Χρώμα κατακόκκινο

20.07.2016

 

A38

 

 

Κυλάει η σιωπή σαν δάκρυ

κι εκεί στο πέτο πάνω απ΄ την καρδιά

σταλάζει λίγη αγάπη.

Λίγη αγάπη χρυσή

λίγη αγάπη κρυφή

λίγη ξεχασμένη αγάπη.

Την είχε ο νους από παιδί

σαν φυλακτό και σαν πληγή

πληγή μικρή πληγή βαθιά

πληγής καθρέφτης τα μάτια τα θολά

κι από τα μάτια μέχρι την καρδιά

αγάπης δάκρυα μαγικά

νεράιδας χάδι και άγγιγμα

άγγιγμα αγάπης τρυφερό

αγάπης χάδι παιδικό

και της σιωπής το χρώμα κατακόκκινο.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Μάρθα Δήμου

    Όμορφο, τρυφερό, λυρικό!!! Τι άλλο να πω, τα έχει όλα και ο τελευταίος στίχος μου άρεσε πολύ.Συγχαρητήρια Άννα.

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Μάρθα σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια!Αυτός ο τελευταίος στίχος μου άρεσε κι εμένα πολύ. Καλή σου μέρα!!

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Άννα μου από τα πιο τρυφερά ποιήματα που έχω διαβάσει!!!Μπράβο σου!!!!!

    Απάντηση
  3. Βάσω Καρλή

    Εξαιρετικό!!! Βγάζει τόσο συναίσθημα. Συγχαρητήρια Άννα.

    Απάντηση
  4. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Το χρώμα σύμβολο της αγάπης, του έρωτα, της φιλίας, της θυσίας ,της μέθης, του ηλιοβασιλέματος…
    Πόσο όμορφα στόλισε τη σκέψη σου!
    ΜΠΡΑΒΟ!

    Απάντηση
  5. Αθηνά Μαραβέγια

    “…και της σιωπής το χρώμα κατακόκκινο…”
    Κι όταν έχει και η σιωπή χρώμα κατακόκκινο, καταλαβαίνεις τι γίνεται με την αγάπη!!!!!!!!!!!!!!!!
    Πολύ όμορφο και σ’ ευχαριστώ!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  6. Έλενα Σαλιγκάρα

    Τρυφερή μου και αγαπημένη ποιήτρια Άννα καλημέρα!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιωτη

      Καλή σου μέρα ωραία μου Ελενα με τα γλυκά σου λόγια!! ?

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου