Άραγε υπήρξες

στο γίγνεσθαι των ερωτικών της σπασμών;

Υπήρξες

στο θρόισμα των ποιητικών αναστεναγμών της;

Κι όταν σα βροχή, ο ιδρώς ξέπλυνε το κορμί σου

κι ήλθε η κάθαρση

μέσα σου, σταμάτησε να εγείρει ο φόβος της μοναξιάς;

μέσα σου, σταμάτησε να βρέχει;

Άραγε…

 

_

γράφει ο Αθανάσιος Χαλβαντζής

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!