Φθινόπωρο στο Σισμανόγλειο

16.09.2016

Σεπτέμβριος.

Εποχικοί ασθενείς.

Επαίτες φθινοπωρινής υγείας.

Από θάλαμο σε θάλαμο.

Ζωή. Και Θεός.

Εν λευκώ.

- Θεός είπες; Εσύ τον έλεγες μπαγάσα.

- Ακόμα τον λέω. Τον θέλω όμως εδώ.

Να κοιτά.

Δικαίωμά του να μην υπάρχει. Μου αρκεί να βλέπει.

Οι νοσοκόμες τραγουδούν στο τέλος του διαδρόμου.

Η αρχή καταργήθηκε.

Ο γιατρός μπαλώνει ξανά το ίδιο σώμα.

Μια σάρκα πλύνε βάλε.

Το πλησιέστερο που έχουμε σε θάνατο

λέγεται ζωή.

 

_

γράφει ο Αντώνης Τσόκος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Μάρθα Δήμου

    Καθηλώνει η εξαίρετη γραφή σας!!!! Συγχαρητήρια.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου