Όσα ο καιρός κι αν έφερε, όσα η ζωή κι αν φέρει ανάσα μου ο άνεμος, τραγούδι το αγέρι στην καταιγίδα το χορό πρώτος εγώ θα σέρνω κι όταν χιονίζει εγώ φιλιά στον ουρανό θα στέλνω γιατί εσένα αγαπώ και ζω για σένα μόνο Βράχος στο κύμα θα σταθώ κι η θάλασσα ας με...

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

H Δημιουργία δεν έχει ανταμοιβή  ανταμοιβή είναι η ίδια η Δημιουργία Εύηχο νερό τη ρίζα ξεδιψά χρώματα, φτερά στου νου τον ουρανό. Κύμα δυνατό σαρώνει και σκορπά και απανεμιά μετά απ’ το χαμό. Πέρα απ΄τον ορίζοντα έρχονται σημάδια μέσα απ΄ τα σκοτάδια  νότες...

Έλεγες πως γνώριζες γλώσσες και γαλλικά κι ήσουν όλο comme il faut και  excuse moi πέρναγε ο χρόνος, πέρναγε ο καιρός, demi saison κι αόριστος ήθελα δυο λέξεις να σου πω μα μου λεγες κοφτά excuse moi κι έμειναν οι λέξεις βουβές και ξεχασμένες στο excuse χαμένες...

Μακάρι ο Θεός να σε ευλογεί και να σε φροντίζει πάντα Μακάρι όλες οι ευχές σου να γίνουν πραγματικότητα Μακάρι πάντα να βοηθάς τους άλλους Και οι άλλοι εσένα Μακάρι να χτίσεις μια σκάλα για τα αστέρια Και να ανέβεις κάθε σκαλοπάτι Μακάρι να μείνεις νέος παντοτινά...

Λένε πως τα πάντα μπορούν να αντικατασταθούν ωστόσο κάθε απόσταση δεν είναι κοντινή έτσι θυμάμαι κάθε πρόσωπο κάθε άνθρωπο που με έβαλε εδώ. Βλέπω το φως μου να έρχεται λαμπερό από τη Δύση στην Ανατολή οποιαδήποτε ημέρα τώρα θα απελευθερωθώ. Λένε πως κάθε άνθρωπος...

Κανείς δεν νιώθει πόνο απόψε όπως στέκομαι μέσα στη βροχή όλοι το γνωρίζουν πως το μωρό πήρε καινούργια ρούχα αλλά τελευταία βλέπω τις κορδέλες και τους φιόγκους της να έχουν πέσει από τις μπούκλες της. Λαμβάνει όπως ακριβώς μια γυναίκα, ναι το κάνει κάνει έρωτα...

Μαμά, πάρε αυτό το σήμα από εμένα δεν θα το χρειαστώ άλλο πια σκοτεινιάζει, πολύ σκοτεινιάζει για να δω νιώθω σαν να χτυπάω στην πόρτα του παραδείσου. Χτυπώ, χτυπώ, χτυπώ στην πόρτα του παραδείσου. Μαμά, άσε τα όπλα μου στο πάτωμα δεν μπορώ να τους ρίξω άλλο πια...

  Γιάε τη μνήμη πώς γροικά να ανοίξω τα συρτάρια κι ενός μεγάλου μου σεβντά να ανοίξω τα πορτάρια Χωριό μου απού απλώνεσαι στης μνήμης μου το χώμα Αχνίζεις την ανάμνηση και νοσταλγεί το σώμα   Δεν αδικώ της μνήμης μου την όμορφη τη σκάλα Κάθε εικόνα που...

στα παζάρια του κόσμου πουλάνε τα σπασμένα του γλάρου φτερά η ελπίδα κλωστή σε υφάδι κι ο αγύρτης καιρός μαχαιριά τα κορμιά στοιβαγμένα στους δρόμους και στους μπάγκους πουλάν τα δεσμά η σιωπή μας αισχρός γυρολόγος την ασχήμια του κόσμου μετρά με προζύμι από λάσπη...

Η θάλασσα αγρίεψε όταν της μίλησε τ'αγέρι γιατί για "πάντα"της ορκίστηκε Θα της κρατά το χέρι Εκείνο δε φοβήθηκε της χάϊδεψε το κύμα το για "πάντα" της τραγούδησε κι όλα πηγαίναν πρίμα Το σύννεφο τους ζήλεψε κι άρχισε να κλαίει ποιός ξέρει το ξαστέρωμα τι του'πε κι...

Φανερές όλες οι πληγές σημάδια ζωής οι πόνοι μεταξωτό μαντίλι και κραυγές σφουγγάρι με ξύδι που ζυγώνει Καταχνιά που δεν περνά αγέρας που δυναμώνει προσευχή τριγύρω που συχωρνά μοιρολόϊ βουβό σε δυναμώνει Ηλί Ηλί Λαμά Σαβαχθανί Μαχαιριές σκίζουν καρδιές Καμπάνες...

Τραγούδια θα σας πω με γλυκές μελωδίες γιατί η θλίψη της ζωής μπουλούκι μοιάζει σε περιοδείες Μια δίψα για φωνή νεράκι ποταμίσιο τόσα όνειρα χωράνε σ’ ένα πιάτο φαΐ σπιτίσιο Μουσική να θυμίζει θάλασσα μουσική να θυμίζει ουρανό νότες άστρα και κοχύλια κι αγγέλοι...

Χαρά και λύπη, πόνο και θυμό σε μια τηλεφωνική γραμμή κωμωδία και δράμα μαζί ειρωνεία γελούν και οι καημοί Πως να σ’ ακούω, πες μου πως μέσα από όλες τις φωνές πως να ακούσω τι μου λες μια σύνδεση μονάχα και θες Το σύρμα, μου πγίνει τον λαιμό η φωνή του χωρισμού,...

Χύθηκε το ποτάμι στην θάλασσα, αφύλαχτα κορμιά σαν σπασμένα κλαδιά τα παρασύρει. Παγωμένα μάτια και καρδιά κομμάτια, στην ξενιτιά χωρίς φτερά και χέρια αδειανά. Πατέρας μάνα και παιδί, νατοι  οι σκύλοι με μαύρο μαντήλι, και οι θρήνοι χωρίς καντήλι. Ένας μετανάστης...