Υπάρχει η τέχνη

Δημοσίευση: 25.05.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

art-1281459_1280

Το ποτάμι του χρόνου οδηγεί μοναχά
στην Τέχνη του.
Όλα τριγύρω σπαρμένες θυσίες
πληγές που ατέρμονα ανάβουν και σβήνουν
φάροι σε παράλια πυράς.

Ευτυχώς που υπάρχει η Τέχνη του.

Κόσμημα ελευθερίας, ζωντανού, χνάρι σπαραγμού.
Στο φως ανασαίνουν τα φαντάσματα
με δάκρυα λούζονται στον άνεμο
ξαποσταίνουν σε ερημιές σκοτάδια
λαλούν της γης την ελευθερία
του νερού την αδυσώπητη αλήθεια.

Ευτυχώς που υπάρχει η Τέχνη του.

Ξεμυτίζουν απ’ τις φυλακές οι μάσκες του Άντον
καταφύγιο πλάθουν με ορθάνοιχτα μάτια
σέρνονται σε σπηλιές επούλωσης
σαν τα άγρια πληγωμένα ζώα
της ζούγκλας μας.

Τι θα γινόταν χωρίς την Τέχνη του;

Αίμα συγκοινωνεί με τον σπαραγμό
δοχείο σιγής που ουρλιάζει
σαν φανερώνεται μοναχά
στην Τέχνη του.
Μοναδικός του έρωτας.
Ζει μόνο μέσα της.
Βάσανος.
Αιώνες κουρνιασμένος στο σώμα
πάλεμα με θεριό
γαντζωμένος στου αιθέρα το φευγιό
στου αιθέρα τον ερχομό.


Γι’ αυτό πιότερο αγαπώ
την Τέχνη του.
Συνάντηση της αλήθειας
στο ποτάμι του χρόνου.

Ευτυχώς που υπάρχει η Τέχνη γι’ αυτόν.

Το κλειδί ακούγεται
Ανοίγει η ηχώ.
Σήκω.
Σήκω.
Υπάρχει η Τέχνη!

 

-

γράφει η Αιμιλία Πανταζή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά... Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που  απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς, με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο   Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.   Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω πώς...

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Ευτυχώς που υπάρχει η Τέχνη και μπορούμε να διαβάζουμε τόσο όμορφα ποιήματα!Μπράβο σας!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Πολύ όμορφο μπράβο σας!!! Ευτυχώς που υπάρχει η Τέχνη !!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου