Select Page

Υγρά αμαρτήματα

Υγρά αμαρτήματα

 

 

Σώπασε αγέρα, σώπασε,

τη μιλιά της μη μου κουβαλάς,

απ' τον λήθαργο τής ξέχασης με ξυπνά,

κι η θύμηση στήνει γιορτή,

όσο τα βλέφαρα υγρά βαραίνουν.

 

Στο χάραμα σκοτάδι λευκό,

νεράιδες να χορεύουν στο ρυθμό της φωνής της,

και τα ξωτικά να γυρεύουν πατήματα,

στο πεντάγραμμο του κορμιού της αφιέρωμα ιερό,

γυμνό να το αποζητούν από κάθε τι αμάρτημα.

_

γράφει ο Βασίλης Μαντικός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

16 Σχόλια

  1. maria

    Υπέροχο Βασίλη…!!!! πάντα μας εκπλήσσεις με τους στίχους σου.. μοναδικοί!!!

    Απάντηση
  2. Μαρία Κ

    Απλά φανταστικό,ξυπνά ευγενικά συναισθήματα και κάνει το νου να ταξιδέψει σε ιδανικές καταστάσεις.

    Απάντηση
  3. ΠΑΥΛΙΝΑ ΠΑΠΑΝΤΩΝΑΚΗ

    Θύμησες και αναμνήσεις…
    ζωντανεύουν μέσα από τους στίχους σου!!
    Μπράβο Βασίλη!!

    Απάντηση
  4. Μαρία Κ

    Νοσταλγικά ωραίο!!!

    Απάντηση
  5. Δημήτριος

    Συγχαρητήρια, θαυμάσιο!!!

    Απάντηση
  6. Matina Mardeli

    Άρωμα παλιάς, καλής ποίησης!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αναζήτηση στη σελίδα

Προσαρμοσμένη αναζήτηση

Αρχείο

Είσοδος