Το σπίτι που μικραίνει

1.06.2016

old_photo

Τα πόδια μου δε με βαστούν
κι όλα που αντικρίζω με διώχνουν.

Θαρρώ πως με μισεί
της φωτογραφίας ο ξένος
που κάποτε φίλος υπήρξε.

Σ’ ένα λίγο
βυθίστηκε το πολύ
και κατέληξε τίποτα.

Και τα δωμάτια που ήξερα μεγάλα
στένεψαν μες στα μάτια μου.

Πώς μεγεθύνεται ο χρόνος τελικά
και το σπίτι που μικραίνει
φωνάζει.

-

γράφει η Πόπη Κλειδαρά

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

22 σχόλια

22 Σχόλια

  1. Αφροδιτη Κρεμμύδα

    Πολύ ο.όμορφο!

    Απάντηση
  2. Lena Mavroudi Mouliou

    ”…Θαρρώ πως με μισει ο ξένος της φωυτογραφίας που φίλος κάποτε υπήρξε…” Μάλιστα . Μία κατάσταση δηλαδή που λίγο πολύ την έχουμε βιώσει οι περισσότεροι . Πώς μπορείς Πόπη και γράφεις τόσο μεστά αν και είσαι μικρό κορίτσι (αλήθεια σαν πόσο μικρό;;;)όπως έλεγε τις προάλλες η φίλη μας η Κατρίνα Κίσσσα ;

    Απάντηση
  3. Πόπη Κλειδαρά

    Χαίρομαι που σου άρεσε Αφροδίτη! Να είσαι καλά.

    Απάντηση
  4. Πόπη Κλειδαρά

    Κυρία Λένα μου, σας είχα απαντήσει για την ηλικία μου, αν πάτε ξανά στα “Προδιαγεγραμμένα”, θα δείτε την απάντηση μου. Απλά αντί να πατήσω στην απάντηση, έκανα το λάθος και έκανα καινούργιο σχόλιο. Το αντιγράφω όμως εδώ:
    Κυρία Λένα, έχω γεννηθεί το 1987. Δεν είμαι και στην εφηβική ηλικία. Είμαι παντρεμένη και έχω μια κόρη. Στη ζωή μου είμαι αρκετά αισιόδοξη, στο γραπτό λόγο προτιμώ τη μελαγχολία, αυτή όμως που οδηγεί σε μια λύτρωση ή σε ένα αποτέλεσμα που έχει ψυχή. Κάθε άνθρωπος βλέπει τον κόσμο μέσα από τα δικά του μάτια, είτε είναι 20, είτε 30, είτε παραπάνω. Σας ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο και για το ενδιαφέρον. Να είστε καλά.
    Αυτή ήταν η απάντηση μου. Τώρα αν γράφω μεστά όπως λέτε, δεν ξέρω να σας απαντήσω τι ευθύνεται γι’ αυτό, όλους στη ζωή μας καθορίζουν και μας σημαδεύουν γεγονότα και μάλλον η ίδια η ζωή μας κάνει να είμαστε αυτό που είμαστε. Αυτά. Και σας ευχαριστώ από καρδιάς.

    Απάντηση
  5. Πόπη Κλειδαρά

    Κυρία Λένα, απάντησα αλλά δε βλέπω το σχόλιο μου. Αν δεν εμφανιστεί θα σας ξαναγράψω μετά.

    Απάντηση
  6. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Μπιμπελό…
    Ποίηση miniature που κλείνει μέσα της το άρωμα της έμπνευσης!!!!!
    Ένα πανάκριβο άρωμα…σε λίγες αράδες….
    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  7. Πόπη Κλειδαρά

    Κυρία Χρυσούλα, σας ευχαριστώ πάρα πολύ για το τόσο ωραίο σχόλιο. Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  8. Μάχη Τζουγανάκη

    Πόπη μου μπράβο…ωραία αποδοση του τίτλου…. Λίγοι στίχοι…δυνατά συναισθήματα… Μπράβο σου!

    Απάντηση
  9. Lena Mavroudi Mouliou

    Πόπη καλημέρα Αυτό με τη μη εμφάνιση του σχολίου μού συμβαίνει και μένα συχνά πυκνά , το ξαναγράφω και μετά το έχω εις διπλούν! Συγγνώμη που σε έβαλα σε κόπο να ξαναγράψεις , δεν ήξερα ότι στο ΄΄λόγω γραφής”μπορεί το σχόλιο που κάνουμε να έχει απάντηση /οπως κάνουμε εδώ…
    Είσαι λοιπόν νέα μανούλα. Να σού ζήσει το παιδάκι σου . Σε χαιρετώ.

    Απάντηση
  10. Άννα Ρουμελιώτη

    Πόπη μου οι τόσο δυνατοί σου στίχοι με εκφράζουν απόλυτα!!Την καλημέρα μου να είσαι καλά!!

    Απάντηση
  11. Μάρθα Δήμου

    Πολύ ωραίο, μελαγχολικό και αληθινό. Μπράβο!!!

    Απάντηση
  12. Μεταλίδης Κώστας

    Κύκλος η ζωή κι όλα ξαναγυρίζουν!
    Το σπίτι άνοιξε τις πόρτες και με καλεί.
    Σα σάλπιγγες νιώθω το κάλεσμα να ηχεί.
    Φτερά στα πόδια έβγαλα εισέβαλα.
    Το σπίτι θέριεψε ξανά
    κι ότι αντικρίζω με έλκει δυνατά.
    Ο ξένος χαμογέλασε
    Σα να τανε γνωστός απ’ τα παλιά.
    Από το τίποτα ένα λίγο φάνηκε.
    Μεγάλωσε ετράνινε.
    Ο χρόνος μεγεθύνεται η συρρικνώνεται;
    Ουφ… Ζαλίστηκα και έχω μπερδευτεί…
    Η μήπως αφουγκράστηκα Ανάσα Θεϊκή;

    Αχ βρε Πόπη μου… Αν απ’ τη δημιουργία σου εμπνέεται κάποιος που δεν είναι ποιητής, και γράφει αφθόρμητα ένα ποιήμα… Τότε, πως να χαρακτηρίσω αυτή σου τη δημιουργία; Θεική; Χωρίς καμιά αμφιβολία!

    Απάντηση
  13. Πόπη Κλειδαρά

    Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ Μάχη! Καλό βράδυ.

    Απάντηση
  14. Πόπη Κλειδαρά

    Κυρία Λένα, σας ευχαριστώ πολύ! Τα ξαναλέμε.. Καλό σας βράδυ.

    Απάντηση
  15. Πόπη Κλειδαρά

    Άννα μου σ’ ευχαριστώ!!!! Κι εσύ να είσαι καλά. Καληνύχτα.

    Απάντηση
  16. Πόπη Κλειδαρά

    Μάρθα σ’ ευχαριστώ πολύ! Χαίρομαι που σου άρεσε, που είδες τη μελαγχολία και την αλήθεια του. Καλό σου βράδυ.

    Απάντηση
  17. Πόπη Κλειδαρά

    Κώστα πραγματικά χαίρομαι που σου έδωσα έμπνευση και έγραψες αυτό το ποίημα που είναι άλλος ένας τίτλος σπουδής για τη σελίδα τοβιβλίο.net. Δεν είμαι ποιήτρια ούτε εγώ, απλά μ’ αρέσει να γράφω. Να είσαι καλά και σε ευχαριστώ πολύ για τα γεμάτα καλοσύνη λόγια σου. Καλό βράδυ.

    Απάντηση
  18. Πόπη Κλειδαρά

    Μάρθα, Κώστα σας απάντησα αλλά πάλι υπάρχει αυτό το πρόβλημα και δεν εμφανίζονται τα σχόλια. Ας κάνουμε υπομονή…

    Απάντηση
  19. Έλενα Σαλιγκάρα

    Καλησπέρα Πόπη, πολύ μου άρεσε!

    Απάντηση
  20. Πόπη Κλειδαρά

    Πολύ χαίρομαι Έλενα! Να είσαι καλά. Καλημέρα

    Απάντηση
  21. Sofia Kioroglou

    Υπέροχο Πόπη μου. Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω και προσωπικά για το σχόλιο που άφησες στο ποίημα μου στον διαγωνισμό του Bonsaistories. Σου εύχομαι να είσαι πάντα δημιουργική!Τις ευχές μου

    Απάντηση
  22. Πόπη Κλειδαρά

    Σ’ ευχαριστώ πολύ Σοφία μου. Συγχαρητήρια για τη διάκριση στο διαγωνισμό, το ποίημα σου άγγιξε απόλυτα την εποχή μας, με συγκίνησε. Να είσαι πάντα καλά.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου