Φεγγάρι, του Φοίβου Μανωλούδη

19.07.2015

 

 

Γυρίζει μόνη μια νέα

ολομόναχη

αφήνοντας σεμνά

σημάδια κόκκινα στο χιόνι

με λευκές κορδέλες στα μαλλιά

περικυκλωμένη από καρδιές

πέτρινες που δεν χτυπούν.

 

Τα σεντόνια αναδεύονται για μια στιγμή

αποβάλλοντας το πεθαμένο έμβρυο μιας αγάπης

που δεν πρόλαβε να γεννηθεί.

 

Στο δάσος τα χλωμά φαντάσματα

ανάβουν μια φωτιά

να κάψουν το φεγγάρι

τα ενοχλεί τόσο πολύ το δροσερό φως του.

 

Στο λυκόφως οι λευκές κορδέλες λικνίζονται

στο άηχο κελάρυσμα ποταμιού.

Βρώμικες.

 

Τα σεντόνια καλύπτουν την νέα

κάτω από τον θόλο της αγωνίας.

 

Οι πέτρινες καρδιές σταλάζουν αίμα

φανερώνουν τα απόκρυφα.

 

Καμπάνες τραγουδούν πένθιμα

κλαγγές μεταλλικές πλανώνται

στον αδιαπέραστο αέρα.

 

Το φεγγάρι δεν είναι πια εκεί.

Στον κόρφο της έχει κρύψει το φεγγάρι

η νέα όταν κανείς δεν έβλεπε.

 

Το κελάρυσμα από το ποτάμι που είναι ανήσυχο σύννεφο

ήρεμο βουνό αγριεμένη θάλασσα ηχεί ξανά.

 

 

 

Τα φαντάσματα γυρνούν αγριεμένα εδώ και κει.

Απλώνουν τα χέρια τους στην ομίχλη

αυτή τους γελά ειρωνικά χωρίς να τους μιλήσει

χωρίς να τους πει που είναι κρυμμένο το φεγγάρι.

 

Η νύχτα κλείνει την νέα στην αγκαλιά της.

Ποτέ τους δεν θα ησυχάσουν τα φαντάσματα.

Ακόμα κλαίνε οι καμπάνες τραγουδώντας.

 

_

γράφει ο Φοίβος Μανωλούδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Φοίβο ιδιαίτερο το ποίημα σου!!!
    Υπέροχο!!!
    Δυνατές εικόνες, ολοζώντανες!
    Κόσμος απόκοσμος, ένα αδιόρατο σώμα.

    Ως να περιπλανήθηκα μεσ’ την ομίχλη,
    ανάμεσα απ’ τα σύννεφα, ψάχνοντας μαζί με τα φαντάσματα,
    για το κρυμμένο αυτό φεγγάρι.

    Καλή σου ημέρα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου