A38

 

 

Κυλάει η σιωπή σαν δάκρυ

κι εκεί στο πέτο πάνω απ΄ την καρδιά

σταλάζει λίγη αγάπη.

Λίγη αγάπη χρυσή

λίγη αγάπη κρυφή

λίγη ξεχασμένη αγάπη.

Την είχε ο νους από παιδί

σαν φυλακτό και σαν πληγή

πληγή μικρή πληγή βαθιά

πληγής καθρέφτης τα μάτια τα θολά

κι από τα μάτια μέχρι την καρδιά

αγάπης δάκρυα μαγικά

νεράιδας χάδι και άγγιγμα

άγγιγμα αγάπης τρυφερό

αγάπης χάδι παιδικό

και της σιωπής το χρώμα κατακόκκινο.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!