tree_light

Ενίοτε εκλεκτά ταΐζω εδέσματα
την λαίμαργη ψυχή μου
που άλλοτε η τύχη έφερε εμπρός μου
κι άλλοτε στων εκλεκτών μου φίλων
τα μαγειρεία αναζητώ.

Την ξεπληρώνω έτσι για τα εμέσματα
που μ' ευθύνη όλη δική μου
την τρέφω στα ταχυφαγεία του κόσμου
-τροφή που δεν αξίζει ούτε σκύλων-
απλά κάποιο που βρήκα ανοιχτό.

Κι αυτή τα εγκλήματά μου βλέπει πταίσματα
μ' αγάπη γλύφει κάθε μια πληγή μου
το φως ανάβει άπλετα εντός μου
τον τύπο αγγίζοντας των ήλων
κι έτσι γεννιέται ένα ποίημα σαν αυτό...

_

γράφει ο Σπύρος Μακρυγιάννης - Αργοναύτης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!