Ψίθυροι μικροί…

20.10.2016

Φωνές εσείς των περασμένων

ρωγμές εσείς του ανέφικτου

ρίζες που πλαγιάσατε στη γη

με τις ψιχάλες της βροχής βλαστήσατε

και δέντρα καρπερά υψώσατε

καμωμένα από σιωπή.

Φωνές εσείς και ψίθυροι μικροί              

εικόνες σιγανές τα λόγια, που ζωγραφίσατε

με χρώματα ωχρά και νότες χαρμολύπης

τα χέρια σας κρατούν σφιχτά το μυστικό της λήθης

και τα όνειρα τα παιδικά στον κόρφο του ανείπωτου.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. sofia25164

    Δέντρα καρπερά υψώσατε μα καμωμένα με σιωπή… Τι να πει κανείς όταν οι ψίθυροι και οι σιωπές γίνονται λέξεις και εικόνες; Έχεις τόση ευαισθησία μέσα σου Άννα μου που τη χωράς μέσα στις λέξεις σου και τη στέλνεις κάθε φορά κατευθείαν στην καρδιά μου!!! Ευχαριστώ πολύ!!!

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιωτη

    Εγώ σε ευχαριστώ Σοφία μου για τα καλά σου λόγια!!Σε ευχαριστώ πάρα πολύ!!Να είσαι καλά!!!!

    Απάντηση
  3. Lena Mavroudi Mouliou

    Η Άννα , η ευαίσθητη ποιήτριά μας που μας μαθαίνει ποίηση μέσααπό στίχους κατανοητούς και όχι άρες μάρες κουκουνάρες. Γεια σου κορίτσι μου

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Καλή σου μέρα Λένα!Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια μα δεν νομίζω ότι σας μαθαίνω ποίηση εγώ. Απλώς γράφω και μάλιστα πολλές φορές γράφω και άρες μάρες κουκουνάρες 🙂 Να είσαι καλά!!

      Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Μόνο λίγοι στίχοι, με τόσο βαθιά νοήματα. Μπράβο σου και πάλι, Άννα.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου