Ψυχή απούσα

21.02.2015

 

 

Πένθιμος στεναγμός κάτω απ' τον ήλιο,

και ο κήπος ρημαγμένος.

Στάχτες χορεύουν στο ρυθμό του αγέρα

και ο λύκος παραμονεύει.

Τα λουλούδια τεφρά και η οσμή χαμένη

μέσα στην ομίχλη.

Τα αηδόνια σώπασαν στα κλαδιά

και των δακρύων η πηγή ξαναγέμισε

απ' την πνοή σου.

Σιγή.

Μόνο αυτή απέμεινε να θυμίζει

τη μορφή σου.

 

_

γράφει η Σταματία Βλάγκα

Η Σταματία Βλάγκα γεννήθηκε στo Μακρυχώρι Λάρισας το 1984. Σπούδασε Διεθνείς Σχέσεις στο πανεπιστήμιο Αιγαίου, Αραβικά στο πανεπιστήμιο της Δαμασκού και Management στο πανεπιστήμιο Staffordshire. Εργάζεται ως μεταφράστρια - διερμηνέας και είναι δόκιμη ερευνήτρια στο Ι.ΔΙ.Σ/ TO.PE.NE και στο ΚΕ.Μ.ΜΕ.Π. Παράλληλα αρθρογραφεί στο ηλεκτρονικό περιοδικό του ομίλου UNESCO νέων Θεσσαλονίκης. Έχει πάρει το 1o και 2ο βραβείο στον 5ο και 4ο Διεθνή Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του ΕΠΟΚ αντίστοιχα, το 2ο βραβείο ''Valles Marineris'' στο διαγωνισμό λογοτεχνίας του φανταστικού Larry Niven 2014 και το 3ο στον 1ο Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό του Συλλόγου Ανατολικής Ρωμυλίας Βόλου. Επίσης, εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Φόρουμ Νέων Ποιητριών, που διοργάνωσε η Διεθνής Οργάνωση Νέων ''Great Silk Way International Youth Union''. Τέλος, ποιήματά της έχουν εκδοθεί από τις εκδόσεις Διάνυσμα.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου