Φόβος, ο νέος θεός

23.12.2015

 

Από παλιά  οι δυνατοί
τον φόβο είχαν για θεό τους
Και στις ακροπόλεις και στα Καπιτώλια
(αρχή εκάστης  ινδίκτου)
έκαναν  θυσίες προς τιμήν του
Τους δούλους με προβιές αμνών τους μασκαρεύανε
και στα θυσιαστήρια της ιστορίας
μπροστά τους φέρνανε, έτοιμους για σφαγή
Μα δε λερώνανε  τα χέρια τους οι αρχιερείς
τους Σκύθες χωροφύλακες φωνάζανε
το ιερό καθήκον να εκτελέσουνε
Έτσι λοιπόν, στα σκαλοπάτια της ψευτιάς
ανέβαιναν οι άρχοντες
το θέαμα να απολαύσουνε
Μα ο φόβος  είναι  ένα αλύπητος θεός
Θέλει συνεχώς αίμα και κυριαρχία
Άπραγος μες στον χρόνο δεν έμεινε ποτέ
Πάντα άκουγε τις προσευχές των ισχυρών
κι ερχόταν κατάλληλα ντυμένος
Και στο τέλος  εποχής (όπως είπανε και γνωστοί φιλόσοφοι)
Ξανάγινε - τεχνητά κι εύκολα -
ο νέος οδηγητής της ανθρωπότητας
Φοβάμαι για πολύ...

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Σοφία Ντούπη

    Δυνατός και περιεκτικός ο λόγος σας γεμάτος αλήθειες μπράβο σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου