Άλλο ένα…

Άλλο ένα…

Τίποτα το ιδιαίτερο θα απαντήσεις και σήμερα

σε ερωτήσεις πανομοιότυπες και τυπικές

λευκές εικόνες θα βαραίνουν στα βλέφαρά σου

και άχρωμες χειραψίες θα κουράζουν τα χέρια σου.

Τίποτα το ιδιαίτερο δεν συνέβη θα πεις

τα γεγονότα της μέρας βαλμένα προσεκτικά σε καλούπι

στοιχισμένα με ακρίβεια σε κάθε πλευρά του μυαλού

δίχως περιθώρια για αμυχές ασήμαντα γεγονότα

θα περάσουν μαζί με τη μέρα και θα χαθούν με τις πρώτες σκιές.

Τίποτα που να άξιζε θα σκεφτείς

τίποτα που να ειπώθηκε τελικά

κι ας πέρασε από τόση εξαντλητική επεξεργασία

κι ας μάγκωσε μέσα σου τόσες λέξεις η αλήθεια.

Τίποτα δεν έγινε ούτε σήμερα

στη σκέψη σου μόνο στάθηκες σαν ατρόμητος ήρωας

στο παρόν σου που μισείς μα δεν το κρύβεις

είσαι άλλο ένα πλάσμα δειλό.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

6 Σχόλια

  1. Μάρθα Δήμου

    Πολύ ωραίο το ποίημα! Αγκαθωτό αυτό το συναίσθημα που αποτυπώνεις, Άννα, αν δεν κάνω λάθος ανάγνωση,να είσαι δηλ. στο κέντρο του κόσμου και να αισθάνεσαι μόνη.

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Η μοναξιά του να φοβάσαι να είσαι αυτός, που πραγματικά είσαι..για τους όποιους λόγους. Χαίρομαι που σου άρεσε Μάρθα.

    Απάντηση
  3. sofia25164

    Έχεις το στίγμα σου Άννα μου που μ’ αγγίζει πάντα!!! Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα!!!

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιωτη

    Πολύ χαίρομαι που σε αγγίζουν τα γραπτά μου Σοφία μου! Σε ευχαριστώ πάρα πολύ! Καλό βράδυ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος