Φιμωμένη κραυγή, της Άννας Ρουμελιώτη

1.02.2016

 

 

Κλείστε τουλάχιστον τις πόρτες...
χαθείτε μέσα στα ανήλιαγα ντουβάρια σας...
Εσείς, που σας αφήσαμε και ορίζετε
τις τύχες μας...
Εσείς που κινείτε τα νήματα
και μας φορτώνετε με όλα τα κρίματα.
Μη μιλάτε μπροστά μας για επιτεύγματα
για πρωτοπορίες και νεωτεριστικές τακτικές.
Κορδώνεστε πως όλα είναι τέλεια.
Τί λέξη βαρυσήμαντη
ευρείας χρήσεως πολυσήμαντη
και επιχειρείτε αναλύσεις
για όλα τα θέματα βρίσκετε τις λύσεις.
Φουσκώνετε καμαρωτοί
εσείς του κόσμου οι αρχηγοί
οι σωτήρες μας οι μοναδικοί
οι άρχοντες εσείς.
Κι όλοι εμείς οι υποτακτικοί
την ελπίδα να βαστάμε
σαν βαρίδι στο λαιμό να την κρεμάμε
και η ζωή να προχωρά
μα να μην αλλάζει τίποτα ουσιαστικά.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Κι όλοι εμείς οι υποτακτικοί
    την ελπίδα να βαστάμε
    σαν βαρίδι στο λαιμό να την κρεμάμε
    και η ζωή να προχωρά
    μα να μην αλλάζει τίποτα ουσιαστικά.
    Αλήθεια τι μένει να πει κανείς μετά από αυτό; Τα είπες όλα και τα είπες δυνατά και καθαρά… αυτή τη φιμωμένη κραυγή, γίνετε να την κάνουμε παντιέρα μας; Ίσως είναι η μόνη που μπορεί να μας πάει παρακάτω!!! Δυνατό μπράβο σου!!!

    Απάντηση
  2. Έλενα Σαλιγκάρα

    Έναν θυμό και μια αγανάκτηση μού έβγαλε το σημερινό σου ποίημα, Άννα μου! Έντονοι και δυνατοί οι στίχοι σου!

    Απάντηση
  3. Χριστίνα Σουλελέ

    Εξέφρασες το θυμό όλων μας με τους δυνατούς σου στίχους. Μπράβο Άννα!
    .

    Απάντηση
  4. drmakspy

    Έλα μου ντε… Μεγάλες αλήθειες… Ρίμες αγανάκτησης… Όλων μας…

    Απάντηση
  5. Ανώνυμος

    Λυτό ουσιαστικό βγάζει την αγανάκτηση αληθινό
    ΣΥΓΧΑΡΗΤΉΡΙΑ

    Απάντηση
  6. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Πάντα έτσι αγανακτησμένος ήταν και θα είναι ο άνθρωπος που στενάζει κάτω από δεσμά αληθινά ή μεταφορικά Και σπάνια υπάρχουν κάποιου είδους Σπάρτακοι να πω να τολμήσουν να σπάσουν τις αλυσίδες. Βλέπεις δύσκολοι καιροί ακόμη και για επαναστάτες και αυτό νονίζω είναι το χειρότερο…
    Ωραίο υο ποίημά σου Άννα

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου