Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Αόρατος ανθρωπάκος απόψε…
Μια γελάς,
μια κλαις.
Παλιάτσος στο σπίτι σου
ακόμα μια νύχτα.
Κρατάς το πινέλο με χάρη.
Δάχτυλα κρυσταλλωμένα,
χρωματίζουν το περιστέρι στη θηλιά.
Όνειρα βαλσαμωμένα…
Ένα φεγγάρι μετέωρο
θεατής της φωνής σου.
Κάποιες ευχές ραγισμένες στα πανιά σου…
Μη λυπάσαι.
Αυτή η άγνωστη όψη στον καθρέφτη
είναι το πρόσωπό σου
ζωγραφισμένο απ’ τις σκιές.
Σου μένουν ακόμα το χαμόγελο,
το χειροκρότημα,
η υπόκλιση,
το κλείσιμο της αυλαίας…
_
γράφει η Ελένη Ιωαννάτου
Ακολουθήστε μας
Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...
Θυμάμαι ακόμη την πρώτη μας συνάντηση. Εκεί, δίπλα στη θάλασσα. Κοιτάζαμε το ηλιοβασίλεμα. Μέχρι που τα βλέμματα μας συναντήθηκαν. Τυχαία; Ακόμη δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι χρειάστηκαν 10 δευτερόλεπτα. 10 δευτερόλεπτα μόνο. Για να σε ερωτευτώ. Για να...
Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...
Νανουρίσου ελεύθερα! Σταμάτα να κοιτάζεις τον καθρέφτη. Σε κλειστά μάτια, η αντανάκλαση είναι αόρατη. Γύρω σου πολλά ζευγάρια μάτια. Αυτή η σβούρα περιστρέφεται σαν το βλέμμα σου. Νανουρίσου ελεύθερα! Σπάσε επιτέλους τον καθρέφτη. Η αντανάκλαση βαραίνει. Σε...
Είμαστε η ανάσα μιας έκρηξηςπου δεν θυμόμαστε. Σκόνη από αστέρια που πέθανανγια να υπάρξουμε. Δεν γεννηθήκαμε στη Γη -μας τράβηξε η βαρύτητααπ’ τα σκοτεινά νεφελώματα,το άγνωστο μας ψιθύρισεκαι γίναμε σώμα. Κουβαλάμε στο αίμα μας:φωτιά πριν αποκτήσει φως. Η μνήμη δεν...
Παλιάτσοι στο σπίτι μας, στη ζώη μας…στον ίδιο μας τον εαυτό. Αλλοτε δοκιμάζουμε το γέλιο άλλοτε το κλάμα. Σκεπάζει την αλήθεια ή ξεσκεπάζει το ψέμα. Το χειροκρότημα η εγωιστική απαίτηση να επιβεβαιώσουμε την επιτυχία της μάσκας μας. Μα όταν κλείσει η αυλαία..με τη μάσκα στο χέρι θα έχει τελειώσει το έργο, θα αδειάσουν οι καρέκλες… Στο σπίτι πάλι, με ένα γέλιο και ένα δάκρυ να πολεμάνε την ύπαρξη και την ανυπαρξία μας …
(Πρωινό με Ελένη Ιωαννάτου σήμερα…!!)
Μάχη όντως είναι η μέρα μου σήμερα. Ξύπνησα και το χαμόγελο μου επεκτάθηκε.
Τα είπες όλα μέσα σε πέντε γραμμές. Ακριβώς αυτό εννοώ με το συγκεκριμένο ποίημα.
Παλιάτσοι στην ζωή μας, στις ζωές των άλλων… Φοράμε πανοπλίες, στολές, ενδυμασίες,
μάσκες ίσως διαφορετική σε κάθε περίσταση. Δοκιμάζουμε διάφορους ρόλους ανάλογα
με το ποιος μας βολεύει. Γελάμε… κλαίμε… προχωράμε… σταματάμε… Ανοίγουμε την αυλαία,
την κλείνουμε. Χειροκροτούμε πλέον το κενό, το άδειασμα, την ανυπαρξία μας.
Σ’ ευχαριστώ Μάχη μου!!
Να έχεις μια όμορφη ημέρα!!!
Εξαιρετικά δυνατό και με έντονα συναισθήματα!!!Μπράβο Ελένη!
Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ καλή μου Άννα!!!
Χαίρομαι ιδιαίτερα που σου προκάλεσε έντονα συναισθήματα!!!
Σ’ ευχαριστώ για την θερμή σου αγκαλιά!! Να είσαι πολύ πολύ καλά!!
Δοκιμάζουμε διάφορους ρόλους ανάλογα
με το ποιος μας βολεύει. Γελάμε… κλαίμε… προχωράμε… σταματάμε… Ανοίγουμε την αυλαία,
την κλείνουμε. Χειροκροτούμε πλέον το κενό, το άδειασμα, την ανυπαρξία μας.
και αυτήν την ανυπαρξία μήπως τη νιώθουμε γιατι δεν μας αποδέχονται έτσι όπως είμαστε;; και έτσι καταντάμε να μην αποδεχόμαστε κι εμείς τον εαυτό μας και τη διαφορετικότητά μας;;
Έχεις πολύ δίκιο Άννα μου γλυκιά!!
Η σχέση άλλωστε με τον εαυτό μας,
είναι αλληλένδετη με την επαφή που έχουμε
με τους άλλους ανθρώπους.
Βαθύτερος στόχος μας είναι η αποδοχή και
η αγάπη από τους γύρω μας. Από τα άτομα
κυρίως που εμείς αγαπάμε.
Κατά πόσο όμως φροντίζουμε εμείς
να αποδεχτούμε πλήρως τον διπλανό μας;
Τα πάντα άλλωστε ξεκινάνε απ’ τον πυρήνα.
Αν ο κάθε ένας προσωπικά δεν απλώσει
το χέρι, δεν ανοίξει την αγκαλιά του, δεν
προχωρήσει ένα ακόμη βήμα προς τον
“Άνθρωπο”, τότε η μάσκα θα διαγράφει
κάθε μέρα λίγο πιο πολύ το πρόσωπό του.
Καλή σου ημέρα Άννα μου!!!
Σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ!!!
Υπέροχο ποίημα και υπέροχη, επίσης, η κριτική της Μάχης!
Καλή σας μέρα Ελένη!
Να είστε πολύ καλά Παναγιώτη!!!
Ευχαριστώ με ένα λουλούδι στη ψυχή!!!
Χαίρομαι ιδιαίτερα που βρήκατε υπέροχο το ποίημα αυτό!
Της Μάχης η κριτική είναι μελωδική όπως πάντα!
Προχώρησε λίγο πιο μακριά η δική μου σκέψη, ο δικός μου ορίζοντας…
Χαμογελώ ως μικρό παιδάκι!!!
Καλή σας ημέρα!!!
Μεγάλη δόση αλήθειας..Μπράβο!!
Χριστίνα σ’ ευχαριστώ από καρδιάς για τα καλά σου λόγια!!
Χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε!!!
Να είσαι πολύ καλά!!!
Καλή συνέχεια στην ημέρα σου!!!
Θεατής της φωνής σας από εδώ, που λιτά κοσμεί κι αποδομεί την ανθρώπινη τραγικότητα.Εύγε!