Ήρθε πάλι χθες τη νύχτα
στο όνειρό μου
το κορίτσι με το μαύρο φόρεμα
και την κόκκινη κορδέλα στα μαλλιά.
Ήρθε με τα μάτια χαμηλωμένα
με σκυμμένους πάλι τους ώμους
τόσες προσδοκίες, που
έγειραν πάνω της και
η ελπίδα να είναι
από την αντοχή πιο βαριά.
Ήρθε πάλι χθες τη νύχτα
εκείνο το κορίτσι.
Περπατούσε μαζί
με μια μαύρη σκιά
κι ούτε ένα φως
να αχνοφέγγει στο όνειρο.
Το δικό της ίσως να έψαχνε
στης ψυχής μου τη σκοτεινιά.
Καρφωμένο το βλέμμα της είχε
στην ανάσα μου
και τη μετρούσε αργά.
Κάθε της βήμα
δροσοσταλίδα από δάκρυα
κάθε σιωπή μου
σταγόνα πικρή στην καρδιά.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!