Φύλλα σιωπής

17.04.2016

open_book

Παίζω με λησμονημένους σελιδοδείκτες

φυλλομετρώ ένα βιβλίο της παιδικής ηλικίας

άκαρποι συμβιβασμοί και ισορροπίες τρεμάμενες

ανακατεμένα μέσα στις σελίδες του.

Έχουν περάσει χρόνια πολλά

και η αλήθεια είναι πως δείχνει άγραφο

με τα λευκά του φύλλα να θυμίζουν κλάμα παιδικό

και τις εικόνες του σβησμένες.

Προσπαθώ τότε να μαντέψω τις λέξεις

ή ακόμα καλύτερα

φτιάχνω μια νέα ιστορία

από χιλιάδες σιωπές.

Ύστερα σκέφτομαι τι νόημα θα είχε

να κληροδοτήσω κρυφά νοήματα,

που έχουν περάσει πια στη λήθη.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Γλυκό μου Άλγος

Γλυκό μου Άλγος

Δεν παραδόθηκα στον Έρωτα Σε αυτόν που σε τρελαίνει  Που σου βυθίζει το κορμί σε κόκκινη άμμο Που σε γεμίζει με αισθήσεις μυστήρια όμορφες Δεν έχω παραδοθεί  Στον έρωτα εκείνο που σου γεμίζει μακάβριο φως τις νύχτες  Και σε σκεπάζει σαν δειλινό τα πρωινά Δεν έχω...

Ίσως

Ίσως

Ίσως αν πονούσα λιγότερο, να μπορούσα να μιλήσω για τα μαχαίρια. Ίσως αν δεν ήξερα όσα ξέρω, να μαχαίρωνα κι εγώ με την κάθε ευκαιρία. Ίσως τα μαχαίρια να φτιάχτηκαν για τα χέρια μου, για να καταφέρω να μάθω τα όρια μου. Και ίσως το αίμα της πληγής, που αναβλύζει από...

Μικρό παιδί

Μικρό παιδί

Ήτανε χρόνια δύσκολα Άκουγα απ τη γιαγιά μου Ζήσανε περάσανε  Και ήταν τα δικά μου.   Ευχετήρια ψυχής  Που θελα να της δώσω Να γυρίσει πίσω ευθύς Χαλί για να της στρώσω.   Να συναντήσει έλεγε Τα Άγια Χώματά τους  Να προσκυνήσει ζήταγε Κάθε στιγμή κοντά τους....

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Ξεδιπλώνοντας την ήρεμη ηλιαχτίδα το ουράνιο τόξο διαπερνά  τη ραχοκοκαλιά μας. Δεν απέχουμε παρά έτη φωτός  από τους συντοπίτες μας και θέλγουμε την άσχετη σχετικότητα της σχέσης μας Αιώνιο Άπειρο και εμπορική συναλλαγή Το Τρεχούμενο είμαστε εμείς εσαεί και διαπρεπώς...

Ψαλμωδία του μοναδικού

Στου κόσμου τις ανηφοριές

Έγειρε ο ήλιος χαμηλά, φλόγες του ακούμπησαν κορφές παίρνει μαζί του μυστικά, ανθρώπων μόνων τις σιωπές ταξίδι καθημερινό σ άγνωστες πολιτείες σ αυτά που κρύβουν οι ψυχές, λυγμών οι συνοικίες   Έπεσε η νύχτα στα στενά, στους δρόμους στις πλατείες στου κόσμου τις...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Πόπη Κλειδαρά

    Οι διαδρομές που κάνει η ψυχή μέχρι να δει πως θα διαχειριστεί ό,τι ανήκει στο παρελθόν. Καλημέρα Άννα! Πολύ όμορφο!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Άννα μου επανέρχομαι… Προφανώς έχω κάνει κάποιο λάθος, ελπίζω μόνο το πριν σχόλιο μου, να μην το ανάρτησα κάπου αλλού!!!
    Αν και εσύ τα είπες όλα!!! Και τα πες τόσο δυνατά και τόσο όμορφα όπως πάντα!!!
    Φτιάχνω μια νέα ιστορία
    από χιλιάδες σιωπές!!! Υπέροχο μπράβο σου!!!

    Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Καλησπέρα Άννα με το όμορφο ποίημά σου!

    Απάντηση
  4. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Αχ αυτές οι σιωπές… πόσο δυνατά μιλούν….!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Μπράβο ‘Αννα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  5. Χριστίνα Σουλελέ

    Μπράβο ΄Αννα! Μόνο σιωπή δε μαρτυρούν τα φύλλα του.

    Απάντηση
  6. Άννα Ρουμελιώτη

    Η σιωπή μερικές φορές Χριστίνα μου είναι εκκωφαντική … πολύ … την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  7. Αθηνά Μαραβέγια

    Χρόνια τώρα λατρεύω τις σιωπές που ξεκουφαίνουν, τις χιλιογραμμένες λευκές σελίδες…
    Ευχαριστώ!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου