Φωνές εσείς των περασμένων

ρωγμές εσείς του ανέφικτου

ρίζες που πλαγιάσατε στη γη

με τις ψιχάλες της βροχής βλαστήσατε

και δέντρα καρπερά υψώσατε

καμωμένα από σιωπή.

Φωνές εσείς και ψίθυροι μικροί              

εικόνες σιγανές τα λόγια, που ζωγραφίσατε

με χρώματα ωχρά και νότες χαρμολύπης

τα χέρια σας κρατούν σφιχτά το μυστικό της λήθης

και τα όνειρα τα παιδικά στον κόρφο του ανείπωτου.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!