Χορεύοντας στο φεγγάρι‏

24.04.2014

 

Πάνω στις μύτες των ποδιών, χόρεψε το φεγγάρι

αέρινη, βελούδινη, ορθάνοιχτη βεντάλια

μαντήλι ξετυλίχθηκε, σαν πέπλο από μετάξι

κρεμάστηκαν στα χέρια της, κλωστές μαργαριτάρια.

Σκιές στα ακροδάχτυλα, κινήσεις με τον ήχο

στην αίγλη πάνω του χορού, το πνεύμα της σπαράζει

στο λίκνισμα του σώματος, μελώνει και τη νύχτα

με πινελιές στο ουρανό, τον άνεμο φωνάζει.

Ψίθυροι ανέμου σήκωσαν, τα φύλλα της πεσμένα

και στο ταξίδι χόρεψε ωσάν αερικό

σαν μια μικρή θεότητα, τα σύννεφα δεμένα

πνεύμα αφήνει ελεύθερο, ψηλά στον ουρανό.

Περπάτησε στων αστεριών του δάσους, η ψυχής της

με τη σιωπή κελάηδησε, αγκάλιασε τη σκηνή

χορεύει με τον έρωτα και το κορμί της τρέμει

στου δειλινού το άγγιγμα και το καυτό φιλί.

Κλείνει τα μάτια να αισθανθεί, το ονειρικό σκοτάδι

όταν το σώμα της μιλά, η γλώσσα της ψυχής

παιχνίδι με τον έρωτα και διαδρομή φεγγάρι

με την καρδιά της σύμμαχο, ομόρφυνε  η ζωή.

Αυλαία ρίχνει ο λυγμός και το κορμί πονάει

πριν το φινάλε λύνονται, τα μάγια της νυχτιάς

παρέλυσαν τα χέρια της, γλυκά και προσκυνάει

για τη σελήνη που έκαψε τα ρούχα της φωτιάς.

 

της Πέρσας Μαρμαρινού

Η Πέρσα Μαρμαρινού με τον στοίχο ασχολείται από νεαρή ηλικία και πιο εντατικά τα 4 τελευταία χρόνια. Έχει λάβει μέρος σε αρκετούς διαγωνισμούς ποίησης.

Καφενείο Ιδεών β΄ βραβείο μικρής ποιητικής συλλογής με θέμα «Θάλασσα» ποιήματα «Το σπίτι που μεγάλωσα», «Μοναξιά»,«Θάλασσα»,

Βραβείο Ερεχθέως από την Αμφικτιονία Ελληνισμού για το ποίημα «Χάθηκε η νιότη», Τιμητική διάκριση από το  περιοδικό Κελαινώ για το ποίημα «Όσο υπάρχουν άνθρωποι».

Ασχολείται και με τη συγγραφή παιδικών βιβλίων.

Ποιήματά της δημοσιεύονται στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net και στο facebook.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    “και στο ταξίδι χόρεψε ωσάν αερικό”.Πράγματι ο χορός σε ταξιδεύει, η ψυχή σου απλώνεται και γαληνεύει, το σώμα σου γίνεται σώμα αερικού!!!!!Υπέροχο Πέρσα σε ευχαριστώ!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Περπάτησε στων αστεριών του δάσους, η ψυχή της…”

    Γεμάτο γοητευτικές εικόνες σε ταξιδεύει σε κόσμους ονειρικούς!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου