Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Ένα παιδί φαντάζεται
με τρόπο ίσως τρελό και μακρινό,
μα πάντα γι’ αυτό αληθινό,
και πάντα ενθουσιάζεται.
Μην τυχόν κανείς του πει
πως αυτό δεν είν’ σωστό
και συγχρόνως είν’ κουτό,
γιατί πολύ θα πληγωθεί.
Και αν κανείς ποτέ αναρωτηθεί
γιατί το κάνει αυτό,
τον μικρό του εαυτό
για μια στιγμή ας θυμηθεί.
Δώστε λοιπόν στο παιδί
τη δική του ευκαιρία
στη φαντασία και δημιουργία
και αφήστε στην άκρη τα «μη» και τα «γιατί».
_
γράφει ο Χαράλαμπος Βασιλόπουλος
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/9skTRLRxG94?si=sQdNk01i1ckOrtBNΚαθημερινή https://youtu.be/zBXsgid2n3k?si=Y1x-OhrVwcyawY8i Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων...
Βάψε πολύχρωμα τα φτερά Όσων πιστεύουν Ότι ζεις Και μνημόνευσε με ειρωνεία Αλλά και κατανόηση και θαλπωρή Όλους τους άλλους Να μην ξέρεις Πότε δύει ο ήλιος Είναι η πραγματική ανατροπή; Κρύψε καλά τα οστά Όλων των ζώων Που βρίσκουν καταφύγιο Στα πιο σημαντικά σου...
Με 8 μποφόρ δεν φεύγουν πλοία. Το πρόσωπό σου άτεχνο,μα μέσα απ’ τα μάτια σουέμαθα τη σημασία της τέχνης. Με 8 μποφόρ δεν φεύγουν πλοία. Το στόμα σου πλατύ και ασύμμετρο.Ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τη γεωμετρία.Η ομορφιά σου δεν γνωρίζει κανόνες. Με 8 μποφόρ δεν...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Με 8 μποφόρ δεν φεύγουν πλοία. Το πρόσωπό σου άτεχνο,μα μέσα απ’ τα μάτια σουέμαθα τη σημασία της τέχνης. Με 8 μποφόρ δεν φεύγουν πλοία. Το στόμα σου πλατύ και ασύμμετρο.Ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τη γεωμετρία.Η ομορφιά σου δεν γνωρίζει κανόνες. Με 8 μποφόρ δεν...
ΊχνηΠου το αίμα μου λέειΠως μάλλον είναι εφηβικά κατακάθιαΚρατώ καλά την μνήμη τουςΔιότι αν λησμονηθούνκαι τελέψει η ιδέα τουςΘα φύγει και η ελπίδαΝα αναστηθούν σε νέο χώμαΧώμα νοτισμένοΜε ιδρώτα από ζαχαρόνεροΣαν και κείνον που συνόδευεΠαιδιά χωρίς μπλούζες να...
Άλληλοι, παράλληλοι μέσα στου κόσμου ετούτη εδώ την τρέλα. Στην ίδια πόλη, στο ίδιο χάος, με άλλα βλέμματα και την αυτή αγωνία. Περνούμε δίπλα. Δεν ανταμώνουμε. Μοιραζόμαστε δρόμους, νύχτες, ανάσες, μα όχι εαυτούς. Εσύ στον κόσμο σου. Εγώ στον δικό μου. Κι ανάμεσά μας...
Πρώτον έχει ωραιο νόημα που απευθύνεται ταυτόχρονα στο παιδί αλλά και στον γονιό.
Και δεύτερον είναι απλοϊκό.
Μπραβο!
Εξαιρετικό!
Ενα ποίημα που θες να το διαβάζεις κ να το ξαναδιαβάζεις . Υπέροχο. Συγχαρητήρια.