Όταν έρθεις

28.08.2015

 

 

lekkas

Φωτογραφία: Παναγιώτης Θεοτόκης Λάκκας

 

 

Η πανσέληνος τ' Αυγούστου στο παράθυρό μου
σαν θερινή ανάγνωση του πρότερου βίου μου,

κλαίω… θυμάμαι μ' ένα κερί αναμμένο να σε προσμένω
μέσα στην πολλή ασάφεια των χρόνων που πέρασαν

κλαίω… το δάκρυ αυτό πιότερο με καίει,
απ' όλες τις φλόγες της κόλασης.

Νύχτες μ' ακυβέρνητες προσευχές
έγιναν η νύχτα πριν από εσένα

και τα σώματα που άγγιξα
οι ψυχές που άκουσα, έγιναν
μελωδία προσμονής για εσένα.

Σε περιμένω μέσα από αναλφάβητους έρωτες
και πυρωμένα κορμιά διψασμένα για το εφήμερο,
σε περιμένω καθώς πλάνες ειν' όλα πριν από εσένα.

Να σε δω να στέκεις εκεί, πλάι στο ξύλινο γραφείο
και το μύρο της σελήνης να χρήζει τ' όνειρό μας,

ο έρωτας να γίνει ο τόπος που τα σώματά μας
θα εξομολογηθούν την αγάπη στους Θεούς.

Σε περιμένω κι όταν έρθεις, θα βρεις σκορπισμένα
τα φύλλα της θλιψης απ' το δέντρο της ζωής μου,

κι όταν έρθεις θα ραγίσουν οι ουρανοί
απ' τα δάκρυα των Θεών, κι η βροχή
θα με ξεπλύνει από κάθε αμαρτία πριν από εσένα.

Όταν έρθεις…

 

_

γράφει ο Παναγιώτης Θεοτόκης Λάκκας

lakkasΟ Παναγιώτης Θεοτόκης Λάκκας γεννήθηκε στον Βόλο τον Μάρτιο του 1988 και έζησε τα παιδικά του χρόνια στη Μακρινίτσα Πηλίου – ίσως είναι αυτός ο λόγος που ακόμη ζει μέσα του «η πίστη για τα παραμύθια και τους μύθους», όπως υποθέτει και ο ίδιος.

Οι σπουδές του στην τεχνολογία τροφίμων, έμελλε να μην ολοκληρωθούν ποτέ καθώς η ψυχή του τού έδειχνε ξεκάθαρα τον δρόμο για τον πολιτισμό, τον λόγο και την έκφραση. Με άρθρα, σκέψεις και ποίηση «δοκίμασα τις λέξεις μου» όπως ο ίδιος λέει, πρώτα στο Διαδίκτυο και έπειτα στον έντυπο Τύπο.

Το 2011 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Ορίζοντες...» και έκτοτε η αφοσίωσή του στις τέχνες με επίκεντρο την ποίηση και μια άλλη ακόμη αγάπη, τη φωτογραφία μονοπωλούν το ενδιαφέρον στη ζωή του.

Τον Απρίλιο του 2015 γεννιέται με πολύ κόπο και αγάπη η "Φλεγόμενη Βαβέλ", η ποιητική συλλογή που ζητά να μιλήσει στις ψυχές των ανθρώπων. Φυσικά, θα έστρεφε και τις σπουδές του στον τομέα που αγαπά και έτσι σήμερα τις συνεχίζει στο τμήμα Ελληνικού Πολιτισμού στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Πανέμορφο ποίημα!!!Καλώς ήρθατε!!

    Απάντηση
    • Θεοτόκης

      Σας ευχαριστώ ιδιαίτερα! Καλώς σας βρήκα! Μία όμορφη ημέρα σας εύχομαι, με αγάπη!

      Απάντηση
  2. drmakspy

    Παναγιώτη φίλε μου… Πόσο με συγκινεί η δική σου ποίηση…!!!! Πόσο χάρηκα που σε βρίσκω εδώ…. Και με τι δυνατή δημιουργία…
    Γεμάτο ευαισθησία, τρυφερότητα κι αγάπη αυτό το ποίημα προσμονής… Αναπάντεχες εκφράσεις που με συγκλόνισαν…
    Σε περιμένω κι όταν έρθεις, θα βρεις σκορπισμένα
    τα φύλλα της θλιψης απ’ το δέντρο της ζωής μου,
    κι όταν έρθεις θα ραγίσουν οι ουρανοί
    απ’ τα δάκρυα των Θεών, κι η βροχή
    θα με ξεπλύνει από κάθε αμαρτία πριν από εσένα.
    Όταν έρθεις…….
    Νιώθω τόσο υπέροχα που ο άνθρωπος που σκέφτηκε αυτόυς τους στίχους, εσύ, είσαι φίλος μου!!!! Σε ευχαριστώ για την περισσή συγκίνηση απόψε!

    Απάντηση
    • Θεοτόκης

      Σπύρο μου ακριβό το δώρο της φιλίας, σε ευχαριστώ από την καρδιά μου γι αυτό.. Κι εσύ ένας αξιόλογος και Άνθρωπος της Δημιουργίας, ιχνηλατης στο φως…

      Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Παναγιώτη υπέροχο το ποίημα σου!!!
    Με συγκίνησες!!
    Μια προσμονή τόσο λύρικη, τόσο ευαίσθητη!!!
    Εικόνες μελωδικές, αισθητικές!
    Ως μια πεταλούδα φτερουγίζει σε ορίζοντες αλλοτινούς…

    Καλή σου ημέρα!!

    Απάντηση
    • Θεοτόκης

      Καλημέρα Ελένη μου! Σε ευχαριστώ πολύ για κάθε λέξη σου.Την αγάπη μου…

      Απάντηση
  4. Ειρήνη Σκουλή

    Ένα ποίημα δεν είναι παρά η εξωτερίκευση του εσωτερικού κόσμου του ποιητή. Με συγκινεί κάθε στίχος και ακόμη περισσότερο με συγκινεί αυτό που διαβάζω πίσω από τις λέξεις, το περιεχόμενο της ψυχής…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου