Ψυχή μου

9.01.2016

beach

Πάντα η ψυχή μου ονειρευόταν
έναν κόσμο διαφορετικό από αυτόν που ζούμε τώρα,
μια κοινωνία που θα ζούσε ευτυχισμένη κάθε ώρα!
Έναν τόπο όπου μικροί και μεγάλοι θα ήμασταν ίσοι
εκεί όπου πάντα θα κυριαρχούσε η ειρήνη και όχι τα μίση!

Θέλει η ψυχή μου να πετάξει,
σε μέρη που το κακό δεν έχει φτάσει ακόμα
σε δρόμους απλούς φτιαγμένους από χώμα!
Να βρει τη γαλήνη μακριά από κάθε λογικό
κι όχι στα ΠΡΕΠΕΙ και στα ΜΗ μακριά από δω!

Μακριά!
εκεί που η θάλασσα ενώνεται με τον ουρανό
εκεί που οι άγγελοι έχουν στήσει το δικό τους χορό
πλάι στο κύμα και στον αφρό!
Εκεί θέλει η ψυχή μου να χαθεί τόσο καιρό!

Ψάχνει να βρει,
ένα μέρος που κανείς δεν έχει ζήσει
κανείς δεν έχει πάει κι ούτε έχει περπατήσει
μια γωνιά κι αυτή να βρει, να ηρεμήσει
σε έναν κόσμο αλλιώτικο εκεί να πάει θέλει
και εκεί μια μέρα να σβήσει!

Υπομονή λοιπόν ψυχή μου!
και θα ‘ρθει η ώρα που θα φτάσεις μέχρι εκεί
στα μέρη που πάντα ζητούσες να βρεις
και εκεί σου υπόσχομαι αιώνια θα ζεις
και μία μέρα γλυκά θα αναπαυτείς!

 

_

γράφει ο Ηλίας Κουμερτάς

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου