τοβιβλίο.net

Select Page

Το τρίπτυχο των ευχών, του Γιώργου Δάμτσιου

Το τρίπτυχο των ευχών, του Γιώργου Δάμτσιου

Η Εύη Καστώνη είναι μια νέα κοπέλα που ζει σ’ ένα χωριό, τη Δρύπη. Εξαιτίας της εξωτερικής της εμφάνισης, την τελευταία τριετία αντιμετωπίζει ειρωνείες και χλευασμούς. Είναι ένα τρομαγμένο κορίτσι που φοβάται να αντικρίσει ακόμα και το είδωλό της στον καθρέφτη. Η έλλειψη παρεών, την έχει κάνει να κλειστεί στον εαυτό της και να συζητά μόνο με τις σκέψεις της. Νιώθει άβολα με την εμφάνισή της, με αποτέλεσμα να συμπεριφέρεται αλλοπρόσαλλα και να πυροδοτεί πειράγματα και κακόβουλα σχόλια από τους συγχωριανούς της.

Πάντα σε κάθε κοινωνία υπάρχουν άνθρωποι που χαίρονται όταν συναντούν άτομα σαν την Εύη και όταν τους δίνεται η ευκαιρία, δε διστάζουν να φερθούν απάνθρωπα, προκειμένου να αισθανθούν οι ίδιοι δυνατοί και σημαντικοί. «Αν καταλάβαινε κάποια στιγμή ότι η δική της συμπεριφορά, αυτή που πρόβαλλε τόσο έντονα τα προβλήματα και τις αδυναμίες της, ότι υπό άλλες συνθήκες τα σημαντικότερα εξ’αυτών θα περνούσαν απαρατήρητα ή έστω αδιάφορα για τους περισσότερους, τότε θα είχε πολύ περισσότερη τύχη».

Τον πατέρα της -με τον οποίο διαμένει- τον αφήνει πάντα έξω από τα βάσανά της. Κάποια στιγμή όμως, του κάνει σαφές πως δε μπορεί να ζει άλλο στο συγκεκριμένο μέρος και θέλει να φύγουν. Εκείνος προσπαθεί να τη μεταπείσει, μάταια όμως. Η Εύη αρνείται να συμφιλιωθεί με τον εαυτό της, αφού το πρόβλημα είναι κυρίως με αυτόν. Της είναι πιο εύκολο να φύγει παρά να διεκδικήσει την παραμονή της. Όμως, όπου και να πάει, αν δεν καταφέρει η ίδια να αποδεχτεί τον εαυτό της, τότε πάλι κάποιος θα βρεθεί να τη σχολιάσει και να την πειράξει, «πάλι για τους άλλους θα είναι η ίδια ακριβώς ευτραφής, σπυριάρα και άσχημη γυναίκα».

Σε μια μοναχική της βόλτα στον λόφο του χωριού, ανακαλύπτει ένα αντικείμενο πεταμένο -κάτι σαν φυλακτό- και από εκείνη την ημέρα η ζωή της αλλάζει. Το παίρνει μαζί της και κάποια στιγμή χωρίς να το περιμένει, ξυπνά μέσα στο αντικείμενο, που ονομάζεται “Τρίπτυχο των ευχών”. Ο ένοικος του Τριπτύχου είναι ο Μιχάλης -ο άνδρας με τον οποίο είναι κρυφά ερωτευμένη- και που στη συνέχεια αποκαλεί Μάικ. Έχει την ίδια εμφάνιση με τον Μιχάλη, χωρίς όμως να είναι ο ίδιος. Της ζητάει να του κάνει μερικά εύκολα θελήματα κι εκείνος για αντάλλαγμα, θα εκπληρώσει δικές της επιθυμίες. Σε περίπτωση όμως, που δεν κάνει αυτό που θα υποσχεθεί, τότε θα μείνει για πάντα κλειδωμένη στο Τρίπτυχο. Και επειδή ο Μάικ ξέρει πως αυτά που την απασχολούν είναι τα εξανθήματα στο πρόσωπό της, το περιττό βάρος αλλά και η ανάγκη της να ομορφύνει, της υπόσχεται πως θα φροντίσει για όλα, αρκεί να πραγματοποιήσει τα θελήματά του. Δε θα την αναγκάσει ποτέ να κάνει κάτι πριν το ακούσει. Πρόκειται για την ευκαιρία της ζωής της. Η Εύη θα μπορεί να γίνει αυτή που πάντα ονειρευόταν, εκτελώντας μόνο τρεις χάρες.

Τι θα της ζητήσει ο Μάικ του Τρίπτυχου; Πόσο αθώα είναι φαινομενικά αυτά που πρόκειται να κάνει η Εύη, για χάρη της εξωτερικής της εμφάνισης; Θα είναι μόνο ο άνθρωπος που απλώς θα μεταφέρει ένα μήνυμα, το οποίο θα ενεργοποιήσει την αρχή του τέλους μιας αρρωστημένης κατάστασης και τα υπόλοιπα θα τα αποφασίσουν οι άλλοι ή μήπως η ηθική αυτουργός της εκάστοτε κατάστασης; Τελικά προϋπάρχει το μέλλον; Μάλλον όχι, γιατί αυτό καθορίζεται μόνο από τις πράξεις του κάθε ατόμου, την κάθε στιγμή, ανάλογα ποιο μονοπάτι θα ακολουθήσει στη διασταύρωση που θα βρεθεί τυχαία ή ύστερα από μια σειρά γεγονότων. Η επιλογή όμως της συνέχειας είναι δική του. Το μέλλον δημιουργείται…

«Το Τρίπτυχο των ευχών» είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που μου άρεσε πολύ, γιατί ενώ είναι μια ιστορία αλληγορική που θυμίζει παραμύθι, περνάει στον αναγνώστη μηνύματα τόσο σημαντικά όσο και τα παραμύθια στους μικρούς αναγνώστες. Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με την απληστία και την αχαριστία του ανθρώπου, που δε διστάζει να εκμεταλλευτεί μέχρι τέλους τα πλεονεκτήματα που μπορεί να αποκομίσει απ’το οτιδήποτε, ενώ θα μπορούσε να σταματήσει σε αυτά που ήδη έχει αποκτήσει και να είναι ευγνώμων. Η σύνεση μπορεί να βελτιώσει τη ζωή κάποιου και όχι η απληστία, που μπορεί να τον παγιδεύσει.

