλιά σαν νεογέννητη θα την κρατήσω

χώμα να μην πατήσει.

Γιαλό-γιαλό θα στραταρίζει…

Τα γλυκοχτυπήματα της καρδίας στο νερό θα πνίξω

να μη σκιαχτεί γερμένη

απ’ τα βάσανα, κουρασμένη,

ερείπιο, εδώ πατά μελλοθάνατη

πέρα δραπετεύει πεθαμένη.

 

Κοιτάξτε  πώς κρέμεται η σελήνη απόψε

πάνω απ τα σπίτια της βάρυπνης πόλης…

Κουδουνίζει τα φλουριά και τα γιορντάνια, με χίλια ζόρια.

Από την χαρά του ερχομού της αγάπης πάνω σε βαπόρι.

 

Ο φάρος στέκεται  άφωνα,

φέγγει σαν ένα κερί σε εξωκλήσι

έτοιμο να ανιστορήσει

τα μελανά σημάδια πάνω στο κορμί της θάλασσας.

 

Αα, νάτο, νάτο το καράβι!

Που είναι όμως η αγάπη;

Πιο πέρα νανουρίζουν τα καΐκια,

Χρίστο, Ελένη, Μαρία

ανάμεσα τους  Ειρήνη, Δόξα, Άγγελος, Σοφία…

Ονόματα φανταστικά...

Τόποι ανύπαρκτοι…

Στα ρηχά λιμάνια κοιμούνται τα καΐκια.

 

Για μια στιγμή, 

όσοι παραβρίσκεστε εδώ απόψε 

στρίψτε κατά την πρύμη,

ανασηκώστε το κεφάλι σας
εκεί προς τα νότια του λιμανιού.

Σιωπηλά

και μόνο με τα φώτα της καρδιάς αναμμένα

πλέει προς εμάς

μια βάρκα με το όνομα Αγάπη

πάνω της χαραγμένο.

 

_

γράφει η Teuta Sadiku

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. drmakspy

    Πολύ όμορφες η εικόνες σου Teuta μου…
    Σιωπηλά
    και μόνο με τα φώτα της καρδιάς αναμμένα
    πλέει προς εμάς
    μια βάρκα με το όνομα Αγάπη
    πάνω της χαραγμένο.
    Ας περιμένουμε λοιπόν αυτή την βάρκα…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου