Το μυστήριο του Κίτρινου Δωματίου, του Γκαστόν Λερού

9.03.2016

σχόλια

kitrino-domatioΟ Γκαστόν Λερού (1868-1927) ήταν Γάλλος δημοσιογράφος και συγγραφέας, γνωστός για το έργο «Το φάντασμα της όπερας» που δημοσιεύτηκε το 1910. Μετά από σημαντικά ρεπορτάζ σε γαλλικές εφημερίδες της εποχής στράφηκε στη συγγραφή μυθιστορημάτων και στην παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών. Εκτός από το «Φάντασμα της όπερας», ο Λερού δημοσίευσε αστυνομικά μυθιστορήματα με τον ήρωα Ζοζέφ Ρουλεταμπίλ, κάτι αντίστοιχο του Σέρλοκ Χολμς που είχε γράψει ο Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ. Έτσι λοιπόν, σχεδόν 100 χρόνια μετά, οι εκδόσεις Διόπτρα μας χαρίζουν την πρώτη εμφάνιση του πανέξυπνου έφηβου δημοσιογράφου Ρουλεταμπίλ, που καλείται να αντιμετωπίσει τη μυστηριώδη εξαφάνιση ενός επίδοξου δολοφόνου από ένα δωμάτιο κλειδωμένο και αμπαρωμένο από μέσα.

Φυσικά και δεν υπάρχει περίπτωση να ασκήσω κριτική αρνητική ή θετική για ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε πάνω από έναν αιώνα πριν, ένα κείμενο που αγκαλιάστηκε θερμά από τους αναγνώστες της αστυνομικής λογοτεχνίας και θεωρήθηκε ένα από τα 100 καλύτερα παγκοσμίως, σύμφωνα με τον Τζον Ντίκσον Καρ, όπως αναφέρεται και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου. Είναι πολύ δύσκολο να γράφεις εντυπώσεις για κάτι που γράφτηκε υπό άλλες συνθήκες, σε άλλες εποχές και απευθυνόταν σε κοινό που είχε άλλη λογοτεχνική εμπειρία. Θα γράψω όμως τι μου άρεσε: η αγωνία για το ποιος είναι ο δολοφόνος, ο χαρακτήρας του Ρουλεταμπίλ, η κλιμάκωση, που το κείμενο ειχε και σχεδιαγράμματα (αν και ποτέ μου δεν κατάλαβα σε τι χρησιμεύουν, αφού αν η λογοτεχνική πένα είναι άρτια, την εικόνα τη φτιάχνω μόνος μου ή σε άλλες περιπτώσεις δε με νοιάζει τι έκανε και πού περπάτησε, πες μου ποιος είναι!). Ευτυχώς, η λύση του μυστηρίου δεν ήταν υπερφυσική, γιατί όταν άρχισε να μιλάει για διάσπαση της ύλης, ότι ο δολοφόνος είναι εκεί και δεν είναι εκεί, αλλού πήγε το μυαλό μου αλλά ευτυχώς όλα καλά στο τέλος!

Αγωνία, ανατροπές και η κλασική γραφή της εποχής, με περιγραφές τοπίων, σπιτιών, χαρακτήρων, καλά κρυμμένα μυστικά, κλιμακώσεις κλπ. Οι φανατικοί του είδους δε θα απογοητευτούν!

Ακολουθήστε μας

Ένα τάμπλετ μια φορά…, της Γλυκερίας Γκρέκου

Ένα τάμπλετ μια φορά…, της Γλυκερίας Γκρέκου

Τι είναι το τάμπλετ και πώς πρέπει να χρησιμοποιείται από τα παιδιά; Τι αλλαγές θα επιφέρει στη ζωή τους και πώς οφείλουν να το χειρίζονται; Πώς πρέπει να το αντιμετωπίσουν οι γονείς και τι κανόνες να θεσπίσουν; Είναι καλό ή κακό να έχει κανείς μια τέτοια συσκευή στα...

Ζήτημα χρόνου, του Ross Stewart

Ζήτημα χρόνου, του Ross Stewart

ΤΙΤΛΟΣ: Ζήτημα χρόνου ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Stewart Ross ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: Η αγάπη για τους συνανθρώπους μας/Οι φιλικοί δεσμοί/Η αγάπη ΑΛΛΗ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΙΔΟΣ: Μυθιστόρημα ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Έρωτας, Κόσοβο, Πόλεμος ΔΙΑΦΟΡΑ: ΣΕΛΙΔΕΣ: 121 ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ: Μπορεί κανείς να τη...

Επιμέλεια άρθρου Πάνος Τουρλής

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ζήτημα χρόνου, του Ross Stewart

Ζήτημα χρόνου, του Ross Stewart

ΤΙΤΛΟΣ: Ζήτημα χρόνου ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Stewart Ross ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: Η αγάπη για τους συνανθρώπους μας/Οι φιλικοί δεσμοί/Η αγάπη ΑΛΛΗ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΕΙΔΟΣ: Μυθιστόρημα ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Έρωτας, Κόσοβο, Πόλεμος ΔΙΑΦΟΡΑ: ΣΕΛΙΔΕΣ: 121 ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ-ΚΡΙΤΙΚΗ: Μπορεί κανείς να τη...

Λεωφόρος Αλεξάνδρας 173, του Βαγγέλη Γιαννίση

Λεωφόρος Αλεξάνδρας 173, του Βαγγέλη Γιαννίση

Ο Βαγγέλης Γιαννίσης είναι ο πρώτος Έλληνας συγγραφέας που καταφέρνει να… εισβάλλει στο Τμήμα Ανθρωποκτονιών της ΓΑΔΑ, να συνεργαστεί με τους αξιωματικούς του και να καταγράψει πέντε υποθέσεις που κλήθηκαν να εξιχνιάσουν στη σταδιοδρομία τους, αλλά και τις συνθήκες...

Το ποτάμι, του Αιμίλιου Σολωμού

Το ποτάμι, του Αιμίλιου Σολωμού

Ο Χάρης ζει δίπλα στο ποτάμι και ξεχνιέται ψαρεύοντας πέστροφες όσο περιμένει την επιστροφή του πατέρα του από τον πόλεμο. Μια μέρα αρχίζουν να κατεβαίνουν διάφορα παιχνίδια μέσα σε ξύλινα κιβώτια. Ποιος τα έχασε; Τι κρύβεται λίγα μόλις μέτρα πιο πάνω και πώς θα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Έλενα Σαλιγκάρα

    Παρακολουθώ συχνά τις κριτικές που κάνετε. Έχετε έναν εξαιρετικό τρόπο να μας λέτε την άποψή σας. Μπράβο σας! (μάλιστα πολλές φορές συμφωνούμε 🙂 )

    Απάντηση
  2. Πάνος Τουρλής

    Σας ευχαριστώ κυρία Σαλιγκάρα, οι απόψεις είναι πάντα υποκειμενικές αλλά αν ταυτιζόμαστε αυτό μου αρέσει ακόμη περισσότερο! Σας περιμένω και στη σελίδα μου http://www.facebook.com/vivliokritikes να τα λέμε κι από κει!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου