Τρία ποιήματα, του Χριστόφορου Τριάντη

28.01.2016

switch_off

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Από χρόνια τα καπέλα των νεκρών στόλιζαν

τους τοίχους των σπιτιών

Με τέτοιες εικόνες προχωρούσε η ζωή

Με τις μνήμες καρφωμένες στις πέτρες

για να μην χαθούν

όπως οι παλιές φωτογραφίες

Οι νεκροί εξαφανισμένοι

δίχως όνομα και ετυμηγορία

Ασήμαντοι εχθροί της στατιστικής

Και οι νέοι διώκτες

που 'ρχονται

βγαλμένοι απ' τα ψέματα της ιστορίας

στέλνουν

μυστικά τους δημίους

το έργο ν' αρχίσουν

Θα πάρουν

κι άλλους θανατοποινίτες

που δεν θα 'χουν όνομα κι αυτοί

(χιλιάδες καθημερινά)

Το μόνο που θα απομένει

είναι τα καπέλα τους

κρεμασμένα

στους τοίχους

άλλων μακρινών

χωμάτινων σπιτιών

 

 

ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ

Ευτυχές το νέο έτος

Εύχονται

στα γραφεία, στα σχολεία και στον δρόμο

οι μασκαρεμένοι πωλητές

κι οι διευθυντές με τα κιτρινισμένα δόντια

Σαν να 'ναι ο χρόνος

μια συνθήκη αριθμών κι αυταπάτης

Κι όλοι αυτοί

ως συμμετέχοντες - πολύ - στην ευτυχία

μπορούν κι αποκρύπτουν

με λόγια κι απειλές

τις ξοφλημένες τους ιδέες 

Κάθονται - ευχαριστημένοι - σε πλαστικές καρέκλες

εορτών

Κι από εκεί - γενναιόδωρα - αυτοτιτλοφορούνται :

φύλακες της πλήξης

έτσι από χρόνια συνήθεια

Στις συνεστιάσεις - σταθερά - κουβαλούν

πλήθος χαρακτήρων

Κάποτε ανήκαν σε συζύγους, εραστές και καλά παιδιά

Ενδυναμωμένοι λοιπόν

συνεχίζουν να εύχονται

σαν τις επιστάτριες των παλαιών παρθεναγωγείων

Ευτυχές το νέο έτος

 

Η ΝΕΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ

Ο θίασος είναι γεμάτος

από κομπάρσους της ζωής

και γριές φτιασιδωμένες

Οι πρωταγωνιστές χαθήκαν

στις ινδιάνικες καλύβες

και στις λίμνες του βορρά

Έρχονται οι πατρίκιοι

να δουν τον πρόεδρο της νέας Ρώμης

Την ντροπή την άφησαν στις νέγρικες τις γειτονιές

Και τους νεκρούς τους έραψαν

στις τσέπες των ακριβών παλτών τους

Θέλουν να μοιάζουν στους Ρωμαίους

που είχαν διαρκώς : νίκες, πλήξη κι ευτυχία

Να κάνουν και θριάμβους

και άλλα θεάματα κολοσσιαία

Έχουν και Καπιτώλιο στην πόλη

Κι όπως οι χήνες άλλων εποχών

κρώζουν κι αυτοί ( κάπως αηδιαστικά )

Φτύνοντας από το στόμα τους σάρκες κι ηδονές

Οι πληβείοι στις λεωφόρους κρατούν :

νυχοκόπτες, σπίρτα και σημαιάκια πλαστικά

για να ξεχωρίζουν μες στον κόσμο

Αναφωνούν σχεδόν ευτυχισμένοι 

"Ζήτω !

Μπορούμε κι απολαμβάνουμε

δωρεάν ταινίες κι αγώνες μπασκετικούς"

Τότε, ένας υπέρ-ήρωας

σκαρφαλωμένος σε μια γυάλινη εξέδρα

το πλήθος οδηγεί

 "Φίλοι πολίτες, στις εξόδους

μοιράζουμε τσίχλες, χάπια ελευθερίας 

και αυτοκόλλητα με τον Χριστό

Έχουμε πρόεδρο, δημοκρατία!

Είμαστε ισχυροί 

Θα κάνουμε και νέες κατακτήσεις 

Θα διώξουμε απ' τον Άρη τον Θεό

και θα λατρεύουμε την άσπρη φάλαινα των θαλασσών!

Εμείς είμαστε

οι νέοι ιεροκήρυκες της οικουμένης

Η ιστορία τελείωσε! "

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου