Υποταγή, του Νικηφόρου Βυζαντινού

15.04.2015

 

 

Φτηνά επούλησες την όμορφη ψυχή σου

τα θέλω εζήτησες του κόσμου τούτου

ώς φάσμα τριγυρνά η ύπαρξη σου

να ζητιανεύει τις στιγμές χαμένου πλούτου

 

Αγάπες, όνειρα τα έθαψες κοντά σου

να κοιμηθούν παντοτινά πριν από σένα

αιώνια ξέρεις πως θα στέκουν μακριά σου

δεν σου ανήκει τίποτε άλλο από το ψέμα

 

Στοιβάχτηκες και συ σε μια φωτογραφία
με ψεύτικα χαμόγελα γεμάτη

πλημμυρισμένη από δήθεν ευτυχία

μέσα στου κόσμου του μικρού, την τόση απάτη

 

Θα ρθώ με πόνο εκεί που ετάφη η ζωή σου

λίγα λουλούδια για να αφήσω νοερά

πάνω στο φέρετρο της προδομένης ύπαρξης σου

που γυαλισμένο με κοιτά θανατερά 

 

_

γράφει ο Νικηφόρος Βυζαντινός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο κύκλος δεν σπάει…

Ο κύκλος δεν σπάει…

Μέσα μου με βασανίζουν, με πίκρα και μαράζι, όσα τούτο τον κόσμο μαστίζουν. Στη ρουτίνα του ο άνθρωπος μ΄ ανενεργή την ελπίδα. Αρχές και ηθικές, γεμάτος πληγές. Σ’ ένα κύκλο βολοδέρνει και κάποτε ξεσπάει, μα ο κύκλος δεν σπάει… Ο σύγχρονος τρόπος, το μπλα μπλα κι όλο...

Απορίας άξιον

Απορίας άξιον

τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι τ' ανάμεσό τους; Γ. Σεφέρης, Ελένη   Καημένε Τεύκρο...  Απόκριση μην περιμένεις άλλο. Εάν υπάρχει ο Θεός,  Τότε καλά σου κρύβεται.  Και αν αυτά που έζησες  ήταν ανθρώπου τρελά, ποιος Κύριος τα ενέκρινε;  πώς τ' άφησε να γίνουν;...

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Τι;

Τι;

  Σαν τι να μας απασχολήσει; Ο εαυτός μας, δηλαδή ο άνθρωπος. Ο έρωτας, δηλαδή η αγάπη. Ο θάνατος, δηλαδή η ζωή. Μαζί με αυτό το οργανωμένο και προσιτό ποίημα, που στο φόντο της αλήθειας ψευδίζει σαν κακός ηθοποιός. Καταρρέει σαν έρχεται ο κίνδυνος και σαν...

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Το χρονικό των μετρητών

Το χρονικό των μετρητών

Έγινε διόρθωση στο όνομά μου, δεν είμαι πια εγώ. Έγινε διόρθωση στα όνειρά μου, σκέφτομαι πριν πω. Η υπερχείλιση συναισθημάτων κόπηκε. Το ρεύμα κόπηκε. Πήγα σε άλλη εταιρία. Άλλαξα πρόσωπο, ταυτότητα τι θέλεις να σου πω; Είχαν ακριβή προμήθεια. Τέλος το χρονικό των...

Ψυχή σε καραντίνα

Ψυχή σε καραντίνα

Λέμε πολλά και δεν λέμε τίποτα.  Κι όταν δεν λέμε τίποτα τα λέμε… όλα.  Και αντί για τίποτα πλέον όλοι γράφουν τπτ. Κρύβομαι και κρύβεσαι Είμαστε συνέχεια σε καραντίνα. Kαραντίνα στην ψυχή. Ψυχή σε καραντίνα. Κάποιες μέρες στεναχωριέμαι που υπάρχω γιατί είμαι μηχανή....

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. drmakspy

    Όμορφο πολύ, όσο και γλυκόπικρο…. Γεμάτο συναίσθημα και νόημα, με μέτρο ρυθμό και ρίμα… Όπως εννοώ κι εγώ την ποίηση…

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    “Αγάπες, όνειρα τα έθαψες κοντά σου

    να κοιμηθούν παντοτινά πριν από σένα

    αιώνια ξέρεις πως θα στέκουν μακριά σου

    δεν σου ανήκει τίποτε άλλο από το ψέμα”

    Νικηφόρε, τα λόγια σου μίλησαν ειλικρινά στη ψυχή μου!!!
    Αυτό που μόλις περιέγραψες είναι τόσο κοντά μας..
    καθημερινά καταχωνιάζουμε τις επιθυμίες και τα όνειρά μας στα συρτάρια
    της ανυπαρξίας μας..
    στολίζοντας το μονοπάτι της αλήθειας μας με χάρτινα χαμόγελα
    και πλαστικά ιδανικά για το αύριο…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου