γράφει ο Κώστας Τραχανάς

Τα έργα του Ποϊσάντ έχουν συγκριθεί με του Άντον Τσέχοφ, του Ρέιμοντ Κάρβερ και Τζορτζ  Σόντερς, οπότε δεν χρειάζεται να επισημάνουμε πως αυτό το πρώτο του βιβλίο είναι κάτι εντελώς ξεχωριστό.

Πολλοί νέοι συγγραφείς επιλέγουν στο ξεκίνημά τους μεταξύ δύο δρόμων: ο ένας είναι ο δρόμος της περιγραφής των γνωστών πραγμάτων, ενώ ο άλλος, αντιθέτως, των αγνώστων. Υπάρχει όμως κι ένας δρόμος λιγότερο ταξιδεμένος, που σε καλεί να γράψεις «για ό,τι φοβάσαι». Αυτόν τον δρόμο επιλέγει ο Ντ. Τζ. Ποϊσάντ όταν αρχίζει να απλώνει στο χαρτί τις ιστορίες που συνθέτουν τον «Παράδεισο των ζώων».

Απρόβλεπτες, ευφυείς και εξαιρετικά δομημένες, οι ιστορίες του Ποϊσάντ συνθέτουν μια συλλογή που καταπιάνεται με τις παγίδες της ανθρώπινης ύπαρξης. Η απόγνωση, η απώλεια, ο θάνατος, η λήθη, η λησμονιά, το αδιέξοδο της επιθυμίας, η λύτρωση, η θλίψη και η οργή βασανίζουν μέχρι το μεδούλι τους ανθρώπινους χαρακτήρες του, αλλά ο συγγραφέας δε φοβάται να καταδυθεί στις σκληρές και απόκρυφες αλήθειες τους. Όσο κι αν προσπαθούν, οι ήρωες των ιστοριών μπορεί να μην πετύχουν ποτέ τον στόχο τους, αλλά ο Ποϊσάντ κατανοεί και συμπονά τους ανυποχώρητους, τους εξοργισμένους, τους απελπισμένους, τους ακρωτηριασμένους, τους καρκινοπαθείς, τους γκέι, τους παραπλανημένους και όσους κάνουν λάθη. Χτίζει και γκρεμίζει τις οικογένειες, αναδεικνύει τις σύντομες και υπέροχες στιγμές των ανθρώπινων σχέσεων. 

Ένα πολύ δυνατό στοιχείο αυτής της συλλογής είναι οι ανθρώπινοι χαρακτήρες: ίσως δεν μοιάζουν πολύ σ’ εμάς, εμείς όμως μοιάζουμε πολύ σ’ αυτούς. Ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας παρατηρεί τα πράγματα προδίδει σπουδή στην ανθρώπινη φύση μέσα από ένα βλέμμα ευφυές, που παρηγορεί την αλήθεια και την κάνει να φαίνεται κανονική. 

Κογιότ, φώκιες, πέρκες, καρχαρίες-ταύροι, ιγκουάνα, πιράνχας, σκυλιά, ιπποπόταμοι, λύκοι, βίσονες, μαμούθ, μέλισσες, γάτες, αλιγάτορες και άλλα ζώα θα παρελάσουν από αυτό το γοητευτικό βιβλίο.  

Μια γλώσσα σύγχρονη, καθημερινή, έντονη, εξόχως ποιητική, προκλητική, παλλόμενη, παρηγορητική.

«Πραγματικά, στις περισσότερες ιστορίες προσπαθώ να φέρω στην επιφάνεια το στοιχείο της ελπίδας» λέει ο Ποϊσάντ. «Δίνεις μια λαθεμένη εικόνα της πραγματικότητας θεωρώντας πως τα πάντα στον κόσμο αυτόν είναι απόγνωση και θάνατος, αλλά είναι επίσης παραπλανητικό να προσπαθείς να πετύχεις ένα ευτυχισμένο τέλος σε κάθε ιστορία. Η εύρεση της χρυσής τομής είναι το δυσκολότερο πράγμα στη λογοτεχνία.»

Είναι μεγάλη απόλαυση η ανάγνωση αυτού του βιβλίου. Κι αν ο αναγνώστης δε βρίσκει μια «ευτυχή κατάληξη» σε κάθε ιστορία, σίγουρα μένει με μια αίσθηση ικανοποίησης και ευτυχίας. Στο τέλος του βιβλίου ξέρει ότι αξιοποίησε τον χρόνο του στα χέρια ενός επιδέξιου, νέου, αλλά ήδη πολύ έμπειρου συγγραφέα.

Ένας ύμνος στη δύναμη της λογοτεχνίας.

Πρόκειται για Αριστούργημα. Διαβάστε το.

_____

Ο Ντέιβιντ Τζέιμς Ποϊσάντ (David James Poissant) γεννήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Διηγήματα και δοκίμιά του δημοσιεύονται στα πιο έγκυρα έντυπα των Η.Π.Α., όπως τα New York Times, The Chicago Tribune, The Atlantic. Έχει τιμηθεί με τα Βραβεία Matt Clark, George Garrett Fiction, Rope Walk Fiction Chapbook, GLCA New Writers, Alice White Reeves Memorial, μεταξύ άλλων. Διδάσκει στο Τμήμα Τεχνοκριτικής και Δημιουργικής Γραφής του Πανεπιστημίου Central Florida,  και ζει στο Ορλάντο με τη γυναίκα και τις κόρες του.