Επιλέξτε Page

Φύλλα σιωπής

17.04.2016

open_book

Παίζω με λησμονημένους σελιδοδείκτες

φυλλομετρώ ένα βιβλίο της παιδικής ηλικίας

άκαρποι συμβιβασμοί και ισορροπίες τρεμάμενες

ανακατεμένα μέσα στις σελίδες του.

Έχουν περάσει χρόνια πολλά

και η αλήθεια είναι πως δείχνει άγραφο

με τα λευκά του φύλλα να θυμίζουν κλάμα παιδικό

και τις εικόνες του σβησμένες.

Προσπαθώ τότε να μαντέψω τις λέξεις

ή ακόμα καλύτερα

φτιάχνω μια νέα ιστορία

από χιλιάδες σιωπές.

Ύστερα σκέφτομαι τι νόημα θα είχε

να κληροδοτήσω κρυφά νοήματα,

που έχουν περάσει πια στη λήθη.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

Τα χρώματα της ζωής

Τα χρώματα της ζωής

Η ζωή είναι ένα κιτρινωπό φως που τρεμοπαίζει ανάμεσα στα αδάμαστα κύματα ενός αχανούς γκρι ωκεανού.   Κανείς δεν γλίτωσε από την αλμυρά . Κανείς δεν ξέφυγε από τη φουρτούνα. Κανείς δεν έχει καταφέρει να αγγίξει αυτό το φως.   Το παράδοξο της ύπαρξης είναι...

Άνιση μάχη

Άνιση μάχη

Μια κραυγή ζώου βγήκε από τα σωθικά της ο πόνος άρχισε να βοά στο κορμί της η καρδιά της απέκτησε μία μαύρη τρύπα που της ρουφούσε την ψυχή έτρωγε σημεία του κορμιού της με λύσσα κενά σημεία παντού φαγωμένα από τον έρωτα σ' ένα κορμί παραδομένο στα πάθη του τυλιγμένο...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Πόπη Κλειδαρά

    Οι διαδρομές που κάνει η ψυχή μέχρι να δει πως θα διαχειριστεί ό,τι ανήκει στο παρελθόν. Καλημέρα Άννα! Πολύ όμορφο!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Άννα μου επανέρχομαι… Προφανώς έχω κάνει κάποιο λάθος, ελπίζω μόνο το πριν σχόλιο μου, να μην το ανάρτησα κάπου αλλού!!!
    Αν και εσύ τα είπες όλα!!! Και τα πες τόσο δυνατά και τόσο όμορφα όπως πάντα!!!
    Φτιάχνω μια νέα ιστορία
    από χιλιάδες σιωπές!!! Υπέροχο μπράβο σου!!!

    Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Καλησπέρα Άννα με το όμορφο ποίημά σου!

    Απάντηση
  4. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Αχ αυτές οι σιωπές… πόσο δυνατά μιλούν….!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Μπράβο ‘Αννα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  5. Χριστίνα Σουλελέ

    Μπράβο ΄Αννα! Μόνο σιωπή δε μαρτυρούν τα φύλλα του.

    Απάντηση
  6. Άννα Ρουμελιώτη

    Η σιωπή μερικές φορές Χριστίνα μου είναι εκκωφαντική … πολύ … την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  7. Αθηνά Μαραβέγια

    Χρόνια τώρα λατρεύω τις σιωπές που ξεκουφαίνουν, τις χιλιογραμμένες λευκές σελίδες…
    Ευχαριστώ!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου