Ύψωσες την καρδιά σου

17.03.2020

Παρέδωσες τα όνειρά σου στον άνεμο

έτσι απλά, για να τα ταξιδέψει.

 

Έδωσες την καρδιά σου στη βροχή

ευελπιστώντας να ποτίσει με την ανάσα της

τις αδιόρατες σιωπές της ευαισθησίας σου.

 

Έδωσες στα αστέρια την καρδιά σου

να την φωτίζουν, να την κρατάνε ζεστή

τις παγωμένες νύχτες του χειμώνα της.

 

Ύψωσες την ψυχή σου στη Σελήνη

για να της κρατά τις ατέλειωτες νύχτες, συντροφιά

να της σκουπίζει παρηγορητικά το δάκρυ.

Μα προπάντων για να την ταξιδεύει μακάρια

στον ουρανό των κρυμμένων παραδείσων,

ξεγελώντας έτσι το άλγος της μοναξιάς της

την οδύνη της μελαγχολίας της

και ίσως κάποιες από τις πικρές,

θλιμμένες της σκιές.

 

Ύψωσες την καρδιά σου, στον ήλιο

την απόλυτη συνιστώσα του σύμπαντος

την συνισταμένη της ίδιας, της ύπαρξής μας.

Για να αποστάζει λυτρωτικά τη λύπη

και να ιχνηλατεί διακαώς

την ατέρμονη παρτιτούρα των ονείρων σου.

 

Ύψωσες την καρδιά σου, στο απόλυτο τίποτα.

Και συνέχισες απτόητος

τον βαθύ, μακάριο ύπνο σου …

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου