Χωρίς δίχτυ ασφαλείας, της Πένυς Παπαδάκη

Νομίζω ότι ανακάλυψα άλλη μια συγγραφέα που θα λατρέψω κι ανυπομονώ να διαβάσω κι άλλα βιβλία της! Αν ξεκινάω να διαβάζω ένα βιβλίο κι αρχίζω να υπογραμμίζω ωραία αποσπάσματα, καταλαβαίνω ότι έχω ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα, οπότε κάθομαι πιο αναπαυτικά κι αρχίζω την ανάγνωση με κατεβασμένα τηλέφωνα και κλειστό ηλεκτρονικό υπολογιστή!

Τι μου άρεσε:
– η πρωτότυπη αρχή και οι πρωτότυπες συνθήκες γνωριμίας των πρωταγωνιστών (ο Βασίλης είναι υπεύθυνος ασφαλείας σε σταθμό του μετρό και την προσοχή του τραβά η Άννα, μια γυναίκα που έρχεται στο σταθμό, κάθεται λίγες ώρες και ξαναφεύγει).
-το στυλ και η γραφή: ποιητικό (όχι σε υπερβολική ποσότητα), με ωραίες παρομοιώσεις και μεταφορές
-ότι οι πρωταγωνιστές δεν είναι νέοι αλλά έχουν ήδη τις έγγαμες ζωές τους και η Άννα έχει και παιδί, οπότε η εξέλιξη της πλοκής μάς δείχνει τι γίνεται και πώς ξεπερνιούνται τα εμπόδια και ακόμη περισσότερο μου άρεσε που η ερωτική τους ιστορία υπάρχει σα φόντο, σαν τοιχογραφία, μπροστά από την οποία εκτυλίσσονται τα περιστατικά (δεν έχουμε δηλαδή ερωτικές απιστίες, ζηλιάρηδες συζύγους, μαλλιοτραβήγματα και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο συναντάμε σε ρομάντσα)
-ο συγκλονιστικά αληθινός και παραστατικός τρόπος με τον οποίο μας δίνονται οι συνθήκες εργασίας σε έναν χώρο όπου οι υπάλληλοι κυριολεκτικά στίβονται σαν τις λεμονόκουπες με την απειλή «θα πάρει άλλος τη θέση σου αν δε θες» να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια τους
-ο ισχυρός δεσμός της Άννας με τη μητέρα της, τα χρώματα που βάφουν τη σχέση τους, τις αποφάσεις που παίρνουν η μία για την άλλη και το ζεστό, τρυφερό αποκούμπι που πάντα υπάρχει στην αγκαλιά της μάνας, στα λόγια της, στο βλέμμα της, στο ζεστό φαΐ που ετοιμάζει.

Επειδή μου άρεσαν πάρα πολύ όλα αυτά, δυσαρεστήθηκα με την εξέλιξη των συζύγων της Άννας και του Βασίλη, τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν μέσα στους γάμους τους και τα όσα ακολούθησαν ύστερα από κάποιες αποφάσεις των πρωταγωνιστών. Παρ? όλο που το κείμενο έχει ωραία γραφή, ένιωσα ότι η συγγραφέας δε διεισδύει όσο θα έπρεπε στην ψυχολογία τους, στα αίτια και τα αιτιατά, λες και έχει χτυπήσει την πόρτα της ζωής τους και διστάζει να μπει πιο μέσα. Σε καμία περίπτωση δεν το θεωρώ προχειρογραμμένο κείμενο, όμως όσο γύριζα τις σελίδες τόσο περισσότερο ένιωθα ότι απλώς βλέπουμε τις ζωές των χαρακτήρων, δεν τις παρακολουθούμε. Η δράση και η αντίδραση είναι αληθοφανέστατες, όμως η ανέλιξη και η εξέλιξη δεν είναι τόσο βαθιά μελετημένες και η πλοκή δείχνει βεβιασμένα γρήγορη.

Όλα αυτα δε θα αποτελέσουν εμπόδιο να απολαύσει κάποιος το νέο μυθιστόρημα της αγαπημένης συγγραφέως. Το συστήνω ανεπιφύλακτα γιατί έχει ωραίο λεξιλόγιο, γεννάει συναισθήματα, είναι καλογραμμένο και μας δίνει με μικρά, σύντομα κεφάλαια, μια διαφορετική ερωτική ιστορία, κάτι που θα ενθουσιάσει τους αναγνώστες!
Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Τι περίεργο. Ενόσω οι γονείς γερνούν γνωρίζοντας συνειδητά το καθήκον τους, τα παιδιά είναι απασχολημένα με τη ζωή τους κάνοντας ακριβώς το ίδιο. Στο τέλος είναι γερασμένα παιδιά γερασμένων γονιών» (σελ. 70).

«Κουβέντα η μάνα. Ό,τι είχε να πει το έλεγε η σιωπή της. Κι έκανε η άτιμη έναν θόρυβο….Η Άννα άρχισε να βγάζει και να πετάει όσα τη βάραιναν καιρό τώρα. Ταυτόχρονα, με κάθε λέξη αποκτούσε απίστευτη ενέργεια. Άδειασε τα πιάτα στον νεροχύτη, τα σκουπίδια στον κάδο απορριμμάτων και τις ενοχές της στον Καιάδα» (σελ. 71).

«Κουράστηκε. Ξεχάστηκε με τα όνειρα που έβγαλε από τη βαλίτσα για να αεριστούν γιατί μύριζαν μούχλα και άρον άρον τα ξανάβαλε μέσα, έριξε και λίγη ναφθαλίνη μην τα φάει ο σκόρος του χρόνου και την έκλεισε καλά. Δε θα το έψαχνε άλλο. Αν ήταν να έρθει κάτι στη ζωή του, ας ερχόταν. Εκείνος θα έκανε χώρο δίπλα του και θα περίμενε» (σελ. 89).

«Γι? αυτό και ήθελε να της γλυκάνει την πίκρα, να της χαράξει στην ψυχή όμορφες εικόνες από τα τελευταία Χριστούγεννα μαζί της. Να της βάλει ζάχαρη άχνη όπως έβαζε, καλή ώρα, στους κουραμπιέδες και να της σκεπάσει τη θλίψη. Να της βάλει μέλι, όπως στα μελομακάρονα, για να μελώσει ο καημός της. Να ρίξει μπόλικη κανέλα, όπως στις τηγανίτες, και η μυρωδιά της να διώξει μακριά τη δυσωδία της αδικίας» (σελ. 198).

«Ένα βιβλίο η ζωή και κάθε νέο κεφάλαιο μια νέα αρχή. Μερικά τα διαβάζεις αδιάφορα, μερικά γελώντας και άλλα πάλι κλαίγοντας. Μα τι σημασία έχει, το κέρδος κρύβεται στο διάβασμα, στο ταξίδι» (σελ. 291).

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 13 – 14 Απριλίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 13 – 14 Απριλίου 2024

Real News https://youtu.be/3eXtyfebkQcΚαθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να...

Ο Μπλε Σκύλος, της Nadja

Ο Μπλε Σκύλος, της Nadja

Ένας μεγάλος σκύλος με μπλε τρίχωμα και πράσινα μάτια κάνει παρέα στη μικρή Σαρλότ κι αυτό δυσαρεστεί τους γονείς της και τους χωρίζουν. Μια μέρα όμως το κοριτσάκι τους χάνεται στο δάσος και τότε… Το ανατρεπτικό και τρυφερό παραμύθι της Nadja είναι ένας φόρος τιμής...

Ο Ελβετός, της Μαρίας Τζιρίτα

Ο Ελβετός, της Μαρίας Τζιρίτα

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - «Ο Ελβετός», είναι μια αληθινή ιστορία η οποία χρωματίζεται με την πένα της Μαρίας Τζιρίτα που απώτερο της σκοπό έχει να μας παρασύρει στο ταξίδι της, ένα ταξίδι με σταθμούς τη Ζυρίχη, την Αιθιοπία, αλλά και την Ελλάδα. Ξεχώρισα τις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

ΒιβλιοκριτικέςΠαιδική λογοτεχνία
Ο Μπλε Σκύλος, της Nadja
Ο Μπλε Σκύλος, της Nadja

Ο Μπλε Σκύλος, της Nadja

Ένας μεγάλος σκύλος με μπλε τρίχωμα και πράσινα μάτια κάνει παρέα στη μικρή Σαρλότ κι αυτό δυσαρεστεί τους γονείς της και τους χωρίζουν. Μια μέρα όμως το κοριτσάκι τους χάνεται στο δάσος και τότε… Το ανατρεπτικό και τρυφερό παραμύθι της Nadja είναι ένας φόρος τιμής...

Βιβλιοκριτικές
Ο Ελβετός, της Μαρίας Τζιρίτα
Ο Ελβετός, της Μαρίας Τζιρίτα

Ο Ελβετός, της Μαρίας Τζιρίτα

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - «Ο Ελβετός», είναι μια αληθινή ιστορία η οποία χρωματίζεται με την πένα της Μαρίας Τζιρίτα που απώτερο της σκοπό έχει να μας παρασύρει στο ταξίδι της, ένα ταξίδι με σταθμούς τη Ζυρίχη, την Αιθιοπία, αλλά και την Ελλάδα. Ξεχώρισα τις...

ΒιβλιοκριτικέςΠαιδική λογοτεχνία
Το δικό μας 1821, της Αναστασίας Ευσταθίου
Το δικό μας 1821, της Αναστασίας Ευσταθίου

Το δικό μας 1821, της Αναστασίας Ευσταθίου

Σε αυτό το καλογραμμένο βιβλίο, εφτά αντικείμενα αφηγούνται αντίστοιχες ιστορίες της Ελληνικής Επανάστασης, με τρόπο κατάλληλο για παιδιά από 6 ετών και πάνω. Συναρπαστικές ιστορίες για το 1821 δίνονται μέσα από μια πρωτότυπη ματιά και αφήγηση και μας ταξιδεύουν σε...

Βιβλιοκριτικές
Μαύρος Σεπτέμβρης «Ευανθία» – Στάθης Τσατσαλάκης
Μαύρος Σεπτέμβρης «Ευανθία» – Στάθης Τσατσαλάκης

Μαύρος Σεπτέμβρης «Ευανθία» – Στάθης Τσατσαλάκης

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Όλα όσα θα λάβουν χώρα στις πρώτες σελίδες του βιβλίου, διαδραματίζονται στη μάγισσα και πλανεύτρα Σμύρνη. Με κυρίαρχο πρόσωπο τη μικρή Ευανθία, διαβάζουμε για βεγγέρες, σεργιάνια, μαχαλάδες, φοινίκια. Η νεαρή Ευανθία ζούσε με την...

Βιβλιοκριτικές
Τα δάκρυα στέρεψαν, του Θεόδωρου Δεύτου
Τα δάκρυα στέρεψαν, του Θεόδωρου Δεύτου

Τα δάκρυα στέρεψαν, του Θεόδωρου Δεύτου

- γράφει η Άννα Δεληγιάννη - Τσιουλπά - Ένα νέο μυθιστόρημα, κυκλοφόρησε πρόσφατα, «ποίημα» του Θοδωρή Δεύτου το οποίο, ως κριτικός, θα το χαρακτήριζα ιδιαίτερο και αξιοθαύμαστο, χάρη στην τεχνική γραφής που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας. Για τον αναγνώστη που θα το...

ΒιβλιοκριτικέςΠαιδική λογοτεχνία
Ένα καλαμάρι επιθυμεί να πάει στο φεγγάρι και άλλες ποιητικές ιστορίες, του Γιώργου Τσακνιά
Ένα καλαμάρι επιθυμεί να πάει στο φεγγάρι και άλλες ποιητικές ιστορίες, του Γιώργου Τσακνιά

Ένα καλαμάρι επιθυμεί να πάει στο φεγγάρι και άλλες ποιητικές ιστορίες, του Γιώργου Τσακνιά

Καλώς ήλθατε στον βυθό της θάλασσας, καλώς ήλθατε σ’ έναν κόσμο γεμάτο παράδοξες ιστορίες, διασκεδαστικές ανατροπές και πολλά ευτράπελα! Ο Γιώργος Τσακνιάς καταφέρνει μέσα σε λίγους στίχους να ζωντανέψει διάφορες και διαφορετικές ιστορίες, να μας συστήσει ψάρια και...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου