Φεγγαρότσαρκες

12.02.2014

 

Με κοιτάς αφ υψηλού
Σε κοιτώ και φεύγω αλλού
Με το φως σου ταξιδεύω
Με τα εμπόδια ξεμπερδεύω
 
Με κοιτάς από ψηλά
Σε κοιτώ απʼτα χαμηλά
Κι ανεβαίνω και πετώ
Όπου φέγγεις θα σε βρω
 
Με κοιτάς και αναρωτιέσαι:
«Μα ποιος είσαι και καυχιέσαι;
Ίσα κι όμοια με θωρείς;
Έλα πιάσε με αν μπορείς»
 
Μα δε θέλω να σε πιάσω
Τι είχα ποτέ για να το χάσω
σε υπόγεια και στενά
τριγυρίζω τώρα πια
 
Μα το βράδυ όταν έρθει
Και το φως σου σαν σκορπίσεις
Της ψυχής το βάθος φέγγεις
Κι εγώ πια έχω κερδίσει
 
 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Σοφια

    Υπέροχο!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. ΄Αννα Ρουμελιώτη

    Σας ευχαριστώ πολύ!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου