Όνειρο

21.03.2019

Του ονείρου οι μυρωδιές και φάλτσες αναμνήσεις

ήρθαν και τάραξαν του ύπνου τα σκοτάδια.

Κι είδα σημάδι τρομερό που ακόμα με στοιχειώνει,

πως ήμουνα καταμεσής στο πέλαγος μονάχος.

Βάρκας ο καπετάνιος κυματοτσακισμένης

με παγωμένα δάχτυλα τη ρότα να χαράζω.

Κι είδα να λάμπει η βροχή στον ουρανό πριν φέξει

κι ένα μαχαίρι τα σύννεφα σκίζει στα δυο.

Υποσχέσεις που κουράστηκαν πραγμάτωση να ψάχνουν

ξεχύνονται και με κυκλώνουν, πουλιά θαλασσινά.

Γονάτισα, το πρόσωπο στη γη να κρύψω,

γρίφο θανάτου πώς να τον αντικρίσω;

Κι όπως ανέτειλε ο ήλιος και φώτισε την πλάση

είδα σαν όραμα να μου γελούν ημιτελείς αγγέλοι.

Ξαφνιάστηκα, αναθάρρησα, σηκώθηκα ολόρθος

το θαύμα καλωσόρισα με ανοιχτές αγκάλες.

Κι εκείνοι μου επέτρεψαν να ξαναγεννηθώ

με της καρδιάς τ’ αμήχανο το καρδιοχτύπι.

Τότε η σιωπή που φώλιαζε δειλά στα στήθη

ήρθε και έγινε κραυγή, οδύνης φθόγγος.

Λέξεις και σκέψεις που κρυβόντουσαν μες στης ψυχής τα βάθη,

βρήκαν το θάρρος και ζητούν να μάθουν την αλήθεια.

Οι πρώτες σάλπιγγες ακούστηκαν κι ετοίμασαν το δρόμο

κι εκείνη σαν να πρόβαλλε από τον Κάτω Κόσμο.

Σαν Περσεφόνη, με ρόδα και γαρίφαλα στα μακριά μαλλιά της,

στη μέση στάθηκε και γύρω της άνθισε ο κόσμος όλος.

Κι εγώ στεκόμουν έκθαμβος από την ομορφιά της

κι από τα χείλη της τα ρόδινα κρεμόμουνα, μια λέξη να ακούσω.

Και πριν να βγω απ’ του ονείρου τα θολά νερά

την άκουσα, μου φάνηκε, να λέει, να μιλά.

«Αν την αλήθεια ψάχνεις στη ζωή να δεις, τα μάτια κλείσε,

κι αντί γι’ αυτά, τις πύλες της καρδιάς ν’ ανοίξεις.»

 

_

γράφει ο Τάσος Κυρτάσογλου

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ' αγαπώ σαν το αλάτι και σαν την άσπρη ζάχαρη πως την πίκρα μου να κρύψω στη ζωή την άχαρη Να 'σαι το ξινό λεμόνι το γλυκό αμύγδαλο να 'σαι το νερό στην βρύση το κρασί στο δίλαβο Να 'σαι ο γλυκός καφές μου φρούτο στο καλάθι μου να δροσίζεις τις βραδιές μου σαν μετρώ...

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Διαβάστε κι αυτά

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Παξοί

Παξοί

Στων Επτανήσων τον ιστό σαν πίνακας ζωγραφιστό ένα νησάκι σπάνιο το κάλλος του ουράνιο   Γαλαζοπράσινα νερά καθάρια κρυσταλλένια ο ήλιος λούζει από ψηλά μ αστράκια ασημένια   Ο Ποσειδώνας διάλεξε την Κέρκυρα για στόχο και με την Τρίαινα έκοψε κομμάτι από τον...

Το τέλος

Το τέλος

Τα πάντα έχουν ένα τέλος. Τέλος καλό, τέλος στυφό ή θλιβερό. Το τέλος που μας αξίζει ή μας πρέπει ό,τι η μοίρα έχει γράψει ή προβλέπει για να κλείσει την αυλαία της ζωής.   Το ταξίδι, κάποτε τελειώνει ο κύκλος της ζωής, πρέπει να κλείσει. Μόνοι γεννιόμαστε και...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου