Χρωματί-ΖΩ

28.04.2020

Κάποτε, έσπασαν σε κομμάτια οι άνθρωποι

κι εσύ τους κόλλησες.

Πρώτα τα χέρια, για να αγκαλιάζουν,

Μετά τα πόδια, για να προχωρούν μπροστά,

Και τελευταίο το κεφάλι, για να ονειρεύονται.

Κόλλησες τους ανθρώπους· ακούς; 

Τους έβαλες ακόμη και φτερά, για να πετούν,

και τώρα τους μιλάς.

«Άνοιξε το παράθυρο και πέταξε»

Ήρθε η ώρα· γιατί ο ουρανός τώρα είναι μπλε 

κι ο ήλιος τώρα είναι κίτρινος

κι η θάλασσα τώρα είναι γαλάζια 

και τα δέντρα τώρα είναι πράσινα 

κι η ψυχή σου τώρα είναι πολύχρωμη, 

γιατί τα μάτια σου είναι τώρα πια καθαρά.

Μικροί, σπασμένοι άνθρωποι, 

σε δυο και τρία κομμάτια,

μα συ τους ένωσες ξανά.

Και τώρα πετούν μαζί και γελούν μαζί 

και τώρα αγαπιούνται.

 

_

γράφει η Σταυριάνα Γκούτα

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου