Φθινόπωρο στο Σισμανόγλειο

16.09.2016

Σεπτέμβριος.

Εποχικοί ασθενείς.

Επαίτες φθινοπωρινής υγείας.

Από θάλαμο σε θάλαμο.

Ζωή. Και Θεός.

Εν λευκώ.

- Θεός είπες; Εσύ τον έλεγες μπαγάσα.

- Ακόμα τον λέω. Τον θέλω όμως εδώ.

Να κοιτά.

Δικαίωμά του να μην υπάρχει. Μου αρκεί να βλέπει.

Οι νοσοκόμες τραγουδούν στο τέλος του διαδρόμου.

Η αρχή καταργήθηκε.

Ο γιατρός μπαλώνει ξανά το ίδιο σώμα.

Μια σάρκα πλύνε βάλε.

Το πλησιέστερο που έχουμε σε θάνατο

λέγεται ζωή.

 

_

γράφει ο Αντώνης Τσόκος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Μάρθα Δήμου

    Καθηλώνει η εξαίρετη γραφή σας!!!! Συγχαρητήρια.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου