Ώρα έξι και μισή

21.02.2016

bridge-sunset-sea

Ώρα έξι και μισή. Μ' άγγιξε ετούτο το γλυκοχάραμα το φως του αυγερινού. Ήρθε και τυλίχτηκε γύρω μου, με κράτησε σφιχτά, περπάτησε στη ψυχή μου. Προσπάθησα να φανταστώ τη μορφή του, να με νανουρίζει στην αγκαλιά του, να με παίρνει απ' το χέρι και να με ταξιδεύει σε αυλές μ' ολάνθιστα λουλούδια.

Μα πώς να το κρατήσει μια ψυχή; Πάλεψε να το εγκαταστήσει στο θρόνο της. Προσπάθησε να το αλυσοδέσει, μα φύσηξε δυνατά τ' αγέρι και το φυλάκισε στα σκοτάδια της νύχτας. Δε σε χρειάζονται τα νυχτοπούλια, έλα κοντά μου, του φώναξε απελπισμένη.

Μη φοβάσαι, πέθανε τ' αγέρι. Μάζεψε τα κομμάτια από τα όνειρά σου κι άναψε φωτιά να ζεσταθείς. Σε λίγο, με τις ηλιαχτίδες του πρωινού θα σου στείλω τριαντάφυλλα, ν' αναστηθείς με τ' άρωμά τους, να ονειρεύεσαι για πάντα την άνοιξη…

 

_

γράφει η Ελένη Φλεμετάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

10 σχόλια

10 Σχόλια

    • Ανώνυμος

      Κα Ρουμελιώτη σας ευχαριστώ..

      Απάντηση
  1. Σοφία Ντούπη

    Κα. Φλεμετάκη πολύ όμορφη η γραφή σας!!! Όση ώρα διάβαζα το κείμενό σας είχα την αίσθηση ότι κρατούσα ένα μπουκέτο από τρυφερά λουλούδια!!! Την καλημέρα μου και καλή σας εβδομάδα.

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Κα Ντούπη σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τα όμορφα λόγια. Επειδή κι εγώ θέλω να αισθάνομαι όπως εσείς όταν διαβάσατε το κείμενο ,προσπαθώ να βλέπω την όμορφη πλευρά της ζωής, αν και τα πάντα τριγύρω μου συνηγορούν για το αντίθετο…

      Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Το κείμενό σου είναι πολύ ρομαντικό και εκφράζει τον ψυχικό σου κόσμο.

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Σας ευχαριστώ…..

      Απάντηση
  3. Χρύσα Μάνθου

    Υπάρχει πάντα ένας αισιόδοξος τρόπος να βλέπουμε τα πράγματα και αυτό είναι που γεμίζει την ψυχή. Όμως αυτό απαιτεί δύναμη!

    Απάντηση
    • Ελένη Φλεμετάκη

      Πολλές είναι ή αλήθεια με φοβαμαι, αλλά προσπαθώ…

      Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Ονειρική η γραφή σου Ελένη,σε ταξιδεύει και ταιριάζει απόλυτα με την ηρεμία που σου προσδίδει η εικόνα του κειμένου.Πολλά συγχαρητήρια!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Φλεμετάκη

      Ευχαριστώ πολύ! Εύχομαι και σε εσάς τα καλύτερα…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου