Ο Μάριος Δημητριάδης είναι ένας συγγραφέας που ξέρει να γράφει τρόμο. Η ικανότητά του να μας συστήνει με την παράνοια μέσα σε μια απλή και συνηθισμένη καθημερινότητα, είναι απαράμιλλη. Κάθε σελίδα του βιβλίου του είναι και ένα καρδιοχτύπι, ένα σφίξιμο στο στομάχι περιμένοντας τη στιγμή που θα έρθεις αντιμέτωπος με τη φρίκη μιας διαφορετικής πραγματικότητας. Και δεν διαψεύδεσαι ποτέ. Γιατί ο Μάριος γνωρίζει καλά πώς να σε μεταφέρει στην αντίπερα όχθη, από την οποία δεν επιστρέφεις ποτέ αλώβητος επειδή απλά δεν μπορείς να είσαι ποτέ πια ο ίδιος. 

Ο συγγραφέας ξέρει πώς να σου κυριεύσει το μυαλό από τρόμο, μέσα από πράγματα που θεωρείς ρουτίνα, όπως το να διαβάσεις μια εφημερίδα, να πιεις έναν καφέ στη βεράντα σου ή να σηκώσεις το τηλέφωνο μιλώντας μ’ έναν παλιό φίλο. Δεν προσπαθεί να κερδίσει εντυπώσεις. Δεν το χρειάζεται. Ανοίγοντας το βιβλίο του, είσαι πια στον κόσμο του. Γίνεσαι ένα με τους ήρωες και ζεις αυτό που θέλει ο συγγραφέας. Τον απόλυτο τρόμο και μια παράνοια που μοιάζει να μη σταματά πουθενά. Η πένα του σε παρασύρει στα σκοτάδια και δε θέλεις να βγεις από εκεί. Αντιθέτως προχωράς όλο και πιο βαθιά, “αγκαλιάζοντας το έρεβος” και ρουφώντας άπληστα την κάθε του λέξη. 

Η ματιά του κινηματογραφική, αποτυπώνει την κάθε λεπτομέρεια χωρίς όμως να σε κουράζει με ανούσιες περιγραφές. Αντιθέτως, όλες οι αισθήσεις σου τίθενται σε επιφυλακή για να μη χάσουν ούτε στιγμή από τα σκοτεινά ταξίδια του. Η γραφή του σε καθηλώνει και σε μαγεύει. Απλοί άνθρωποι εγκαταλείπουν τη ρουτίνα τους και διακτινίζονται θαρρείς, στη διάσταση του τρόμου και της φαντασίας με την αληθοφάνεια που τόσο καλά κατέχει ο συγγραφέας. Τίποτα δεν είναι πια ίδιο και οι εφιάλτες τους είναι τόσο ζωντανοί, που σε κάνουν ν’ αναρωτιέσαι αν η ζωή τους ήταν απλά ένα διάλειμμα από την κόλαση στην οποία τόσο περίτεχνα τους έχει τοποθετήσει ο δημιουργός.

Ναυαγοί στο νησί του τρόμου, στο έλεος της αστείρευτης φαντασίας του Μάριου Δημητριάδη, οι πρωταγωνιστές σού δίνουν όλες τις συντεταγμένες να τους βρεις και να τους σώσεις. Κι από κάπου μακριά ο συγγραφέας να παρακολουθεί χαμογελώντας γιατί γνωρίζει την αλήθεια. Από αυτό τον κόσμο δεν μπορείς να βγεις, επειδή απλά δε θέλεις να ξεφύγεις. Ακολουθείς σαν υπνωτισμένος τους ήρωες σε γκαλερί, φάρους, απομονωμένα νησιά. Η καρδιά πάντα σφιγμένη, το χέρι του τρόμου να σε σφίγγει χωρίς κανένα έλεος και οίκτο, αλλά τίποτα δεν είναι αρκετό να σε τραβήξει από εκεί. Η επίδραση του συγγραφέα είναι ισχυρή, αντίδοτο δεν υπάρχει και δεν το χρειάζεσαι κιόλας.  

Σταγόνες ιδρώτα μουσκεύουν τα σεντόνια σου τα βράδια; Ανατριχίλα απλώνεται σε ολόκληρο το κορμί σου; Φόβος συντροφεύει το κάθε σου βήμα και ο τρόμος είναι μόλις μια ανάσα μακριά; Καλωσόρισες στον κόσμο του Μάριου Δημητριάδη. Δεν έχεις παρά να τον ανακαλύψεις “Αγκαλιάζοντας το έρεβος” και το μόνο που θα σου συμβεί τελειώνοντας το βιβλίο, είναι ν’ αναζητήσεις το επόμενο γιατί αυτός ο κόσμος δεν τελειώνει πουθενά. 

“Αγκαλιάζοντας το έρεβος” από τον Μάριο Δημητριάδη. Η λογοτεχνία τρόμου αποκτά ένα από τα καλύτερα βιβλία του είδους και έναν συγγραφέα που το πάθος και η δύναμη της γραφής του, τον καθιστούν αναμφισβήτητα στα μεγάλα ονόματα του χώρου.