Επίσης βλέπουμε τον κοινωνικό ρατσισμό που βιώνουν κάποιοι άνθρωποι στις κλειστές κοινωνίες -και όχι μόνο- και πώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αποκλεισμό αλλά και σε φυγή. Τελικά όπου και να πάει κανείς με όποιον κι αν συναναστραφεί, αν δεν καταφέρει να νικήσει τους «δαίμονες» που τον κατατρέχουν δε θα μπορέσει ποτέ και πουθενά να είναι ευτυχισμένος. Η τιμωρία για τον καθένα δεν έρχεται από κάποια, αόρατη δύναμη που επιθυμεί το κακό του, είναι το αποτέλεσμα των ενεργειών του, που επειδή έχουν κακό αντίκτυπο στον ίδιο ή στους γύρω του αυτό που εισπράττει στο τέλος, είναι συνήθως μια αρνητική και άσχημη κατάληξη.

Πρόκειται για μια πρωτότυπη και έξυπνη ιστορία -με ενδιαφέρουσα και γρήγορη γραφή- που διεισδύει στο άβατο της ψυχής, βγάζοντας στην επιφάνεια αλήθειες τόσο για αυτά που ενδόμυχα σκέπτεται κάποιος όσο και για αυτά που είναι διατεθειμένος να κάνει, ώστε να αποκτήσει αυτά που ονειρεύεται. Ο αναγνώστης θα νιώσει έντονα συναισθήματα, αγωνία για την εξέλιξη της ιστορίας, θα προβληματιστεί και σίγουρα θα συγκαταλέξει το βιβλίο στα αγαπημένα του, γιατί κάποια βιβλία είναι αντικειμενικά ωραία και δε γίνεται να μην αρέσουν!

 

_

γράφει η Δήμητρα Παναρίτη από τη σελίδα Βιβλιοσημεία

αναρτήθηκε από τη Λιάνα Τζιμογιάννη για το τοβιβλίο.net

Επιμέλεια κειμένου

Λιάνα Τζιμογιάννη

Είμαι η Λιάνα Τζιμογιάννη, η αρχισυντάκτρια της σελίδας ΒΙΒΛΙΟΣΗΜΕΙΑ. Λατρεύω τη σοκολάτα και το Παρίσι. Επίσης, αγαπώ τη φωτογραφία (να βγάζω!), τη θάλασσα, τα ταξίδια. Κι εφόσον αδυνατώ να ταξιδεύω συχνά, μεταφέρομαι παντού στο χρόνο και στον τόπο, διαβάζοντας! Στα εφηβικά μου χρόνια ξεκίνησα με Λουντέμη, Καρκαβίτσα, Βενέζη, πέρασα μια πολύχρονη φάση με άρλεκιν κι έπειτα, έπιασα ξένη λογοτεχνία. Από το 2010, διαβάζω και σύγχρονους Έλληνες πεζογράφους. Παράδεισός μου -μα και πειρασμός- οι εκθέσεις βιβλίου, όπου αναπόφευκτα αγοράζω κάτι νέο, ακόμα κι αν έχω στοίβες με αδιάβαστα! Η βιβλιοθήκη στο δωμάτιό μου έχει σχεδόν τιγκάρει και σε λίγο θα χρειαστεί να κοιμάμαι αλλού!! Από το 2012 καλύπτω φωτογραφικά παρουσιάσεις συγγραφέων και συναντήσεις μαζί τους (τις λεγόμενες καφομαζώξεις). Με έχουν αποκαλέσει «βιβλιοκριτικό», επειδή (από το 2013) κατέθετα στο Facebook την άποψή μου για τα βιβλία που διαβάζω και «μασκότ των συγγραφέων», επειδή βρίσκομαι “παντού και πάντα!” στηρίζοντας τους ανθρώπους του πνεύματος σε παρουσιάσεις κι εκδηλώσεις τους. Με κάποιους διατηρώ και φιλικές σχέσεις! Όμως... αποποιούμαι των ανωτέρω όρων, ακόμα κι αν με τιμούν, καθώς προτιμώ να με αποκαλούν «αναγνώστρια». Είμαι διαχειρίστρια της FB-ομάδας «Μεγάλωσα κι εγώ με την Κάντυ-Κάντυ», κινούμενο σχέδιο, που έχει σημαδέψει την προσωπικότητά μου. Επίσης, διαχειρίζομαι την αντίστοιχη FB σελίδα για τα Βιβλιοσημεία. Επιμελούμαι και παρουσιάζω δίωρη-εβδομαδιαία ραδιοφωνική εκπομπή στον Boem Radio, με το ίδιο όνομα «Βιβλιοσημεία»!!! Μπορείτε να με βρείτε στα social media (Facebook, Google+, Twitter, Youtube).

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Εγγραφείτε στο newsletter

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος