Ήταν νέοι και ερωτευμένοι. Η Λέιλα εξαφανίστηκε. Ο Φιν την αναζήτησε. Προχώρησε στη ζωή του. Ετοιμάζεται να παντρευτεί. Την αδερφή της. Και τότε ρώσικες κούκλες εμφανίζονται παντού. Και mails αρχίζουν να έρχονται. Απειλητικά. Από ποιον και γιατί; Ποιος απαιτεί από τον Φιν: «Φέρε με πίσω;»

Έτσι κοφτό και γρήγορο είναι το νέο μυθιστόρημα της B. A. Paris. Καταιγιστικοί ρυθμοί, δυνατές περιγραφές, συναρπαστικές εξελίξεις, απανωτές ανατροπές κι ένας φρενήρης ρυθμός από την αρχή ως το τέλος. Είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις που η προτροπή να μην το αρχίσω βράδυ ήταν τόσο αληθινή και σωστή, μιας και απαγκιστρωνόμουν με δυσκολία από τη ζωή και την καθημερινότητα του Φιν και της Έλεν, που έρχεται τούμπα από τη μια σελίδα στην άλλη. Ζει η Λέιλα; Αν ναι, πού και γιατί κρυβόταν κοντά δώδεκα χρόνια; Αν όχι, ποιος στέλνει απειλητικά mails στον Φιν; Ποιος μπορεί να ξέρει τόσο καλά τους χαρακτήρες των δύο αδελφών και τα καλά κρυμμένα μυστικά του Φιν και της Λέιλα;

Η ιστορία, που ξετυλίγεται σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, χωρίζεται σε τρία μέρη, με το κάθε κομμάτι του βιβλίου να είναι ακόμη καλύτερο από το προηγούμενο και να μην αφήνει τον αναγνώστη να προετοιμαστεί για τα χτυπήματα που θα δεχτεί στη συνέχεια. Η συγγραφέας εξιστορεί τη ζωή του Φιν και της Έλεν πριν και μετά την εξαφάνιση της Λέιλα, απογυμνώνοντας το ευτυχισμένο ζευγάρι από κάθε τελειότητα, μιας και οι δύο έχουν κάποια κρυμμένα μυστικά που δεν έχουν εμπιστευτεί ο ένας στον άλλον. Οι σκηνές είναι ρεαλιστικές, κινηματογραφικές, γρήγορες, με τους απολύτως απαραίτητους διαλόγους, χωρίς νε περιττεύει ούτε λέξη. Συμπάθησα πολύ τον Φιν ως άντρα, μιας και διάλεξε να μας μιλήσει για όλα όσα συνέβησαν στο ταξίδι στη Γαλλία αλλά και να εξομολογηθεί τα πραγματικά του συναισθήματα για τη χαμένη του σύζυγο. Αυτή η συμπάθεια παρ’ όλ’ αυτά σταδιακά απομακρύνεται λόγω της έκπληξης για όσα γνωρίσματα έμειναν κρυμμένα και της αγωνίας για την ταυτότητα του αποστολέα. Το εύρημα με τις ρώσικες κούκλες, που υποδηλώνουν την παρουσία του άγνωστου εχθρού που τους κατασκοπεύει, είναι έξυπνο και δημιουργεί ένα νοσηρό περιβάλλον, μέσα στο οποίο οι χαρακτήρες καλούνται να αντιμετωπίσουν ο ένας τον άλλον και μια απροσδόκητη αλήθεια.

Στη συνέχεια, όταν αυτή η αλήθεια βγαίνει στο φως και ο αποστολέας αποκαλύπτεται, η ένταση κλιμακώνεται, οι σελίδες φεύγουν η μία πίσω από την άλλη με ανεξέλεγκτο ρυθμό και οι κοφτές, απότομες διαταγές που δέχεται ο Φιν μου έκοψαν την ανάσα. Αισθάνθηκα πάμπολλες φορές πως τα μηνύματα τα δεχόμουν εγώ ενώ η κατεύθυνση προς την οποία πηγαίνει η ιστορία με άγχωσε τρομερά και με προετοίμασε για το όριο στο οποίο μπορεί να φτάσει κάποιος. Σύντομα όμως αποφύγαμε ένα τέτοιο κλισέ μόνο και μόνο για να ρίξει η συγγραφέας στο τραπέζι το τελευταίο της χαρτί και να αποδείξει πόσο καλά ξέρει να παίζει με το μυαλό του αναγνώστη και πόσο εύκολα μπορεί να χαράξει δικούς της δρόμους στο καλό αστυνομικό μυθιστόρημα αγωνίας. Το φινάλε του μυθιστορήματος ήταν κάτι αναπάντεχο και τραγικό, τοποθέτησε τα γεγονότα στη σωστή τους θέση και έδειξε ξεκάθαρα μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα που δεν μπορεί να ξεφύγει από το πεπρωμένο.

Το «Φέρε με πίσω» είναι άλλο ένα καλά υπολογισμένο χτύπημα της B. A. Paris στη χρυσόσκονη της τελειότητας των ανθρώπινων σχέσεων και ένα απόλυτα καθηλωτικό μυθιστόρημα που θα αφήσει ικανοποιημένους και ξάγρυπνους όσους ανοίξουν την πρώτη του σελίδα. Το εξώφυλλο δε της ελληνικής έκδοσης είναι από τα αγαπημένα μου!