όνειρα στην αποβάθρα

10.06.2015

Ρωγμές γεμάτο
του χειμώνα το κορμί
στάζει νιφάδες,
χιόνι πέτρινο
της Μέδουσας ηχώ,
σ’ άστεγο χιονάνθρωπο
με πρόσωπο χλωμό.

Αποκλεισμένη απογοήτευση
ψάχνει να βρει
μια χαραμάδα
να τρυπώσει στα τρένα.
Όνειρα πνιγμένα
στη νικοτίνη
παρατηρούν άοκνα βαγόνια
με θόρυβο να αναχωρούν.

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Δήμο, η ποίησή σου είναι πολύ δυνατή. Λίγα λόγια πάντα, αιχμηρά μαχαίρια. Κάθε λέξη σε αυτό το ποίημα όπως και σε πολλά άλλα που έχω διαβάσει δικά σου αποτελεί ολόκληρο κεφάλαιο στην ψυχή…

    Ξεχωρίζω προσωπικά την εικόνα με τις νιφάδες από το ταλαιπωρημένο κορμί του χειμώνα που τις πετρώνει ο ήχος της άσχημης Μέδουσας που κουβαλά την κατάρα….

    Αποτύπωση μιας απογοητευτικής εποχής με ανθρώπους παραιτημένους…που βλέπουν τη ζωή τους να προχωρά βιαστικά χωρίς όνειρα…

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Αποκλεισμένη απογοήτευση
    ψάχνει να βρει
    μια χαραμάδα
    να τρυπώσει στα τρένα.

    Αγαπητέ Δήμο Χλωπισιούδη το ποίημα σας είναι πραγματικά δυνατό,
    ιδιαίτερο, εξαιρετικό!! Το διάβασα τρεις φορές.

    Ένας άνθρωπος που χαράζει την ανυπαρξία του.
    Ένας άνθρωπός δίχως χρώμα, δίχως άρωμα…
    Ένας άνθρωπος που ξέχασε σε κάποια στάση το πρόσωπο του.
    Ένας άνθρωπος χυμένος στη γωνιά του δρόμου που ούτε να απογοητευθεί
    δεν είναι σε θέση όπως εσείς αναφέρατε.

    Καλή σας ημέρα!!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Πράγματι η δυνατή γραφή σας Δήμο είναι συνταρακτική.Και γεννά έντονους προβληματισμούς!!!Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  4. Litsa Dimitropoulou

    Εγώ πάλι στάθηκα σε εκείνη τη χαραμάδα που μετουσιώνει όλο το ποίημα σε δράση και παραίνεση! Μια μόνο
    λέξη για να απογειώσει το “όλο”!!! Δωρικός λόγος!!!! Μπράβο Δήμο!!!

    Απάντηση
  5. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Όνειρα πνιγμένα
    στη νικοτίνη
    παρατηρούν άοκνα βαγόνια
    με θόρυβο να αναχωρούν”

    … κι εκείνα μένουν πίσω… προδομένα και παραιτημένα…
    Πολύ δυνατό, Δήμο μου!

    Απάντηση
  6. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΑΓΝΩΣΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

    Η ποίηση σου Δήμο θυμίζει βέλος που τινάζεται με ορμή από την τεντωμένη χορδή του τόξου. Οι δε εικόνες – συναισθήματα που δημιουργεί είναι πληγές στην ψυχή του αναγνώστη. Πληγές που έχουν ιαματικές ιδιότητες…

    Απάντηση
  7. Λία Ράμου

    Δήμο είναι πολύ ζωντανός ο χιονάνθρωπός σου . Τόσο ζωντανός που θέλω να τον παρηγορήσω. Τον σκέφτομαι λοιπόν να λέει στον εαυτό του:
    “έλα μην κλαις είναι όμορφο
    η μέρα σου να λιώνει
    μέσα σε ήχους της ζωής
    και ας είναι από χιόνι”

    Πολύ δυνατο….
    Καλό βράδυ
    Λία Ράμου

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου