Αυγή κι η πλάση ξύπνησε στο δάσος της Φολόης κι από τις φυλλωσιές, ένα πουλί, στα ξαφνικά πετάει κι ο κένταυρος σηκώνεται απ’ του ύπνου του τα βάθη. Τανύζεται σαν τόξο το στιβαρό κορμί του, δροσοσταλίδες ραίνουνε τα τρυφερά χορτάρια καθώς την χαίτη την ξανθή...

Όσα ο καιρός κι αν έφερε, όσα η ζωή κι αν φέρει ανάσα μου ο άνεμος, τραγούδι το αγέρι στην καταιγίδα το χορό πρώτος εγώ θα σέρνω κι όταν χιονίζει εγώ φιλιά στον ουρανό θα στέλνω γιατί εσένα αγαπώ και ζω για σένα μόνο Βράχος στο κύμα θα σταθώ κι η θάλασσα ας με...

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Σφαγιασμένη ζωντανή και η ρυτίδα κείνη που πονά, να στάζει δηλητήριο στα ποτηράκια του καφέ, τα πορσελάνινα. Όπως το τσόφλι του αυγού, το δέρμα της που ράγισε, με κρότο έσπασε το πρωινό εκείνο, τ’ αμελητέο και τ’ ασήμαντο. Διαβασμένα τα παιδιά κι ο κάδος χάσκει με...

Άσε με να πορεύομαι όπως εγώ το θέλω,με το κεφάλι μου ψηλά, κοιτώντας τ’ άστρακι ας είναι οι πατούσες μου γυμνές και ματωμένεςαπό αγκάθια και γυαλιά στο δρόμο σκορπισμένα.Όσο το αίμα είναι ζεστό και καθαρό κυλάειμέσα στις φλέβες, μέσα στο μυαλό, μη με...

Του ονείρου οι μυρωδιές και φάλτσες αναμνήσειςήρθαν και τάραξαν του ύπνου τα σκοτάδια.Κι είδα σημάδι τρομερό που ακόμα με στοιχειώνει,πως ήμουνα καταμεσής στο πέλαγος μονάχος.Βάρκας ο καπετάνιος κυματοτσακισμένηςμε παγωμένα δάχτυλα τη ρότα να χαράζω.Κι...

Ένα φτέρνισμα αντήχησε στο κελάρι και τα ξύλα ολόγυρα έτριξαν, σαν από ξάφνιασμα. Τα λιγοστά βαρέλια που είχαν απομείνει, γουργούρισαν κι αυτά, λες και δεν ήθελαν να μείνουν αμέτοχα. Μετά τον θάνατο της γιαγιάς, ψυχή δεν είχε περάσει το χαμηλό ξύλινο...

Το φέρι ήταν διακοσμημένο ενόψει των Χριστουγέννων. Γιρλάντες παντού και λαμπιόνια που αναβόσβηναν στον ίδιο, αενάως επαναλαμβανόμενο, εκνευριστικό ρυθμό. Ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο, στη γωνία της τραπεζαρίας, προσπαθούσε να καλύψει τη μούχλα και τους...

Το λογισμικό διαχείρισης της βάσης δεδομένων ήταν μια μόνιμη κι ευχάριστη παρέα μες στο μικρό τετράγωνο κουτί που ζούσε κι οι έπαινοι που απλόχερα του δόθηκαν ήταν απάτη και μπαγαποντιά, για να μη βγει ποτέ απ’ τη γραμμή του. Μες στους ανθρώπους τη...

Χνάρια θεών αρχαίων, προβάλλουν οι κορφές τους, μέσα στο πέλαγος, νησίδες μεθυσμένες, στου ήλιου το φως πνιγμένες, πιόνια χρυσά σ’ ανίερο παιχνίδι.Γριάς μητέρας τα παιδιά, στέκουν παρατημένα, λουλούδια κίτρινα στολίζουν το πέτρινο κορμί τους και μια στριγγή φωνή...