Ώρα έξι και μισή

21.02.2016

bridge-sunset-sea

Ώρα έξι και μισή. Μ' άγγιξε ετούτο το γλυκοχάραμα το φως του αυγερινού. Ήρθε και τυλίχτηκε γύρω μου, με κράτησε σφιχτά, περπάτησε στη ψυχή μου. Προσπάθησα να φανταστώ τη μορφή του, να με νανουρίζει στην αγκαλιά του, να με παίρνει απ' το χέρι και να με ταξιδεύει σε αυλές μ' ολάνθιστα λουλούδια.

Μα πώς να το κρατήσει μια ψυχή; Πάλεψε να το εγκαταστήσει στο θρόνο της. Προσπάθησε να το αλυσοδέσει, μα φύσηξε δυνατά τ' αγέρι και το φυλάκισε στα σκοτάδια της νύχτας. Δε σε χρειάζονται τα νυχτοπούλια, έλα κοντά μου, του φώναξε απελπισμένη.

Μη φοβάσαι, πέθανε τ' αγέρι. Μάζεψε τα κομμάτια από τα όνειρά σου κι άναψε φωτιά να ζεσταθείς. Σε λίγο, με τις ηλιαχτίδες του πρωινού θα σου στείλω τριαντάφυλλα, ν' αναστηθείς με τ' άρωμά τους, να ονειρεύεσαι για πάντα την άνοιξη…

 

_

γράφει η Ελένη Φλεμετάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μουσική

Μουσική

Έξι και τριάντα. Τα μάτια μου ανοίγουν απότομα πάντα την ίδια ώρα, όταν η σιγαλιά της νύχτας δίνει τη σκυτάλη διστακτικά στους πρώτους ήχους του πρωινού. Κλείνω τα μάτια και αφουγκράζομαι τη θάλασσα. Ο απαλός παφλασμός των κυμάτων με νανουρίζει γλυκά....

Παρέα

Παρέα

Πράξη τελευταία Ώρα έξι και τριάντα Πουλιά κρέμονται σήμερα απ’ τις τσέπες μου Από το τρύπιο μου σώμα Ψίχουλο ψίχουλο Το μεδούλι μου θα θηρεύσουν Από την άνευρη σάρκα μου Στάλα τη στάλα Την αναιμική ψυχή μου Θα ρουφήξουν Δεν ξέρω γιατί με επέλεξαν Μα από την άλλη...

Όταν το σύμπαν έχει κέφια

Όταν το σύμπαν έχει κέφια

Η καλή ημέρα από το πρωί φαίνεται, λέει η παροιμία κι αν κρίνω από την έναρξη της δικής μου, το τέλος της μόνο καλό δεν προοιωνιζόταν. Είναι κάτι μέρες, βρε παιδί μου, που λες ότι το σύμπαν συνωμοτεί για να σου τις χαλάσει κι ας μας παραμύθιαζε τόσα χρόνια ο Κοέλιο με...

Το χαμόγελο του Παβαρότι

Το χαμόγελο του Παβαρότι

Άνοιξε τα μάτια όσο το σκοτάδι ήταν ακόμη πυκνό. Ρολόι δε χρειάστηκε να κοιτάξει. Ήξερε. Ήταν 6.30 ακριβώς. Η ώρα που πάντοτε ξυπνούσε. Σηκώθηκε και πήγε κατευθείαν στο παράθυρο. Άνοιξε τα ξύλινα παντζούρια και ένα αεράκι φθινοπωρινό, δροσερό, καθάριο, φερμένο από τα...

Φύλακας άγγελος

Φύλακας άγγελος

Μια μέλισσα στέκεται ακίνητη εδώ και ώρα πάνω στο τζάμι μου. Δείχνει κουρασμένη σχεδόν εξουθενωμένη. Πλησιάζω το χέρι μου και ακουμπώ το τζάμι. Για δες την. Πάει κοντά του χωρίς να φοβάται. Ακούω το μουρμούρισμά της. Τραγουδάει. Ναι. Τραγουδάει. Τι όμορφα. Ξέρω τι θα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Φύλακας άγγελος

Φύλακας άγγελος

Μια μέλισσα στέκεται ακίνητη εδώ και ώρα πάνω στο τζάμι μου. Δείχνει κουρασμένη σχεδόν εξουθενωμένη. Πλησιάζω το χέρι μου και ακουμπώ το τζάμι. Για δες την. Πάει κοντά του χωρίς να φοβάται. Ακούω το μουρμούρισμά της. Τραγουδάει. Ναι. Τραγουδάει. Τι όμορφα. Ξέρω τι θα...

Θέατρο Παραλόγου

Θέατρο Παραλόγου

Οι μαυροφόρες γυναίκες ήταν στη θέση τους, έτοιμες για την τελευταία πράξη. Ανάμεσά τους και η κυρά Αντιγόνη, η κορυφαία του χορού. Μοιρολογίστρα από τις λίγες, ξακουστή στα μανιάτικα περίχωρα για την τέχνη της να λυγίζει και τις πιο σκληρές καρδιές. Εκείνο το βράδυ...

Το ξυπνητήρι

Το ξυπνητήρι

Εκείνος μόλις έχει αποχωριστεί τη συμβία του, μετά από ένα δυστύχημα. Γεροδεμένος, ηλιοκαμένος και αγωνιστής μια ζωή. Εκείνη ζει με τον καλό της, που τον αγαπά και τον φροντίζει, όπως κι εκείνος άλλωστε. Γκριζομάλλα, καλοστεκούμενη, που δεν έχει, όμως, καλές σχέσεις...

10 σχόλια

10 Σχόλια

    • Ανώνυμος

      Κα Ρουμελιώτη σας ευχαριστώ..

      Απάντηση
  1. Σοφία Ντούπη

    Κα. Φλεμετάκη πολύ όμορφη η γραφή σας!!! Όση ώρα διάβαζα το κείμενό σας είχα την αίσθηση ότι κρατούσα ένα μπουκέτο από τρυφερά λουλούδια!!! Την καλημέρα μου και καλή σας εβδομάδα.

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Κα Ντούπη σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τα όμορφα λόγια. Επειδή κι εγώ θέλω να αισθάνομαι όπως εσείς όταν διαβάσατε το κείμενο ,προσπαθώ να βλέπω την όμορφη πλευρά της ζωής, αν και τα πάντα τριγύρω μου συνηγορούν για το αντίθετο…

      Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Το κείμενό σου είναι πολύ ρομαντικό και εκφράζει τον ψυχικό σου κόσμο.

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Σας ευχαριστώ…..

      Απάντηση
  3. Χρύσα Μάνθου

    Υπάρχει πάντα ένας αισιόδοξος τρόπος να βλέπουμε τα πράγματα και αυτό είναι που γεμίζει την ψυχή. Όμως αυτό απαιτεί δύναμη!

    Απάντηση
    • Ελένη Φλεμετάκη

      Πολλές είναι ή αλήθεια με φοβαμαι, αλλά προσπαθώ…

      Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Ονειρική η γραφή σου Ελένη,σε ταξιδεύει και ταιριάζει απόλυτα με την ηρεμία που σου προσδίδει η εικόνα του κειμένου.Πολλά συγχαρητήρια!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Φλεμετάκη

      Ευχαριστώ πολύ! Εύχομαι και σε εσάς τα καλύτερα…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου