Φόβος, ο νέος θεός

23.12.2015

 

Από παλιά  οι δυνατοί
τον φόβο είχαν για θεό τους
Και στις ακροπόλεις και στα Καπιτώλια
(αρχή εκάστης  ινδίκτου)
έκαναν  θυσίες προς τιμήν του
Τους δούλους με προβιές αμνών τους μασκαρεύανε
και στα θυσιαστήρια της ιστορίας
μπροστά τους φέρνανε, έτοιμους για σφαγή
Μα δε λερώνανε  τα χέρια τους οι αρχιερείς
τους Σκύθες χωροφύλακες φωνάζανε
το ιερό καθήκον να εκτελέσουνε
Έτσι λοιπόν, στα σκαλοπάτια της ψευτιάς
ανέβαιναν οι άρχοντες
το θέαμα να απολαύσουνε
Μα ο φόβος  είναι  ένα αλύπητος θεός
Θέλει συνεχώς αίμα και κυριαρχία
Άπραγος μες στον χρόνο δεν έμεινε ποτέ
Πάντα άκουγε τις προσευχές των ισχυρών
κι ερχόταν κατάλληλα ντυμένος
Και στο τέλος  εποχής (όπως είπανε και γνωστοί φιλόσοφοι)
Ξανάγινε - τεχνητά κι εύκολα -
ο νέος οδηγητής της ανθρωπότητας
Φοβάμαι για πολύ...

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Σοφία Ντούπη

    Δυνατός και περιεκτικός ο λόγος σας γεμάτος αλήθειες μπράβο σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου