Επιλέξτε Page

Όταν έρθεις

28.08.2015

 

 

lekkas

Φωτογραφία: Παναγιώτης Θεοτόκης Λάκκας

 

 

Η πανσέληνος τ' Αυγούστου στο παράθυρό μου
σαν θερινή ανάγνωση του πρότερου βίου μου,

κλαίω… θυμάμαι μ' ένα κερί αναμμένο να σε προσμένω
μέσα στην πολλή ασάφεια των χρόνων που πέρασαν

κλαίω… το δάκρυ αυτό πιότερο με καίει,
απ' όλες τις φλόγες της κόλασης.

Νύχτες μ' ακυβέρνητες προσευχές
έγιναν η νύχτα πριν από εσένα

και τα σώματα που άγγιξα
οι ψυχές που άκουσα, έγιναν
μελωδία προσμονής για εσένα.

Σε περιμένω μέσα από αναλφάβητους έρωτες
και πυρωμένα κορμιά διψασμένα για το εφήμερο,
σε περιμένω καθώς πλάνες ειν' όλα πριν από εσένα.

Να σε δω να στέκεις εκεί, πλάι στο ξύλινο γραφείο
και το μύρο της σελήνης να χρήζει τ' όνειρό μας,

ο έρωτας να γίνει ο τόπος που τα σώματά μας
θα εξομολογηθούν την αγάπη στους Θεούς.

Σε περιμένω κι όταν έρθεις, θα βρεις σκορπισμένα
τα φύλλα της θλιψης απ' το δέντρο της ζωής μου,

κι όταν έρθεις θα ραγίσουν οι ουρανοί
απ' τα δάκρυα των Θεών, κι η βροχή
θα με ξεπλύνει από κάθε αμαρτία πριν από εσένα.

Όταν έρθεις…

 

_

γράφει ο Παναγιώτης Θεοτόκης Λάκκας

lakkasΟ Παναγιώτης Θεοτόκης Λάκκας γεννήθηκε στον Βόλο τον Μάρτιο του 1988 και έζησε τα παιδικά του χρόνια στη Μακρινίτσα Πηλίου – ίσως είναι αυτός ο λόγος που ακόμη ζει μέσα του «η πίστη για τα παραμύθια και τους μύθους», όπως υποθέτει και ο ίδιος.

Οι σπουδές του στην τεχνολογία τροφίμων, έμελλε να μην ολοκληρωθούν ποτέ καθώς η ψυχή του τού έδειχνε ξεκάθαρα τον δρόμο για τον πολιτισμό, τον λόγο και την έκφραση. Με άρθρα, σκέψεις και ποίηση «δοκίμασα τις λέξεις μου» όπως ο ίδιος λέει, πρώτα στο Διαδίκτυο και έπειτα στον έντυπο Τύπο.

Το 2011 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Ορίζοντες...» και έκτοτε η αφοσίωσή του στις τέχνες με επίκεντρο την ποίηση και μια άλλη ακόμη αγάπη, τη φωτογραφία μονοπωλούν το ενδιαφέρον στη ζωή του.

Τον Απρίλιο του 2015 γεννιέται με πολύ κόπο και αγάπη η "Φλεγόμενη Βαβέλ", η ποιητική συλλογή που ζητά να μιλήσει στις ψυχές των ανθρώπων. Φυσικά, θα έστρεφε και τις σπουδές του στον τομέα που αγαπά και έτσι σήμερα τις συνεχίζει στο τμήμα Ελληνικού Πολιτισμού στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Εξωτερικός Παρατηρητής

Εξωτερικός Παρατηρητής

Θέλω να ζήσω σε ένα ψέμα Σε αυτό που μόνο εγώ θα υπάρχω δίχως ανθρώπους  Δίχως πόνο ή χαρά Μόνο ψέμα  Όλα να είναι Θεός και εγώ ακόμη  Όλα να είναι σαν αλήθεια παγερή και όμορφη Μόνο εγώ στο ψέμα  Με ένα τσιγάρο και μια ανάμνηση Γιατί δεν ήρθε ποτέ αυτή η μέρα; Γιατί...

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Ποιητές εξωφύλλου, με πόζα σκεπτόμενου. Αυτό είμεθα αγαπητοί μου. Θλιβεροί λόγιοι μανεκέν και μανεκέν λόγιοι, χωρέσαμε ολόκληρο καρδιογράφημα στο σχηματισμό αυξομείωσης www.com. Επαγγελματίες ποιητές μερικής απασχόλησης. Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί: «Ποιο μανεκέν...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Πανέμορφο ποίημα!!!Καλώς ήρθατε!!

    Απάντηση
    • Θεοτόκης

      Σας ευχαριστώ ιδιαίτερα! Καλώς σας βρήκα! Μία όμορφη ημέρα σας εύχομαι, με αγάπη!

      Απάντηση
  2. drmakspy

    Παναγιώτη φίλε μου… Πόσο με συγκινεί η δική σου ποίηση…!!!! Πόσο χάρηκα που σε βρίσκω εδώ…. Και με τι δυνατή δημιουργία…
    Γεμάτο ευαισθησία, τρυφερότητα κι αγάπη αυτό το ποίημα προσμονής… Αναπάντεχες εκφράσεις που με συγκλόνισαν…
    Σε περιμένω κι όταν έρθεις, θα βρεις σκορπισμένα
    τα φύλλα της θλιψης απ’ το δέντρο της ζωής μου,
    κι όταν έρθεις θα ραγίσουν οι ουρανοί
    απ’ τα δάκρυα των Θεών, κι η βροχή
    θα με ξεπλύνει από κάθε αμαρτία πριν από εσένα.
    Όταν έρθεις…….
    Νιώθω τόσο υπέροχα που ο άνθρωπος που σκέφτηκε αυτόυς τους στίχους, εσύ, είσαι φίλος μου!!!! Σε ευχαριστώ για την περισσή συγκίνηση απόψε!

    Απάντηση
    • Θεοτόκης

      Σπύρο μου ακριβό το δώρο της φιλίας, σε ευχαριστώ από την καρδιά μου γι αυτό.. Κι εσύ ένας αξιόλογος και Άνθρωπος της Δημιουργίας, ιχνηλατης στο φως…

      Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Παναγιώτη υπέροχο το ποίημα σου!!!
    Με συγκίνησες!!
    Μια προσμονή τόσο λύρικη, τόσο ευαίσθητη!!!
    Εικόνες μελωδικές, αισθητικές!
    Ως μια πεταλούδα φτερουγίζει σε ορίζοντες αλλοτινούς…

    Καλή σου ημέρα!!

    Απάντηση
    • Θεοτόκης

      Καλημέρα Ελένη μου! Σε ευχαριστώ πολύ για κάθε λέξη σου.Την αγάπη μου…

      Απάντηση
  4. Ειρήνη Σκουλή

    Ένα ποίημα δεν είναι παρά η εξωτερίκευση του εσωτερικού κόσμου του ποιητή. Με συγκινεί κάθε στίχος και ακόμη περισσότερο με συγκινεί αυτό που διαβάζω πίσω από τις λέξεις, το περιεχόμενο της ψυχής…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου